قهرمانان جنبش حقوق مدنی و خانه هایشان

قهرمانان جنبش حقوق مدنی، مردان و زنانی که تلاش کردند تا موانع حقوقی و فرهنگی را که سیاهپوستان آمریکا را از برخورداری از حقوق وشرایطی یکشان محروم می کردند، در هم شکنند، به تنوع مردم سرکوب شده ای بودند که از آنها دفاع می کردند. در زیر داستان زندگی برخی از آنها و خانه هایی را که در آنها زندگی و کار می کردند، آورده ایم

دیزی بیتس

دیزی بیتس قوه محرکه یکی از اولین پیروزیهای دوره جنبش حقوق مدنی بود: خاتمه تفکیک نژادی دبیرستان مرکزی شهر  لیتل راک در ایالت آرکانزاس. اگرچه دیوان عالی کشور آمریکا در سال۱۹۵۴  قوانین تفکیک نژادی را لغو کرده بود، فرماندار ایالت آرکانزاس در مقابل این فرمان مقاومت کرد و با اعزام گارد ملی این ایالت از ورود نه دانش آموز سیاهپوست به مدرسه جلوگیری کرد. دیزی بیتس که در آن زمان رئیس شاخه آرکانزاس “اتحادیه ملی برای پیشرفت مردم رنگین پوست” بود، تلاش کرد تا علیرغم مقاومت محلی، قانون فدرال اعمال شود. در ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۷ نه دانش آموز و والدینشان در منزل بیتس جمع شدند تا با همراهی سربازان فدرال عازم مدرسه شوند

AP_571125162

 تصویر: در شهر لیتل راک در ایالت آرکانزاس در سال  ۱۹۵۷ پیش از جشن شکرگزاری، دیزی بیتس و همسرش میزبان نه دانش آموزی هستند که به تفکیک نژادی در دبیرستان سنترال پایان دادند

بعدها دیزی بیتس تنها خانمی بود که در راهپیمایی بزرگ جنبش حقوق مدنی در واشنگتن دی سی در سال ۱۹۶۳ سخنرانی کرد

  فردریک داگلاس

فردریک داگلاس از برده داری ای که در آن زاده شده بود گریخت تا بعدها به یک اصلاح طلب اجتماعی پیشتاز و سخنور قهار برای هدف ریشه کنی برده داری تبدیل شود. زندگینامه او با نام “داستان زندگی فردریک داگلاس، یک برده آمریکایی” در سال ۱۸۴۵ یک از پرفروش ترین کتابها شد. داگلاس در مورد تلاش برای ریشه کنی برده داری گفت: این نزاع، می تواند یک نزاع اخلاقی باشد، یا می تواند یک نزاع فیزیکی باشد، یا می تواند اخلاقی و فیزیکی باشد، اما باید یک نزاع باشد. قدرت بدون مطالبه چیزی را واگذار نمی کند

21E45131-1DD8-B71C-0712777635157C3F  تصویر: منطقه تاریخی و ملی فردریک داگلاس در محله آناکاستیادر جنوب شرقی شهر واشنگتن دی سی

در زمانی که داگلاس در سال ۱۸۷۷ به محله “آناکاستیا” در شهر واشنگتن نقل مکان کرد، شخصیتی جهانی شده بود. منزل او که به سبک معماری ویکتوریا ساخته شده است امروزه یک ساختمان میراث ملی آمریکا محسوب می شود

لنگستِن هیوز

در دهه ۱۹۲۰ که بعدها به عنوان “رنسانس هارلم” شناخته شد، اشعار لنگستِن هیوز هم استیصال و هم نشاط زندگی سیاه پوستان را پیگیری می کیرد و الفاظ خود را در ریتم موسیقی جاز قرار می داد تا از آن شعر بگیرد. قبل از آنکه هیوز اولین کتاب خود را منتشر کند، به کشورهای مختلفی سفر کرده بود و از جمله به عنوان نگهبان و آشپز در یک کلوپ شبانه در پاریس کار کرده بود

GettyImages-51934398-688x1024

تصویر: لنگستن هیوزبر روی پله های خانه اش در منطقه هارلم در شهر نیویورک در سال ۱۹۵۸

هیوز تجربه میلیونها سیاهپوست آمریکایی را در اشعار خود مانند “دموکراسی” به قلم در آورد. او در این شعر نوشت

من خسته ام از شنیدن اینکه مردم می گویند

بگذار همه چیز مسیر خود را طی کند

فردا روز دیگری است

من آزادیم را نمی خواهم پس از مرگم

من نمی توانم با نان فردایم زندگی کنم

هیوز که گاه به عنوان شاعر طلایی هارلم شناخته می شد، بیست سال آخر عمر خود را در خانه ای در خیابان ۱۲۷ام شرقی نیویورک زندگی کرد

