Room to Read: Changing Lives Through Education

I am sure that most of my readers know that the First Lady of the United States Michelle Obama visited Cambodia last weekend. Mrs. Obama was in Siem Reap province to introduce Let Girls Learn, a U.S. government initiative to raise awareness of access inequalities and breaking down barriers that block more than 62 million girls around the world from attending school. The initiative, led by Peace Corps and the U.S. Agency for International Development (USAID), will work with the Ministry of Education and local communities in Cambodia to find solutions to the challenges that prevent girls from staying in school.

First Lady of the United States Michelle Obama meets with a group of students in Siem Reap. (Photo courtesy of AP Images)

First Lady of the United States Michelle Obama meets with a group of students in Siem Reap. (Photo courtesy of AP Images)

However, government programs alone may not meet the immediate challenge of ensuring every girl has access to education − individuals and civil society organizations are also critical partners that work to help girls stay in school. Room to Read, a U.S.-based organization, is one such partner working in 10 countries in Asia and Africa. The organization, founded in 2000 on the motto “World Change Starts with Educated Children,” aims to transform the lives of millions of children by focusing on literacy and gender equality in education. By working in collaboration with families, local communities, partner organizations, and governments, Room to Read has impacted the lives of more than nine million children around the world.

Room to Read aims to transform the lives of millions of children by focusing on literacy and gender equality in education. (Photo courtesy of Room to Read)

Room to Read aims to transform the lives of millions of children by focusing on literacy and gender equality in education. (Photo courtesy of Room to Read)

Room to Read has two programs to improve children’s education – the Literacy Program enables children to develop a regular habit of reading and the Girls’ Education Program supports girls in completing secondary school and developing life skills. Here in Cambodia, I believe the success of Room to Read speaks for itself. Since 2003, the organization has established 1,737 school libraries by providing materials and training for staff, helped fund construction of 253 schools, delivered reading and writing instruction workshops in 212 schools, and published over 180 books with nearly 1.4 million copies in circulation.

By establishing 1,737 school libraries in Cambodia, Room to Read enables children to develop a regular habit of reading. (Photo courtesy of Room to Read)

By establishing 1,737 school libraries in Cambodia, Room to Read enables children to develop a regular habit of reading. (Photo courtesy of Room to Read)

Girls in Cambodia face many challenges to stay in school. Some families are unable to afford to send their daughters to school or they place less value on girls’ education than on that of boys. Room to Read tackles the issue of girls dropping out of school in a number of ways. First, the Girls’ Education program provides six-year scholarships to girls whose families cannot support their study beyond the lower secondary level. The support includes tutoring, school uniforms, learning materials, and mentoring. Second, community meetings are held for parents to discuss their challenges and the importance of sending all of their children—not just the boys—to school. The program also enlists volunteers in the local community to follow up on the girls’ academic performance and attendance, provide life skills trainings, and mentor the girls. Lastly, Room to Read has established itself as a key partner for the Ministry of Education, Youth and Sports to promote and strengthen the quality of education in Cambodia.

Room to Read provides scholarships to girls whose families cannot support their study beyond the lower secondary level. (Photo courtesy of Room to Read)

Room to Read provides scholarships to girls whose families cannot support their study beyond the lower secondary level. (Photo courtesy of Room to Read)

I am very proud that the First Lady chose to visit Room to Read’s Girls’ Education Program in Cambodia to see first-hand how its community-driven solutions are changing girls’ lives. Mrs. Obama was joined by Mrs. Bun Rany, First Lady of Cambodia, for a visit to the Hun Sen Bakorng High School in Siem Reap. The first ladies met with 10 girls in the Girls’ Education Program who shared their personal stories of overcoming obstacles to education and to hear how they benefit from community-led programs like Room to Read.

First Lady Michelle Obama speaks with one of the 6,159 girls that have benefited from the girls’ education program in Cambodia. (Photo courtesy of AP Images)

First Lady Michelle Obama speaks with one of the 6,159 girls that have benefited from the girls’ education program in Cambodia. (Photo courtesy of AP Images)

The U.S. government is committed to working with all stakeholders to improve girls’ access to education. I applaud Room to Read for working with families, communities, and the Cambodian government to find local solutions to overcome the obstacles that prevent girls from staying in school.

កោដ្ឋ៖ រកឃើញវិញ និងផ្តល់កិត្តិយសដល់អតីតកាលរបស់ប្រទេសកម្ពុជា

នៅក្នុង Blog លើកមុន ខ្ញុំបានសរសេរអំពីមិត្តល្អម្នាក់របស់ខ្ញុំ គឺលោក ឆាង យុ នាយកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា (DC-Cam) និងជាអ្នកឯកទេសនាំមុខគេនៅក្នុងការចងក្រង និងអភិរក្សកំណត់ហេតុត្រឹមត្រូវស្តីពី សម័យកាលខ្មែរក្រហម។ អស់រយៈពេល ២ ទសវត្សមកហើយដែលលោក យុបានធ្វើការដោយមិនខ្លាច នឿយហត់ ដើម្បីចងក្រងឯកសារស្តីពីអំពើយុងឃ្នងរបស់ពួកខ្មែរក្រហម ដោយទន្ទឹមនឹងនោះ ជួយអោយប្រជាជនកម្ពុជា មាន ការផ្សះផ្សារជាមួយនឹងអតីតកាលរបស់គេ ហើយដើរឆ្ពោះទៅរកអនាគតមួយភ្លឺស្វាង។ ជាមួយ DC-Cam លោកបានបង្កើតកន្លែងមួយក្នុងចំណោមកន្លែងធំជាងគេបំផុតក្នុងពិភពលោកសំរាប់ទុកឯកសារ និងឯកសារដើមដទៃទៀត ទាក់ទងនឹងសម័យខ្មែរក្រហម ដែលជាការរួមចំណែកដល់គំរោងស្រាវជ្រាវ កម្មវិធីអប់រំ និងកម្មវិធីចុះធ្វើការដល់មូលដ្ឋាន ហើយនិងករណីផ្លូវច្បាប់ប្រឆាំងនឹងអតីតមេដឹកនាំខ្មែរក្រហម។ បើលោកអ្នកនិយាយទៅកាន់លោកយុអំពីជីវិត និងការងាររបស់គាត់ នោះលោកអ្នកនឹងមានការចាប់ចិត្តចំពោះការអាណិត និងការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់លោកក្នុងការជួយប្រជាជន។