جیمز بالدوین

AP_8303150109

تصویر: جیمز بالدویندر خانه اش در فرنچ ریویرا در سال۱۹۸۳  

جیمز بالدوین گفت: “آینده نیگروها در این کشور، دقیقا به روشنی یا تاریکی آینده این کشور است.” بالدوین که سخنران و نویسنده رمان بود، منتقد صریح الهجه رفتار آمریکا با سیاهپوستان آمریکایی بود. بالدوین از طریق کتابهای پرفروشش و از طریق شهرتش، کوتاهی های آمریکا را با خشن ترین الفاظ توصیف کرد

اگرچه بالدوین همیشه با فرهنگ آمریکا در تماس ماند، در نهایت در جنوب فرانسه ساکن شد. او در آنجا در خلال نوشتن ملاقات کنندگانی مانند مایلز دیویس و الا فیتزجرالد داشت. بالدوین به نیویورک تایمز گفت: زمانی که خود را در دیگر سوی اقیانوس یافتم، توانستم خیلی روشن تر ببینم که از کجا آمده ام

مدتها پس از مرگ این قهرمانان جنبش حقوق مدنی، مردم هنوز به این خانه ها می روند و از آنها بازدید می کنند. اگر چه این خانه ها بزرگ و مجلل نیستند، یادآور آمریکاییانی هستند که کارشان کشور آنها را به سوی رفتاری عادلانه تر با همه مردان و زنان رهنمون کرد

شما چگونه روز ولنتاین (روز عشاق) را جشن می گیرید؟

AP_290773754755-1068x712

شما هم امروز در حال و هوای گل رز، شکلات و کارتهای تبریک هستید؟ این نشانه های عشق و دوستی هرساله در روز ۱۴ فوریه، بین مردم ایالات متحده و بسیاری کشورهای دیگر که روز ولنتاین را جشن می گیرند، رد و بدل می شوند
منشاء و ریشه های دقیق روز ولنتاین مشخص نیست اما ۱۴ فوریه روزی است که به گرامیداشت تعدادی قدیس مسیحی به نام ولنتین می پردازد و این روز با مضمون عشق از دوران قرون وسطی در انگلستان پیوند خورده است. برخی تاریخدانان معتقدند ردپاهایی از جشنهای ادیان غیر ابراهیمی نیز در تاریخچه این روز به چشم می خورد که زمانی در سراسر اروپا برگزار می شده است
روز ولنتاین، به هر طریقی که آغاز شده باشد، همچنان از محبوبیت بالایی برخوردار است و البته برای اهالی تجارت و کسب و کار هم سودمند است. هرساله در سراسر دنیا بیش از یک میلیارد کارت ولنتاین فرستاده می شود. “هال مارک” که یک شرکت طراحی و تولید کارت پستال معروف آمریکایی است تخمین می زند که آمریکایی ها به تنهایی هر سال حدود ۱۱۴ میلیون کارت ولنتاین ارسال کنند
درایالات متحده، کودکان و نوجوانان اغلب کارتها و هدایایی با مضمون دوستی به همکلاسی هایشان می دهند. این هدایا ، که معمولا دست ساز و عموما شکل قلب هستند یا شخصیتهای کارتونی را دارند
روز ولنتاین در سراسر دنیا به اشکال گوناگون جشن گرفته می شود. در فیلیپین، در روز ولنتاین جشنهای ازدواج سراسری و گروهی برگزار می شوند. در آفریقای جنوبی، نام کسانی که بهشان علاقه دارند را به آستین پیراهنشان سنجاق می کنند. در کره جنوبی، ۱۴ فوریه، زنان به مردان شکلات و گل هدیه می دهند و یک ماه بعد در ۱۴ مارس که روز سفید نام گرفته است، مردان به زنان هدیه می دهند
البته شام های رومانتیک در رستورانهای مجلل هم از رسم های روز ولنتاین هستند. این روشی است که ایتالیایی ها، مانند بسیاری افراد دیگر در سراسر دنیا، از جمله آمریکایی ها، این روز را جشن می گیرند

درباره وزیر خارجه تیلرسون بیشتر بدانید

collage

رکس تیلرسون، مهندس و مدیر ارشد یک شرکت نفتی که به کشورهای مختلف سفر کرده، وزیر جدید خارجه و مشاور ارشد پرزیدنت ترامپ در امور خارجه است. او در تاریخ اول فوریه به عنوان شصت و نهمین وزیر خارجه ایالات متحده رای اعتماد گرفت؛ سمتی که اولین بار توماس جفرسون و اخیرا جان کری عهده دار آن بودند. تا کنون پنج وزیر خارجه پیشین آمریکا جایزه صلح نوبل را از آن خود کرده اند

رکس وین تیلرسون، فرزند دوم از سه فرزند بابی جو و پتی سو تیلرسون، در مارس ۱۹۵۲۲ در شهر ویچیتا فالز در ایالت تگزاس به دنیا آمد. پدرش در کار فروش نان بود که حاضر شد با حقوق کمتری به کار در سازمان پسران پیشاهنگ آمریکا مشغول شود. پیشاهنگی در رگهای این خانواده بود و برای تیلرسون که در سیزده سالگی نشان عقاب پیشاهنگی را دریافت کرد و رییس این سازمان شد، شعار افتخار پیشاهنگی همواره معیار باارزشی باقی ماند

خانواده تیلسرون از ویچیتا فالز به استیلواتر در اوکلاهما و سپس به هانتسویل در تگزاس مهاجرت کردند. رکس تیلرسون در مصاحبه ای در دانشگاه فناوری تگزاس در سال ۲۰۱۵ گفت که خانواده اش از وضعیت مالی چندانی برخوردار نبودند. از چمن زنی گرفته تا کار در رستوران، تیلرسون همیشه کار می کرد تا زمانی که در ۱۶ سالگی بعنوان سرایدار در ساختمان مهندسی در دانشگاه ایالتی اوکلاهما مشغول کار شد. تیلرسون می گوید: “من نمی دانستم کار مهندسی چه بود” اما در مورد آن آموخت و هدفش را مهندس شدن قرار داد
تیلرسون، نوازنده “درام”، از دانشگاه تگزاس در شهر آستین بورسیه ای دریافت کرد که به مهندسان مشغول به کار در گروه رژه اختصاص داشت. او در ابتدای دوره دانشگاهی اش سردرگم بود و نمی دانست که آیا می خواهد به تحصیل ادامه دهد. اما به کمک یکی از اساتیدش او توانست دوره دانشگاه را با نمره های عالی به پایان برساند
شرکت نفتی اکسون این مهندس عمران جوان را استخدام کرد و او را به شهر کیتی در تگزاس فرستاد. تیلرسون می گوید: ” من هیچ چیزی درباره صنعت نفت نمی دانستم و باید خودم همه کارها را می کردم.” او بسرعت در این حرفه پیشرفت کرد و در سن ۲۸ سالگی به سمت مدیریت ارتقا پیدا کرد و در نهایت عملیاتهایی را در قلب صنایع نفتی تگزاس و ایالتهای مجاور آن سرپرستی می کرد. در سال ۱۹۹۵ اکسون او را به یمن فرستاد؛ کشوری که بتازگی از میان جنگ داخلی ظهور کرده بود. تیلرسون به مدت دو سال در شهر صنعا خدمت کرد
ماموریت بعدی او در روسیه بود. او در روسیه مسوول توافق های پیچیده ای برای استخراج نفت در جزیره ساخالین و دریای خزر بود. روسیه در ۱۴ ماهی که تیلرسون در آنجا بسر می برد شش نخست وزیر مختلف را تجربه کرد که ششمین آن ولادیمیر پوتین بود. تیلرسون می گوید آنچه در دوران خدمتش در روسیه و یمن به او کمک کرد “شفافیتش” بود؛ او هیچ جای شک و شبهه ای درباره مواضع خودش و شرکت اکسون باقی نمی گذاشت
پس از دوران خدمت تیلرسون در روسیه، شرکت تازه ادغام شده اکسون موبیل، در سال ۱۹۹۹۹ او را مسول ۱۲۰ پروژه مختلف کرد. تیلرسون می گوید: “من در هواپیما و سفر به دور دنیا زندگی می کردم… با دولتهای مختلف روابطمان را گسترش می دادم.” او می گوید: “من هرگز آرزوی ریاست و مدیریت نداشتم.” اما اکسون موبیل سمت معاون ارشد ریاست شرکت را به او داد و او را برای بالاترین مقام این شرکت که در سال ۲۰۰۶ به آن دست یافت آماده کرد
تیلرسون و همسرش، رندا، چهار پسر و پنج نوه دارند. خانه آنها در یک مزرعه پرورش اسب در بارتونویل در تگزاس است که به پرورش، اصلاح نژاد و آموزش اسب می پردازند. تیلرسون و همسرش از تماشای حرکات نمایشی اسب ها و مسابقات فوتبال آمریکایی لذت می برند
تیلرسون در واشنگتن دی سی، پایتخت آمریکا نیز فعالیتهای بسیاری داشته است. او عضو هیات امنای مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی و همچنین معاون دبیر انجمن تاتر فورد بوده است. تیلرسون در سال ۲۰۱۳ نیز با رای اعضا به عضویت آکادمی معتبر ملی مهندسی درآمد

زندگی و میراث مارتین لوتر کینگ جونیور

the-march

مارتین لوترکینگ جونیور زندگی خود را وقف مبارزه بدون خشونت برای برابری نژادی در ایالات متحده کرد. سومین دوشنبه ماه ژانویه، روز مارتین لوتر کینگ و یک روز تعطیل رسمی در ایالات متحده برای گرامیداشت میراث او است و شهروندان در این روز به انجام خدمات داوطلبانه در جوامع شان دعوت می شوند.

آغاز راه

(اداره خدمات پارک ملی)

کینگ در ۱۵ ژانویه ۱۹۲۹ در خانواده ای که پدران آن سابقه ای طولانی در خدمت به عنوان کشیشان باپتیست داشتند، متولد شد. او در آتلانتا در زمانی که قوانین جیم کرو جدا سازی و تبعیض را به صورت یک واقعیت روزمره برای سیاهان در جنوب در آورده بود، بزرگ شد.