ជួបជាមួយមិត្តរបស់ខ្ញុំ ឈ្មោះ ឆាង យុ ប្រធាន DC-Cam ។

ជួបជាមួយមិត្តរបស់ខ្ញុំ ឈ្មោះ ឆាង យុ ប្រធាន DC-Cam ។

ភស្តុតាងមួយទៀតនៃទឹកចិត្តប្តេជ្ញារបស់លោក យុគឺការរកឃើញវិញនូវកោដ្ឋចំនួនជាង ៤០០។ ក្នុងពេលស្នាក់នៅវត្តលង្គការ កាលពីខែមុន ដើម្បីកាន់ទុក្ខចំពោះការស្លាប់នៃបងស្រីជាទីស្រឡាញ់របស់គាត់ លោក យុបានឃើញទ្វារលាក់កំបាំងមួយ ដែលបាំងដោយបដិមាករព្រះមួយ។ ដោយចូលទៅក្នុងបន្ទប់ លោកបានឃើញកោដ្ឋចំនួន ៤៦៤ ធ្វើពីថ្ម ដីអិដ្ឋ ប្រាក់ និងសំរិទ្ធ។ បើយោងតាមលោក យុ គេជឿថា កោដ្ឋទាំងនោះដាក់ឥដ្ឋធាតុរបស់មនុស្សមកពីគ្រួសារជាច្រើន ដែលខ្មែរក្រហមបានដេញចេញពីទីក្រុងភ្នំពេញ។ មុនពេលចេញពីទីក្រុង សមាជិកគ្រួសារបានទុករបស់មានតំលៃទាំងនេះនៅវត្តលង្គការ ដែលជាកន្លែងមួយក្នុងចំណោមកន្លែងតិចតួចដែលគេគិតថា មានសុវត្ថិភាព។ តែនៅក្នុងឆ្នាំបន្ទាប់ពីការដួលរលំនៃរបបខ្មែរក្រហម ព័ត៌មានស្តីពីទីកន្លែងនៃកោដ្ឋបានបាត់។ កោដ្ឋខ្លះដែលលោក យុបានឃើញស្ថិតនៅក្នុងប្រអប់កញ្ចក់ ដោយមានរូបថត ឬមានស្លាកបង្ហាញពីឈ្មោះរបស់អ្នកស្លាប់ ចំណែកខ្លះទៀតរុំដោយក្រណាត់ដែលផុយទៅហើយ ឬមានស្លាកដែលអានសឹងមិនដាច់។

បន្ទប់នៅវត្តលង្គការដែលកោដ្ឋត្រូវបានគេរកឃើញឡើងវិញ (រូបថតរបស់អ៊ុច មករា និង DC-Cam) ។

បន្ទប់នៅវត្តលង្គការដែលកោដ្ឋត្រូវបានគេរកឃើញឡើងវិញ (រូបថតរបស់អ៊ុច មករា និង DC-Cam) ។

ពេលនេះ DC-Cam ប្តេជ្ញាជំរាបសាធារណជនអំពីការរកឃើញនេះ ដើម្បីជួយធ្វើអោយជួបគ្នាវិញរវាងឥដ្ឋធាតុនៃមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ និងសមាជិកគ្រួសាររបស់គេ។ ក្នុងពេលទន្ទឹមនឹងគ្នានោះ DC-Cam ចង់យកកោដ្ឋពីកន្លែងដែលត្រូវបានរកឃើញ ហើយរក្សាទុកតាមលក្ខណៈដែលបង្ហាញពីការគោរពចំពោះគ្រួសារ និងប្រពៃណីខ្មែរ។ ដោយបានធ្វើការទាក់ទងមកស្ថានទូតអាមេរិក ដើម្បីសុំជំនួយ DC-Cam អាចទទួលបានការជួយពីកងវរសេនាតូចផ្នែកសំណង់ចល័តក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិក (NCMB) ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិក។ ចំពោះលោក យុ ខ្ញុំបានចុះនៅក្នុង Blog របស់ខ្ញុំ អំពីការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ក្រុមជាងនៃកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិក។ គេបានប្រើជំនាញវិស្វកម្មដ៏ល្អរបស់គេ នៅក្នុងគំរោងនានាជាច្រើននៅប្រទេសកម្ពុជា ដូចជានៅមណ្ឌលសុខភាពថ្មីៗ មជ្ឈមណ្ឌលសហគមន៍ អណ្តូងទឹក បន្ទប់ទឹក និងការជួសជុលថ្នាក់រៀននៅក្នុងសាលា។ ដូច្នេះ វាគ្មានអ្វីភ្ញាក់ផ្អើលទេថា នៅពេល DC-Cam និងឧបាសក ឧបាសិការនៃវត្តលង្គការត្រូវការកន្លែងមួយសំរាប់ទុក បង្ហាញ និងងាយចូលមើលកោដ្ឋ ក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកអាមេរិកបានធ្វើការឆ្លើយតបនឹងការអំពាវនាវ។

ដោយមានការធ្វើការជាមួយគ្នា និងការផ្ចិតផ្ចង់ ក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកចាប់ផ្តើមធ្វើធ្នើ។

ដោយមានការធ្វើការជាមួយគ្នា និងការផ្ចិតផ្ចង់ ក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកចាប់ផ្តើមធ្វើធ្នើ។

ក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលមកពីក្រុម NCMB លេខ ៥ ពេលនេះត្រូវបានបញ្ជូនអោយមកបំពេញការងាររយៈពេល ៦ ខែនៅប្រទេសកម្ពុជា ដោយផ្តោតលើគំរោងសាងសង់ ដែលកំពុងដំណើរការចំនួន ២ នៅខេត្តតាកែវ។ តែ ក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកដែលមានគ្នាចំនួន ២៣ នាក់បានដកឃ្លាពីការងាររបស់គេ ដើម្បីមកភ្នំពេញ កាលពីសប្តាហ៍មុន ដើម្បីធ្វើទូដាក់កោដ្ឋទាំងនោះ។ ក្រោយពីការរៀបចំ និងធ្វើអស់រយៈពេល ២ ថ្ងៃ គេធ្វើបានទូចំនួន ៥ សំរាប់ដាក់កោដ្ឋទាំង ៤៦៤ បានគត់មុត។ កាលពីថ្ងៃសុក្រកន្លងទៅ ក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកបានដឹក និងដំឡើងទូទាំង ៥ នោះ នៅវត្តលង្គការ។ នៅពេលត្រូវបានសួរថា តើគេមានអារម្មណ៍យ៉ាងដូចម្តេចដែលបានចូលរួមនៅក្នុងគំរោងដ៏ពិសេសនេះ សមាជិកម្នាក់នៅក្នុងក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកបានឆ្លើយថា “វាជាកិត្តិយសដែលបានចូលរួមក្នុងចំណែកមួយនៃប្រវត្តិសាស្រ្ត ហើយជួយរក្សាផ្នែកមួយនៃអតីតកាលរបស់ប្រជាជនកម្ពុជា សំរាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ”។ ថ្វីបើគេមិនបានចំណាយពេលច្រើនណាស់ណាក្តី នៅក្នុងការធ្វើធ្នើ តែវាជាការច្បាស់ហើយថា ការងាររបស់គេមានផល មិនត្រឹមតែទៅលើជីវិតរបស់គេតែប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏មានផលផងដែរទៅលើជីវិតរបស់ប្រជាជនកម្ពុជា រាប់ឆ្នាំទៅមុខ។

ក្រោយពីធ្វើធ្នើសំរាប់ដាក់កោដ្ឋហើយ ក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកបានដឹកវាមកវត្តលង្គការ។

ក្រោយពីធ្វើធ្នើសំរាប់ដាក់កោដ្ឋហើយ ក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកបានដឹកវាមកវត្តលង្គការ។

ក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកមកពី NCMB ក្នុងក្រុមលេខ ៥ ថតរូបជាមួយលោកសង្ឃនៅវត្តលង្គការ។

ក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកមកពី NCMB ក្នុងក្រុមលេខ ៥ ថតរូបជាមួយលោកសង្ឃនៅវត្តលង្គការ។

ក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុង NCMB លេខ ៥ រក្សាប្រពៃណីរឹងមាំក្នុងការងារជួយដល់សហគមន៍ របស់បុគ្គលិកយោធាសហរដ្ឋអាមេរិក ដោយបង្ហាញចេញនូវលក្ខណៈអាជីព និងការគោរពគួរអោយកត់សំគាល់ ចំពោះអ្នកដែលទទួលផលពីការងាររបស់គេ។ ខ្ញុំសូមអរគុណអស់ពីក្នុងចិត្តដល់ ក្រុមជាងក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិក ចំពោះការងារនេះ និងការរួមចំណែកសំខាន់ៗដទៃទៀត ដែលគេបានធ្វើនៅកម្ពុជា។ ក្នុងការធ្វើការជាមួយ DC-Cam នៅក្នុងការធ្វើធ្នើសំរាប់ទុកកោដ្ឋ គេជួយបង្ហាញអោយឃើញនូវការខិតខំប្រកបដោយការសហការគ្នា ដែលស្ថានទូតអាមេរិកមានមោទនភាពសូមគាំទ្រ។ ខ្ញុំសូមសរសើរយ៉ាងខ្លាំងចំពោះលោក ឆាង យុ និង DC-Cam ដោយគេទទួលយកភារកិច្ចដែលពិបាក តែសំខាន់ ក្នុងការធ្វើអោយប្រជាជនកម្ពុជាមានការស្ងប់អារម្មណ៍ជាមួយនឹងអតីតកាល ហើយសំលឹងទៅរកអនាគតកាលមួយដ៏ល្អ។ ដោយកោដ្ឋត្រូវបានដាក់តាំងបានត្រឹមត្រូវ នៅជិត ពេលនេះយើងមានសង្ឃឹមថា នឹងមានមនុស្សថែមទៀតមកអះអាងថា ជារបស់សាច់ញាតិរបស់គេ។ លើសពីនេះទៀត ការខិតខំនេះផ្តល់កិត្តិយសដល់ជនរងគ្រោះដោយពួកខ្មែរក្រហមផង ការពារមេរៀនដ៏មានតំលៃក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តផង សំរាប់ប្រជាជនកម្ពុជាជំនាន់ក្រោយ។