کینگ در کالج مورهاس در آتلانتا تحصیل کرد، جایی که او دریافت مذهب یک کاتالیزور قوی برای تغییر اجتماعی است. او پیش از مراجعت به جنوب، مدرک دکترای خود را از دانشکده معارف دانشگاه بوستون دریافت کرد و به عنوان کشیش در کلیسای باپتیست خیابان دکستر در شهر مونتگمری، آلاباما خدمت کرد.

امروز محل تولد کینگ به عنوان یک مکان ملی تاریخی در اداره خدمات پارک ملی به ثبت رسیده است

مبارزه حقوق مدنی در سال های دهه ۱۹۵٠

کینگ به سازماندهی تحریم اتوبوس مونتگمری کمک کرد. این مبارزه یک ساله زمانی آغاز شد که خانم روزا پارک بعد از امتناع از دادن صندلی خود در اتوبوس به یک مسافر سفید پوست دستگیر شد. سپس دیوان عالی کشور قوانین جداسازی در اتوبوس در آلاباما را در سال ۱۹۵۶ لغو کرد، کینگ به تشکیل کنفرانس رهبری مسیحی در جنوب کمک کرد و فعالیت بدون خشونت برای حقوق مدنی را در سرتاسر جنوب افزایش داد. او تحت تأثیر تعالیم ماهاتما گاندی قرار داشت و در سال ۱۹۵۹ به هندوستان سفر کرد

شخصیت نمادین سال های ۱۹۶٠

کینگ با ملحق شدن به پدرش به عنوان کمک کشیش کلیسای باپتیست اِبِنیزر در آتلانتا با استفاده از استعدادهای سخنوری خود در ضرورت پایان دادن به جدا سازی و نابرابری قانونی ادامه داد. در طول سال های ۱۹۶٠ او طی تظاهرات های مسالمت آمیز در آلاباما، فلوریدا و جورجیا دستگیر شد. کینگ مسیر راه پیمایی ۵۴ مایلی سلما تا مونتگمری را برای حقوق رأی دادن) و بسیاری از اعتراض های دیگر رهبری کرد. کینگ هنگامی که در سال ۱۹۶۳ در حبس بود “نامه ای از زندان شهر بیرمینگهام”  نوشت که پایه های معنوی و فلسفی را برای جنبش حقوق مدنی مورد تائید قرار می دهد. در همان ماه اوت او سخنرانی مشهورخود” من رویایی دارم” را برای بیش از ۲٠٠ هزار نفر از مردم که در پارک ملی واشنگتن جمع شده بودند ارائه کرد

در ۷ مارس ۱۹۶۵ هنگامی که مدافعان حق رأی از پل ادمون پیتوس در سلما، آلاباما عبور می کردند، توسط پلیس ایالتی و غیرنظامیان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و به این خاطر این روز یکشنبه خونین نام گرفت. این خشونت باعث شد آنها بازگردند ولی کینگ مردم را به برگزاری یک راهپیمایی بزرگتر و طولانی تر فراخواند- راهپیمایی ۸۷ کیلومتری از سلما تا مونتگمری برای بدست آوردن حق رای

پیروزی های حقوق مدنی

در سال ۱۹۶۴ پرزیدنت لیندون جانسون قانون تاریخی حقوق مدنی را امضاء کرد، که تبعیض در استخدام، تعیین محل سکونت مردم و کنترل سایر جنبه های زندگی را ممنوع ساخت. کینگ در مراسم امضاء قانون و تبدیل آن به یک قانون فدرال حضور یافت. او برای قانونی که اطمینان می دهد سیاه پوستان نمی توانند از حق رأی دادن به دلیل روش های تبعیضانه مانند آزمایش های سواد محروم شوند به مبارزه ادامه داد، و در سال ۱۹۶۵ جانسون قانون حقوق رای دادن را امضاء کرد. کینگ جایزه صلح نوبل را برای تلاش های خود در سال ۱۹۶۴ دریافت کرد.

در پی سوء قصد

کینگ در ۴ آوریل ۱۹۶۸ در بالکن بیرون اتاق هتل خود در ممفیس، ایالت تنسی، مورد سوء قصد قرار گرفت.  در مراسم خاکسپاری او هزاران عزادار در پشت ارابه ای که توسط قاطر کشیده می شد در شهر آتلانتا راه پیمایی کردند.

در مقاله ای که تحت عنوان “میثاق امید” پس از مرگ وی چاپ شد، کینگ سیاه پوستان آمریکا را به ادامه تعهد خود به عدم خشونت تشویق کرد، ولی همچنین هشدار داد که عدالت نمی تواند برای مردم سیاه پوست بدون تغییرات اساسی در ساختار جامعه ما حاصل شود

میراث کینگ: اعتراض مسالمت آمیز

کینگ در سال ۱۹۵۹ در یک سخنرانی رادیویی در طول دیدارش از هند گفت، “امروز دیگر مسئله انتخاب بین حرکت خشونت آمیز و مسالمت آمیز نیست؛ مسئله یا حرکت مسالمت آمیز است و یا نیستی.” فلسفه او الهام گرفته از اقدام بدون خشونت گاندی برای پایان دادن به استیلای انگلیس در هند بود. درعوض کینگ به افراد بی شماری در تغییر جوامع خود از طریق ابزار مسالمت آمیز الهام بخشیده است، از جنبش یکپارچگی که شکافی در اشغال اتحاد جماهیر شوروی در لهستان ایجاد کرد، تا مبارزه نلسون ماندلا برای پایان دادن به آپارتاید در آفریقای جنوبی.