The Urns: Rediscovering and Honoring Cambodia’s Past

In a previous blog post, I wrote about my good friend Mr. Youk Chhang, Director of the Documentation Center of Cambodia (DC-Cam) and a leading expert in compiling and preserving accurate records of the Khmer Rouge period. For two decades, Youk has tirelessly worked to document Khmer Rouge atrocities while helping Cambodians reconcile with their past and move towards a brighter future. With DC-Cam, he has established the world’s largest repository of documents and other original materials related to the Khmer Rouge era, contributing to research projects, education and outreach programs, and legal cases against the former Khmer Rouge leaders. If you speak to Youk about his life and his work, you will become inspired by his compassion and his commitment to helping people.

Catching up with my friend Youk Chhang, Director of DC-Cam.

Catching up with my friend Youk Chhang, Director of DC-Cam.

Another testament to Youk’s dedication comes in the form of his recent discovery of more than 400 urns, known as kaod in the Khmer language. While staying at Wat Langka last month to mourn the loss of his beloved sister, Youk came across a hidden door that had been blocked by a Buddha statue. Entering into the room, he found a total of 464 urns made of stone, clay, silver, and bronze. According to Youk, it is believed that the urns hold the remains of individuals from numerous families that the Khmer Rouge removed from Phnom Penh. Prior to leaving the city, family members stored these valued possessions in Wat Langka, one of the few places they thought might be safe. But in the years after the fall of the Khmer Rouge, information about the location of the urns was lost. Some of the urns that Youk came across are in glass boxes with photos or have labels showing the names of the deceased, while others are wrapped in decaying cloth or have labels that are barely legible.

The room in Wat Langka where the urns were rediscovered.  (photo courtesy of Ouch Makara and DC-Cam)

The room in Wat Langka where the urns were rediscovered. (photo courtesy of Ouch Makara and DC-Cam)

Now, DC-Cam is determined to inform the public about this discovery, in order to help reunite the remains of loved ones with their respective family members. In the meantime, the organization sought to remove the urns from where they were located and store them in a manner that would show respect to Cambodian families and traditions. Contacting the U.S. Embassy to request assistance, DC-Cam was able to receive support from the U.S. Naval Mobile Construction Battalion (NCMB), widely known as the “Seabees.” As with Youk, I have also written posts in my blog about the commitment that has been demonstrated by the Seabees. They have utilized their amazing engineering skills on a wide variety of projects in Cambodia, such as new health care facilities, community centers, water wells, bathroom facilities, and school classroom renovations. So it comes to no surprise that when DC-Cam and members of Wat Langka needed a place to store, display, and quickly access the urns, the Seabees were there to answer the call.

With teamwork and precision, the Seabees get to working on the shelves.

With teamwork and precision, the Seabees get to working on the shelves.

The Seabees from NCMB 5 are currently on a six-month deployment to Cambodia, focusing on two ongoing construction projects in Takeo Province. However, a group of 23 Seabees took a short break from their assignment and came to Phnom Penh last week to build storage cabinets for the urns. After two days of planning and construction, they completed five large cabinets that will serve to store all 464 urns securely. Last Friday, the Seabees delivered and installed all five completed cabinets to Wat Langka. Asked how it felt to be part of this unique project, one of the Seabees responded, “It was an honor to be a part of history and help preserve part of the Cambodian people’s past for future generations.” Although it took a relatively short amount of time for them to build the shelves, it is clear that their work will have an impact not only on their lives, but also on the lives of the Cambodian people for years to come.

After completing the storage shelves, the Seabees delivered them to Wat Langka.

After completing the storage shelves, the Seabees delivered them to Wat Langka.

The Seabees of NCMB 5 with monks from Wat Langka.

The Seabees of NCMB 5 with monks from Wat Langka.

The Seabees of NCMB 5 uphold a strong tradition of community service by our U.S. military personnel, demonstrating remarkable professionalism and respect for all of those who benefit from their work. I would like to give my heartfelt thanks to all of the Seabees for this as well as other important contributions they have made to Cambodia. In working with DC-Cam to provide storage shelves for the urns, they help demonstrate the collaborative efforts the U.S. Embassy is proud to support. I have great admiration for Youk Chhang and DC-Cam, as they have taken on the difficult yet important task of helping Cambodians make peace with the past and move towards a better future. With the urns properly displayed and more accessible, there is now hope for more people coming to claim lost love ones. Furthermore, this effort both honors the victims of the Khmer Rouge and protects the valuable lessons of history for future generations of Cambodians.

The Ambassador’s Youth Council: Youth of Today, Leaders of Tomorrow

Cambodia has enormous potential. With 70 percent of its youth under the age of 30, investing in youth is investing in the future of Cambodia – and with great returns. As some of you know, shortly after I arrived in Cambodia in 2012, I formed the Ambassador’s Youth Council (AYC) as a way to cultivate young Cambodian leaders from around the country. From our first meeting, these young individuals have inspired me. Their enthusiasm to improve their communities, and the world, is reflected in their projects. Over the years they have met with me monthly to discuss these projects which have focused on education, entrepreneurship, wildlife protection, and women’s empowerment initiatives – all issues vital to our future.