میراث کینگ: مبارزه با تعصب

کینگ در طی راهپیمایی در واشنگتن در سال ۱۹۶۳، اعلام کرد که همه مردم باید نه “بر اساس رنگ پوست آنها بلکه بر اساس محتوای شخصیت آنها” مورد قضاوت قرار گیرند. مرکز کینگ در آتلانتا بنای یادبود زنده ای است که به دیدگاه کینگ از یک دنیای  آزاد و برابر برای گسترش فرصت، مبارزه با نژاد پرستی و پایان دادن به تمام اشکال تبعیض، اختصاص داده شده است

میراث کینگ: به دنبال عدالت اجتماعی

موسسه پژوهش و آموزش مارتین لوترکینگ جونیور در دانشگاه استنفورد مرکزی برای طرح بررسی مقاله های کینگ است. یک مجموعه جامع از تمام سخنرانی های کینگ، مکاتبه ها و سایر نوشته ها در او در طول زندگی است. مؤسسه هم چنین درگیر طرح ابتکاری برنامه آموزشی آزادی و اجتماع گاندی- کینگ است، که هر دوی آنها زندگی و افکار کنیگ را برای ارتباط دادن فعالان اجتماعی سراسر دنیا درتلاش برای ارتقاء حقوق بشر مورد استفاده قرار می دهند

میراث کینگ: خدمت به دیگران

در ایالات متحده، روز مارتین لوترکینگ به عنوان روز ملی خدمت اختصاص داده شده است. آمریکایی ها به گرامیداشت” یک  روزکاری نه یک روز تعطیل” به افتخار تعهد کینگ به بهبود بخشیدن به زندگی دیگران تشویق شده اند. پرزیدنت اوباما خدمت داوطلبانه را به عنوان راهی در کمک به پاسخگویی به چالش هایی که جهان ما با آنها روبرو است ترغیب کرده است

MLK-legacy

زنده نگهداشتن این رویا

بنای یادبود ملی کینگ در نزدیکی بنای یادبود لینکلن جایی که کینگ سخنرانی خود “من رویایی دارم” را در سال ۱۹۶۳ ایراد کرد، ساخته شد. بنای یادبود مارتین لوتر کینگ گردشگران را به تامل درباره زندگی و میراث کینگ دعوت می کند

لباس جشن مراسم تحلیف ریاست جمهوری: نشانی از سلیقه بانوی اول

لباس بانوی اول ایالات متحده به مناسبت مهمانی شب مراسم تحلیف ریاست جمهوری نگاهی به سلیقه او در مد را ارائه می دهد و در طول قرن ها به سبک احتمالی دولت جدید اشاره می کند

نقش بانوی اول به وضوح در قانون ایالات متحده تعریف نشده است، و هر یک از همسران رئیس جمهوری مسیر خود را برای دورانی که در کاخ سفید زندگی کرده در پیش گرفته است. جشن های مراسم تحلیف از جمله مجلس رقص، سنتی برای بانوی اول است تا برای نخستین بار در مقام جدید خود در برابر ملت ظاهر شود

در اولین مجلس رقص مراسم تحلیف در سال ١٨٠٩، دالی مدیسون، همسر پرزیدنت جیمز مدیسون، با پوشیدن جامه ای از مخمل روشن و جواهرات مروارید به جای برلیان که انتخاب معمول یک ملکه است، رسم انتخاب لباس آمریکایی را پایه گذاشت

Small Gowns_w_Background-1-1068x813

جین همپتون کوک، نویسنده و تاریخ شناس رؤسای جمهوری، گفت: او عمدا پوشاک و سلیقه مناسب آمریکایی را به وجود آورد که از شکوه و جلال سلطنتی دوری می گزید

AP_16201102354746-286x300

کوک گفت انتظار می رود ملانیا ترامپ، یک مدل سابق، سلیقه توانای خود را در مد ارائه دهد. او که در اسلوونی به دنیا آمده است، پس از لوئیزا آدامز متولد لندن، دومین بانوی اولی خواهد بود که خارج از ایالات متحده متولد شده است، و احتمالا هنر و جلال را به کاخ سفید خواهد آورد

کوک گفت: او از نظر مد جایگاه ویژه ای دارد چون قبلا مدل بوده است و بنابراین با درک خوب خود از مد می تواند از آن برای ایجاد سبکی خاص استفاده کند

بانوان اول به عنوان میزبان رسمی دولت رئیس جمهوری خدمت می کنند.  بسیاری نیز پروژه های ویژه یا فعالیت های خیریه را برای دوره خود در کاخ سفید انتخاب کرده اند.

چرا اینقدر به لباسی که بانوی اول می پوشد علاقه داریم؟

لیسا کتلین گردی، معاون دبیر و سرپرست بخش تاریخ سیاسی در موزه تاریخ آمریکای موزه ملی اسمیتسونین، گفت: “ما علاقه ای انحصاری به بانوی اول احساس می کنیم. او متعلق به ماست، و ما را نمایندگی می کند، بنابراین احساس می کنیم حق داریم تصمیم بگیریم که آیا او شایسته است یا نه

این موزه مجموعه ای محبوب از لباس های بانوان اول را در نمایشگاهی درباره تحول نقش بانوی اول ارائه می کند. معمولا هر بانوی اول لباس خود برای جشن مراسم تحلیف را به این موزه اهدا می کند

گردی گفت: ما به ویژه از این لباس ایده می گیریم که سلیقه بانوی اول رسمی، غیر رسمی، مد روز، کلاسیک، یا مجلل است و چه نشانی از سبک و روال دولت جدید خواهد داشت

هنگامی که بانوی اول نانسی ریگان در یک مجلس رقص رسمی در سال ١٩٨١ یک لباس مجلل منجوق دوزی شده با یک آستین پوشید، می دانستیم که دولت ریگان از دولت جیمی کارتر که به عمد خودمانی بود، رسمی تر خواهد بود

گردی گفت روزالین کارتر برای مجلس رقص مراسم تحلیف ریاست جمهوری با یک انتخاب عاطفی همان لباسی را پوشید که برای مجلس رقص مراسم تحلیف همسرش به عنوان فرماندار ایالت جورجیا پوشیده بود. گرادی گفت کارتر از اینکه برخی به این انتخاب به دیده تحقیر نگریستند و انتظار داشتند که او با تشویق مد آمریکایی جامه ای نو انتخاب کند متعجب شده بود

AP_7701200367-696x515

این موزه در اوایل سال ٢٠١٧ نامه ای به ملانیا ترامپ خواهد فرستاد و از او لباسی را که نماینده او در این مجموعه باشد درخواست می کند

گردی گفت: ما به او خواهیم گفت که مردم همیشه شیفته لباس های مراسم تحلیف هستند. هنگامی که این لباس دریافت شود ما با دستکش های سفید و رعایت تشریفات مشخص از آن مواظبت خواهیم کرد. هنگامی این لباس به اینجا برسد یک گنجینه ملی محسوب خواهد شد

ویدیو را اینجا ببینید

هفتمین راهپیمایی فضایی مسن ترین زن فضانورد

1peggyw_spacewalk

هفته پیش، در یک راهپیمایی فضایی طولانی و موفق، مهندس پرواز و فضانورد آمریکایی، پگی ویتسون، به همراه “شین کیمبرو” فضانورد آمریکایی و فرمانده گروه حاضر در ایستگاه فضایی بین المللی، صفحات آداپتور و اتصالات الکتریکی شش باتری جدید لیتیوم-یونی ایستگاه فضایی بین المللی را نصب کردند. بطور کلی، راهپیمایی فضایی به هر زمانی گفته می شود که فضانوردان حاضر در فضا از سفینه خود خارج شوند. راهپیمایی فضایی یا فعالیتهای خارج از سفینه به دلایل مختلفی مانند انجام آزمایشات، تست کردن تجهیزات جدید و یا تعمیرات ممکن است صورت بگیرند. فضانوردان در راهپیمایی های فضایی  لباس فضایی ویژه‌ای می پوشند تا در خلأ فضا و در مقابل تشعشعات خطرناک کیهانی محافظت شوند. آنها در این فعالیتها از اکسیژن برای تنفس و آب کافی برای نوشیدن برخوردارند. امروزه فعالیتهای خارج از ایستگاه بین المللی فضایی عموما بین پنج تا هشت ساعت طول می کشند. پگی ویتسون ۵۶ ساله، مسن ترین زن فضانورد در تاریخ، تا کنون در هفت راه پیمایی فضایی شرکت داشته است

روسای جمهوری پیشین ایالات متحده در مراسم تحلیف رییس جمهور منتخب، دونالد ترامپ شرکت خواهند کرد

AP_061113039939-1068x822

بنا بر سنت دیرینه، سه رییس جمهوری پیشین آمریکا قصد دارند در مراسم تحلیف دونالد ترامپ در روز ۲۰ ژانویه شرکت کنند. برای رییس جمهوری سابق، بیل کلینتون و همسرش، این تصمیم هیلاری کلینتون را در برابر رقیب انتخاباتی اش قرار می دهد. کلینتون ها تصمیم خود را کمی پس از جورج بوش و همسرش، لورا بوش، که اعلام کرده بودند در مراسم تحلیف شرکت خواهند کرد، به اطلاع عموم رساندند. دفتر پرزیدنت بوش در بیانیه ای گفت که جورج بوش و همسرش از حضور در انتقال صلح آمیز قدرت، که نشان دموکراسی آمریکایی است، و مراسم سوگند یاد کردن پرزیدنت ترامپ و معاون ریاست جمهوری پنس، خوشوقت خواهند شد. رییس جمهوری سابق جیمی کارتر و همسرش، رزالین، نیز پیشتر اعلام کرده بودند که در مراسم تحلیف پرزیدنت ترامپ شرکت خواهند کرد. حضور روسای جمهوری پیشین و همسرانشان در مراسم تحلیف رییس جمهوری یک رسم قدیمی است