Earlier this week, I presented each graduating AYC member with a certificate recognizing their dedication and participation.

Earlier this week, I presented each graduating AYC member with a certificate recognizing their dedication and participation.

Some of the highlights from the past two years include helping to develop an internship program where the AYC partnered with the Cambodia chapter of the American Chamber of Commerce (AmCham) to design a program which placed Cambodian university students in internships at AmCham-member businesses. The AYC also visited the Phnom Tamao Wildlife Rescue to learn first-hand about environmental challenges and how to engage youth on environmental protection issues. And they co-organized an incredible “Wild for Life” concert with the NGO Wildlife Alliance at the Phnom Pehn Night Market which featured musical and comedy performances on the theme of wildlife conservation. Finally, the AYC organized two screenings of the Nicholas Kristoff documentary “Half the Sky: Turning Oppression into Opportunity for Women Worldwide.” The screenings included a special message from Mr. Kristoff for the Cambodian audience, and a panel discussion on women’s empowerment and combatting trafficking. Each of these accomplishments is impressive on its own, but the whole of what has been accomplished by the AYC is truly inspirational.

Laura Mam performing at a “Wild for Life” concert co-organized between AYC and the NGO Wildlife Alliance at the Phnom Pehn Night Market which featured musical and comedy performances on the theme of wildlife conservation.  The event attracted thousands of people.

Laura Mam performing at a “Wild for Life” concert co-organized between AYC and the NGO Wildlife Alliance at the Phnom Pehn Night Market which featured musical and comedy performances on the theme of wildlife conservation. The event attracted thousands of people.

Here, former AYC president Youpheng Long poses with our new elephant friend during our excursion to the Phnom Tamao Wildlife Rescue.  Global and local environmental issues continue to be very important to the AYC.

Here, former AYC president Youpheng Long poses with our new elephant friend during our excursion to the Phnom Tamao Wildlife Rescue. Global and local environmental issues continue to be very important to the AYC.

This week, some AYC members graduated from the program, and I am proud to say they are all moving on to great endeavors. Over the past years, I watched these youth grow into confident young men and women. Some shed their introverted personalities and stepped into the limelight. Others learned critical thinking skills. And all members developed leadership skills that will take them far in their chosen careers.

The AYC presented new environmental protection strategies to community leaders and members of civil society in Koh Kong province.

The AYC presented new environmental protection strategies to community leaders and members of civil society in Koh Kong province.

Some of these council members are continuing their studies in graduate school—a handful of which are studying abroad in the United States, the United Kingdom, and Sweden. Some have taken their AYC experiences to further their work. For example, Chea Vannak was a freelance journalist when he joined the AYC, but now is a professional journalist at the Khmer Times. He credits his time with the AYC for giving him a boost in his skills and confidence as a leader.

It was great to see the first class of the AYC and to listen to their thoughts and appreciation for all we had accomplished over the past two years.

It was great to see the first class of the AYC and to listen to their thoughts and appreciation for all we had accomplished over the past two years.

When Soeum Soren joined the AYC, she was already working with Legal Support for Children and Women (LSCW), a local NGO that promotes rights and justice for women, girls and children who suffer from gender-based violence. Soren now tells me that she passed a difficult exam and works at the Ministry of Justice. She credits her two years with AYC for helping her realize her dreams.

The AYC visited the forest of Moudulkiri province to promote environmental awareness.

The AYC visited the forest of Moudulkiri province to promote environmental awareness.

Seldom in my line of diplomatic work – where I live and serve in any given country for only two to four years at a time – do I get to see projects that I start come to fruition. As a group, these graduating youth were wonderful to work with. As individuals, each one is a smart, motivated, curious, self-starter. I am truly a fortunate person for having spent time with them.

Serving as a mentor is a responsibility that I take very seriously in my role as U.S. Ambassador. At its most basic level, mentoring is investing in the future. Mentors can keep encouraging youth to stay in school, to apply for university, to challenge themselves and improve their potential. In this way, we can prepare today’s youth for the challenges they will face tomorrow.

The Ambassador’s Youth Council.   We expect great things from you!

The Ambassador’s Youth Council. We expect great things from you!

For more information on my youth council, please visit http://cambodia.usembassy.gov/ayc.html.

If you find the type of projects I have talked about here exciting but are not a member of my youth council, please consider joining the Young Southeast Asian Leadership Initiative (YSEALI), President Obama’s signature program to strengthen leadership development and networking in Southeast Asia. I encourage you to join AYC members and the 2,000+ Cambodian youth who already participate in YSEALI to discuss entrepreneurship and civic engagement, and take significant action to address issues that matter most in your communities. To find out more about YSEALI and sign up for membership, visit https://youngsoutheastasianleaders.state.gov/.

As always, I look forward to your comments and questions.