چهار راه برای پاسخگو قرار دادن مقامات دولتی

Screen Shot 2016-12-07 at 12.41.47 PM

این که شهروندان برای پاسخگو قرار دادن مقامات دولت خود به اطلاعات نیاز دارند یک امر بدیهی است. فناوری های اطلاعاتی امروز دقیقا امکان چنین کاری را در سرتاسر جهان فراهم می کنند. نمونه های زیر تنها آغازی در این مسیر به شمار می روند

 پخش رادیویی یا تلویزیونی مناظرات و جلسات تصمیم گیری نمایندگان دولتی

CSPAN

تلویزیون کابلی و شبکه رادیویی C-SPAN هرچه را که در کنگره و در دیگر سطوح دولت می گذرد به شکل زنده پخش می کنند. تا سال ٢۰۱۳، هر هفته ۴٧ میلیون آمریکایی از این برنامه های اطلاع رسانی بهره بردند و به احتمال بیشتری با مقامات خود تماس حاصل کرده و یا در یک کمپین سیاسی شرکت کردند

 برای افشاگران یک فضای امن به وجود آورید

whistleblower-696x511
شهروندان در کجا می توانند بدون ترس از انتقام جویی سوء رفتار دولت را گزارش کنند؟ در لیبریا، تلفن های موبایل و پیامک ها یک راه حل هستند. یک خط گمنام جدید برای پیامک ها که مرحله آزمایشی را می گذراند، به شهروندان لیبریا امکان می دهد تا سوء رفتار پلیس را زیر نظر داشته و آن را گزارش دهند. پلیس متعهد است که به شکایات رسیدگی کند و به آنها پاسخ دهد

قانون مربوط به افشاگران در ایالات متحده از کارمندانی که همه را از فعالیت های ناروای دولت آگاه می سازند حمایت می کند

رد پای پول را دنبال کنید

10_-_hands_shaking_with_euro_bank_notes_inside_handshake_-_royalty_free_without_copyright_public_domain_photo_image_01
بنا بر اعلام سازمان ملل متحد، هر سال هزار میلیارد دلار به عنوان رشوه پرداخت می شود. فساد ممکن است اقتصاد یک کشور را تا ۱٧ در صد کاهش دهد. مردم چگونه می توانند با فساد مبارزه کنند؟ یک نرم افزار مخصوص تلفن هوشمند به نام «کتاب [حسابداری] را باز کنید» هر سنت خرج شده توسط دولت [ایالات متحده] را در تمام سطوح و در زمان واقعی در اینترنت بارگزاری می کند – ازجمله حقوق پرداخت شده به مقامات دولتی. کاربران این نرم افزار خیلی زود دریافتند که چگونه حقوق خزانه دار ناحیه ای شیکاگو در ظرف یک سال به طور اسرار آمیزی از ۱۶۳ هزار دلار به ٢٩۵ هزار دلار افزایش یافت و این موضوع را علنی ساختند. آن خزانه دار اکنون درحال گذراندن یک دوره محکومیت نه ساله در زندان است

درخواست دسترسی به اسناد دولتی

AP070105040748-724x483 
شهروندان بدون تلفن هوشمند و دیگر فناوری های جدید هم می توانند دولت را پاسخگو قرار دهند. گاه بهترین شیوه به طور ساده این است که مقامات دولتی وادار شوند تا هرکاری را که کرده اند افشا کنند. بسیاری از کشورها افشای ادواری اسناد دولتی را مقرر داشته اند. قانون آزادی اطلاعات (FOIA) در ایالات متحده تقریبا به هرکسی – لازم نیست شهروند ایالات متحده باشید- امکان می دهد تا خواستار انتشار سوابق الکترونیکی چاپ شده از حدود صد سازمان دولتی شود. در سال ٢۰۱۳، این سازمان ها بیش از ٧۰۰هزار تقاضا برای اسناد دریافت داشتند

ویدیو

https://youtu.be/BWoBHociXjY

حکایت یک استاد خیاط از اردوگاه آشویتس تا کاخ سفید

Martin

مارتین گرینفیلد که از اردوگاه آشویتس جان سالم بدر برده اندازه های روسای جمهوری ایالات متحده را می گیرد و برایشان کت و شلوارهای دست دوز مخصوص می دوزد. مارتین که اکنون ۸۸ سال دارد، هنوز هفته ای شش روز در یک کارخانه پوشاک در بروکلین، نیویورک کار می کند و ساعات بسیاری را به فعالیتهای خیرخواهانه و ایراد سخنرانی های الهام بخش می پردازد

گرینفیلد دردهکده ای در چکسلواکی به دنیا آمد و خانواده اش را در جریان نسل کشی یهودیان در آلمان نازی از دست داد.  پدر مارتین که یک مهندس بود، در اردوگاه آشویتس به او گفت: ما باید از هم جدا شویم. تو جوان و قوی هستی و به تنهایی می توانی زنده بمانی. تو باید با زنده ماندنت باعث افتخار ما باشی