មជ្ឈមណ្ឌលស្រ្តីមានវិបត្តិកម្ពុជា៖ ជួយស្រ្តីអោយជួយខ្លួនគេ

លោកស្រី ប៉ុក បញ្ញាវិចិត្រ នាយកប្រតិបត្តិនៃមជ្ឈមណ្ឌលស្រ្តីមានវិបត្តិកម្ពុជា (CWCC)ធ្វើការមិនខ្លាចនឿយហត់ ដើម្បីធ្វើអោយអនាគតនៃស្រ្តី និងកុមារី ដែលប្រឈមនឹងគ្រោះថ្នាក់មានភាពប្រសើរឡើង។ នៅក្នុងរូបនេះ លោកស្រីបានថ្លែងសុន្ទរកថាដើម្បីអបអរទិវាសិទ្ធិមនុស្សអន្តរជាតិ (រូបថតរបស់មជ្ឈមណ្ឌល CWCC)។

លោកស្រី ប៉ុក បញ្ញាវិចិត្រ នាយកប្រតិបត្តិនៃមជ្ឈមណ្ឌលស្រ្តីមានវិបត្តិកម្ពុជា (CWCC)ធ្វើការមិនខ្លាចនឿយហត់ ដើម្បីធ្វើអោយអនាគតនៃស្រ្តី និងកុមារី ដែលប្រឈមនឹងគ្រោះថ្នាក់មានភាពប្រសើរឡើង។ នៅក្នុងរូបនេះ លោកស្រីបានថ្លែងសុន្ទរកថាដើម្បីអបអរទិវាសិទ្ធិមនុស្សអន្តរជាតិ (រូបថតរបស់មជ្ឈមណ្ឌល CWCC)។

នៅក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំបាននិយាយជាញឹកញាប់អំពីលក្ខណៈជាច្រើននៃការប្រែប្រួល នៃជីវិតរបស់ខ្ញុំ នៅថ្ងៃដែលកូនស្រីរបស់ខ្ញុំកើត។ ខ្ញុំបាននិយាយពីសារៈសំខាន់ដែលកូនស្រីរបស់ខ្ញុំត្រូវមានឱកាសក្នុងការទទួលបានសុភមង្គល និងជោគជ័យ ដូចកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំដែរ។ ក្នុងការបន្តនិយាយពីរឿងទាក់ទងនឹងខែជាប្រវត្តិសាស្រ្តរបស់ស្រ្តី ខ្ញុំចង់និយាយអំពីស្រ្តីម្នាក់ដែលធ្វើការមិនខ្លាចនឿយហត់ ដើម្បីធ្វើអោយអនាគតនៃស្រ្តី និងកុមារី ដែលប្រឈមនឹងគ្រោះថ្នាក់ មានភាពប្រសើរឡើង គឺលោកស្រី ប៉ុក បញ្ញាវិចិត្រ ដែលជានាយកប្រតិបត្តិនៃមជ្ឈមណ្ឌលស្រ្តីមានវិបត្តិកម្ពុជា (CWCC) ។ លោកស្រី បញ្ញាវិចិត្របានកើតនៅខេត្តកណ្តាល ហើយបានសិក្សានៅភ្នំពេញ។ អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំហើយដែលលោកស្រីបានតស៊ូមតិដើម្បីសិទ្ធិរបស់ស្រ្តី និងកុមារី ដោយបានធ្វើការអោយរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ទីភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិ និងសង្គមស៊ីវិលក្នុងស្រុក។

មជ្ឈមណ្ឌល CWCC ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ ១៩៩៧ ជួយអ្នករួចពីអំពើហឹង្សាក្នុងគ្រួសារ ការរំលោភផ្លូវភេទ និងការជួញដូរមនុស្ស បានស្បើយពីការឈឺចាប់ និងហឹង្សាដែលគេបានទទួល។ ខ្ញុំជឿថា ជោគជ័យរបស់ CWCC នៅក្នុងការធានាការការពារសិទ្ធិរបស់ស្រ្តីត្រូវបានបញ្ជាក់ជាសង្ខេបដោយបាវចនារបស់គេថា “ជួយស្រ្តីអោយជួយខ្លួនគេ” ។ មុខងារមួយក្នុងចំណោមមុខងារស្នូលរបស់មជ្ឈមណ្ឌល CWCC គឺផ្តល់អោយស្រ្តី និងកុមារនូវទីជំរក និងការគាំពារនៅតាមកន្លែងអោយស្នាក់នៅមួយក្នុងចំណោមកន្លែងអោយស្នាក់នៅចំនួន ៣របស់គេនៅភ្នំពេញ សៀមរាប និងបន្ទាយមានជ័យ។ ទីជំរកទាំងនោះមិនគ្រាន់តែផ្តល់ការស្នាក់អាស្រ័យបណ្តោះអាសន្នប្រកបដោយសុវត្ថិភាព សំរាប់ស្រ្តី និងកុមារដែកគេចចេញពីអំពើហឹង្សាតែប៉ុណ្ណោះទេ តែវាថែមទាំងផ្តល់អោយពួកគេផងដែរនូវការថែទាំជំងឺ និងការប្រឹក្សា ការការពារតាមផ្លូវច្បាប់ អក្ខរកម្ម និងការបង្រៀនជំនាញវិជ្ជាជីវៈ និងការរៀនពីរបៀបវិលទៅរស់នៅកន្លែងដើមរបស់គេវិញថែមទៀតផង។

មជ្ឈមណ្ឌល CWCC ផ្តល់អោយស្រ្តី និងកុមារនូវទីជំរក និងការគាំពារនៅតាមកន្លែងអោយស្នាក់នៅ នៅភ្នំពេញ សៀមរាប និងបន្ទាយមានជ័យ(រូបថតរបស់មជ្ឈមណ្ឌល CWCC) ។

មជ្ឈមណ្ឌល CWCC ផ្តល់អោយស្រ្តី និងកុមារនូវទីជំរក និងការគាំពារនៅតាមកន្លែងអោយស្នាក់នៅ នៅភ្នំពេញ សៀមរាប និងបន្ទាយមានជ័យ(រូបថតរបស់មជ្ឈមណ្ឌល CWCC) ។

ផ្នែកមួយទៀតនៃការឆ្លើយតបរបស់មជ្ឈមណ្ឌល CWCC ចំពោះអំពើហឹង្សាទៅលើស្រ្តីគឺកម្មវិធីផ្តល់ជំនួយផ្នែកច្បាប់របស់គេ ដែលមានបំណងធ្វើអោយស្រ្តីអាចចាកផុតពីស្ថានភាពធ្វើបាប ឬកេងប្រវ័ញ្ច ហើយផ្តល់អោយស្រ្តីទាំងនេះនូវការណែនាំនិងការគាំទ្រផ្នែកច្បាប់ ដើម្បីចាប់អោយអ្នកប្រព្រឹត្តទទួលខុសត្រូវចំពោះសកម្មភាពហឹង្សានិងបទល្មើសរបស់គេ។ សេវានេះមានសារៈសំខាន់ណាស់ ពីព្រោះស្រ្តីជាច្រើនក្រគ្មានប្រាក់រកមេធាវីមកអោយធ្វើជាតំណាងអោយពួកគេទេ។

មជ្ឈមណ្ឌល CWCC ជឿថា គ្រប់ស្រ្តីទាំងអស់មានសិទ្ធិក្នុងការទទួលបានការណែនាំ និងការគាំពារផ្លូវច្បាប់ បើគាត់ចង់ស្វែងរកការដោះស្រាយនៅក្នុងតុលាការ(រូបថតរបស់មជ្ឈមណ្ឌល CWCC) ។

មជ្ឈមណ្ឌល CWCC ជឿថា គ្រប់ស្រ្តីទាំងអស់មានសិទ្ធិក្នុងការទទួលបានការណែនាំ និងការគាំពារផ្លូវច្បាប់ បើគាត់ចង់ស្វែងរកការដោះស្រាយនៅក្នុងតុលាការ(រូបថតរបស់មជ្ឈមណ្ឌល CWCC) ។

ការជួញដូរមនុស្សគឺជាកង្វល់មួយដែលមានកាន់តែច្រើនឡើងនៅកម្ពុជា ហើយមជ្ឈមណ្ឌល CWCC កំពុងជួយស្រ្តីនិងកុមារីអោយវិលត្រឡប់ទៅផ្ទះ និងសហគមន៍របស់គេវិញ។ អង្គការនេះបានបង្កើតកម្មវិធីមួយដើម្បីកាត់បន្ថយការធ្វើចំណាកស្រុកដោយគ្មានសុវត្ថិភាព ដោយធ្វើយុទ្ធនាការលើកកំពស់ការយល់ដឹងលើការជួញដូរមនុស្ស។

មជ្ឈមណ្ឌល CWCC ជួយស្រ្តីនិងកុមារដែលត្រូវបានជួញដូរទៅប្រទេសដទៃ(រូបថតរបស់មជ្ឈមណ្ឌល CWCC)។

មជ្ឈមណ្ឌល CWCC ជួយស្រ្តីនិងកុមារដែលត្រូវបានជួញដូរទៅប្រទេសដទៃ(រូបថតរបស់មជ្ឈមណ្ឌល CWCC)។

អស់រយៈពេលរាប់ឆ្នាំមកហើយដែលមជ្ឈមណ្ឌល CWCC បានឈានមុខគេនៅក្នុងការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបទរបស់មនុស្សលើហឹង្សាលើស្រ្តី។ គេបានធ្វើជាដៃគូជាមួយមន្រ្តីរដ្ឋាភិបាល ដើម្បីផ្តល់ការបណ្តុះបណ្តាលដល់មន្រ្តីនគរបាល និងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ដើម្បីជួយអោយគេក្តាប់បាន និងពង្រឹងការអនុវត្តច្បាប់ដែលការពារសិទ្ធិរបស់ស្រ្តី និងកុមារនៅតាមសហគមន៍ជនបទ ទូទាំងប្រទេស។ នៅក្នុងរយៈពេលបំពេញការងារជិត ២ ទសវត្ស មជ្ឈមណ្ឌល CWCC បានជួយមនុស្សចំនួនជិត ២០ ០០០ នាក់អោយគេចចេញពីការឈឺចាប់ ហើយកសាងជីវិតរបស់គេឡើងវិញ។ ខ្ញុំសូមអរគុណលោកស្រីបញ្ញាវិចិត្រចំពោះការដឹកនាំដ៏ប្រពៃរបស់គាត់នៅក្នុងមជ្ឈមណ្ឌល CWCC និងការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់គាត់ក្នុងការផ្តល់លទ្ធភាពដល់ជនរងគ្រោះដោយអំពើហឹង្សា និងការជួញដូរមនុស្សនៅកម្ពុជា នៅក្នុងការកសាងជីវិតរបស់គេ និងជីវិតនៃកូនរបស់គេ។

លោកស្រី ប៉ុក បញ្ញាវិចិត្រទទួលបានប័ណ្ណស្តីពីគំរោងការប្រតិបត្តិល្អក្នុងអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាល(រូបថតរបស់មជ្ឈមណ្ឌល CWCC)។