Martin

مارتین از اردوگاه آشویتس جان سالم بدر برد و در سال ۱۹۴۷ بستگانش او را به آمریکا آوردند. او در آمریکا در کارخانه ای –که اکنون صاحب آن است- به عنوان پادو کار گرفت. کار او آنقدر خوب بود که دوایت آیزنهاور قبل و بعد از انتخابات ریاست جمهوری کار دوخت کت و شلوارهایش را به او می سپرد

مارتین برای پرزیدنت کلینتون و پرزیدنت اوباما کت و شلوار دوخته و شخصیتهای مشهوری چون وزیر خارجه پیشین، کالین پاول، و همچنین پال نیومن، فرانک سیناترا، لئوناردو دی کاپریو و شکیل اونیل از مشتریهای مارتین گرینفیلد بوده اند

 در کارخانه مارتین امروز ۱۲۰ مهاجر مشغول به کار هستند و کارخانه به دست دو پسر وی اداره می شود

 مارتین می گوید: هیچ جای دنیا مثل آمریکا نمی شود. من عاشق آمریکا هستم. شما هیچ آمریکایی را پیدا نمی کنید که آمریکا را از من بیشتر دوست داشته باشد

داستان مارتین را از زبان خودش در این ویدیو بشنوید

https://goo.gl/TlZ9PE

پرزیدنت اوباما و خانواده اش پس از خداحافظی با کاخ سفید چه خواهند کرد؟

پس از ۸ سال زندگی و کار در کاخ سفید، پرزیدنت اوباما و خانواده اش به زودی برای شروع مرحله دیگری از زندگی شان آماده می شوند. اما آنها کجا می روند و چه خواهند کرد؟

Obamas

اغلب روسای جمهوری ایالات متحده پس از پایان دوره ریاست جمهوری شان، شهر واشنگتن دی سی را ترک می کنند. معمولا به محض اینکه رئیس جمهوری جدید سوگند یاد می کند، رئیس جمهوری پیشین و خانواده اش با هواپیما به شهرشان باز می گردند تا زندگی جدیدی را آنجا شروع کنند. اما، برای حداقل چند سال آینده، باراک اوباما و خانواده اش در واشنگتن می مانند تا دختر کوچکشان، ساشا، دوره دبیرستان را تمام کند

پرزیدنت اوباما قبلا درباره جستجو برای یک شغل جدید پس از ۲۰ژانویه ۲۰۱۷(پایان دوره ریاست جمهوری اش) به شوخی گفته بود که باید به وبسایت لینکدینمراجعه کند تا ببیند برای چه شغلهایی می تواند اقدام کند

واقعیت اینست که گزینه های زیادی پیش روی او خواهد بود. اول اینکه، پس از به احتمال زیاد یک دوره استراحت، هم پرزیدنت اوباما و هم بانوی اول شروع به کار نوشتن کتاب خاطراتشان یا کتابهایی شبیه آن درباره خاطراتشان در کاخ سفید خواهند کرد. هر دوی آنها به احتمال زیاد به کارهای خیریه، احتمالا در رابطه با بنیاد باراک اوباما و همچنین مرکز ریاست جمهوری، خواهند پرداخت. و البته باراک اوباما زمانی که طرح “نگهدار برادرم” را در رابطه با راهنمایی و مشاوره برای مردان جوان رنگین پوست راه اندازی می کرد گفته بود که می خواهد پس از پایان دوره ریاست جمهوری اش همچنان با این طرح همکاری داشته باشد. اما اینها تمام فعالیتهای او نخواهند بود

سال پیش پرزیدنت اوباما در یک سخنرانی برای دانش آموزان گفت: ” من به کارهایی بازمی گردم که قبلا انجام می دادم، سعی می کنم راههایی پیدا کنم تا به مردم کمک کنم، به جوانان کمک کنم تا تحصیلات کسب کنند، شغل پیدا کنند و تلاش کنم کسب و کارها را به مناطقی بیاورم که به اندازه کافی تجارت در آنجاها رونق ندارد

MichelleObama 

میشل اوباما نیز که با ورود به کاخ سفید، شغل پیشینش را در حرفه وکالت و مدیریت اجرایی حوزه بهداشت کنار گذاشته بود گفته است تصمیم دارد در امور خدماتی به فعالیت ادامه دهد. او اخیرا در مقاله ای بر طرح ابتکاری “اجازه دهید دختران بیاموزند” تاکید کرده بود. این طرح با هدف کمک به تحصیل دختران در سراسر دنیا راه اندازی شده است. میشل اوباما در این مقاله نوشته بود: پس از مسافرت به سراسر دنیا، بعنوان بانوی اول، و ملاقات با دختران بسیار من هرجایی که می روم حامل امیدها و آرزوهای آنها هستم و تصمیم دارم باقی عمرم را از طرف آنها به کارم ادامه دهم

آنطور که در وبسایت بنیاد باراک اوباما نوشته: هشت سال، تنها آغاز کار است