លោកស្រី ប៉ុក បញ្ញាវិចិត្រទទួលបានប័ណ្ណស្តីពីគំរោងការប្រតិបត្តិល្អក្នុងអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាល(រូបថតរបស់មជ្ឈមណ្ឌល CWCC)។

 

សមាជិកនៃគំរោង YSEALI រៀនសូត្រពីសហគ្រិនអាមេរិក៖ បញ្ចូលរៀបថ្មី ហើយបង្កើត

មុខជំនួញកំពុងតែមានភាពប្រសើរឡើងនៅកម្ពុជា។ រាល់ថ្ងៃ ខ្ញុំឃើញសញ្ញាបែបនេះ៖ អាគារខ្ពស់ៗកំពុងតែកែប្រែទិដ្ឋភាពនៃទីក្រុងភ្នំពេញ ការបើកសាខាបន្ថែម ជាពិសេសសាខារបស់ក្រុមហ៊ុនអាមេរិក កំពុងតែបើកហាងលក់រាយ ឬភោជនីយដ្ឋាន ហើយភ្នំពេញពេលនេះមានផ្សាទំនើបដ៏ធំមួយរបស់អាស៊ី គឺផ្សា AEON ។ នេះគ្រាន់តែជាការក្រលេកមើលទៅសេដ្ឋកិច្ចពីតាមផ្លូវតែប៉ុណ្ណោះ។ ដោយក្រលេកមើលទៅទិដ្ឋភាពរួម សេដ្ឋកិច្ចនៃប្រទេសកម្ពុជាត្រូវបានគេទស្សន៍ទាយថា នឹងមានកំណើន ៧% នៅឆ្នាំ ២០១៥ ហើយពាណិជ្ជកម្មទ្វេភាគីរវាងកម្ពុជា និងសហរដ្ឋអាមេរិកបន្តកើនឡើងរាល់ឆ្នាំ។

អាគារដែលកំពុងត្រូវបានសាងសង់នៅភ្នំពេញ ក្នុងទំរង់រូបរាងមើលពីចំងាយ នៅពេលថ្ងៃលិច (រូបថតរបស់កាសែត AP/Heng Sinith)

អាគារដែលកំពុងត្រូវបានសាងសង់នៅភ្នំពេញ ក្នុងទំរង់រូបរាងមើលពីចំងាយ នៅពេលថ្ងៃលិច (រូបថតរបស់កាសែត AP/Heng Sinith)

ខ្ញុំសូមអបអរសាទររដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ចំពោះការធ្វើអោយមានបរិយាកាសកាន់តែល្អឡើងសំរាប់អ្នករកស៊ី។ តែដោយប្រជាជនកម្ពុជាចំនួន ៧០% ស្ថិតក្នុងអាយុក្រោម ៣០ ឆ្នាំ ហើយដោយមានយុវជនកម្ពុជាចំនួនប្រមាណ ៣ សែននាក់ចាប់ផ្តើមចេញរកការងារធ្វើ ក្នុងមួយឆ្នាំៗ ការបង្រៀនស្តីពីភាពជាសហគ្រិនដល់យុវជនមានសារៈសំខាន់ណាស់ សំរាប់ជំរើសក្នុងអាជីពរបស់គេ និងកំណើនសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេស។ ខ្ញុំជឿថា កម្ពុជាត្រូវការសហគ្រិនថែមទៀត គឺអ្នកជំនួញដែលមានគំនិតច្នៃប្រឌិត និងបញ្ចូលរបៀបថ្មី ដែលក្តាប់បានពីតំរូវការ ហើយធ្វើការដើម្បីកសាងក្រុមហ៊ុនមួយ ដែលបំពេញតំរូវការនោះ។

ខ្ញុំបានបើកពិធីមួយស្តីពីភាពជាសហគ្រិនរបស់គំរោងស្តីពីគំនិតផ្តួចផ្តើម ស្តីពីមេដឹកនាំជាយុវជននៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ (YSEALI) ដោយមានការពិភាក្សាគ្នាយ៉ាងផលផុស ស្តីពីការបង្កើតមុខជំនួញមួយ។ សមាជិកនៃគំរោង YSEALI ដែលចូលរួមមានសំណួរ និងមតិប្រកបដោយការគិតគូរជ្រៅ ស្តីពីបទពិសោធន៍របស់គេ។

ខ្ញុំបានបើកពិធីមួយស្តីពីភាពជាសហគ្រិនរបស់គំរោងស្តីពីគំនិតផ្តួចផ្តើម ស្តីពីមេដឹកនាំជាយុវជននៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ (YSEALI) ដោយមានការពិភាក្សាគ្នាយ៉ាងផលផុស ស្តីពីការបង្កើតមុខជំនួញមួយ។ សមាជិកនៃគំរោង YSEALI ដែលចូលរួមមានសំណួរ និងមតិប្រកបដោយការគិតគូរជ្រៅ ស្តីពីបទពិសោធន៍របស់គេ។

នៅដើមសប្តាហ៍នេះ ស្ថានទូតអាមេរិកបានរៀបចំការប្រជុំតាមទូរស័ព្ទឃើញរូប ស្តីពីភាពជាសហគ្រិនជាមួយលោក Evan Burfield ទាក់ទងនឹងការចាប់បង្កើតក្រុមហ៊ុន និងសមាជិកនៃក្រុម YSEALI កម្ពុជា។ ដូចលោកអ្នកប្រហែលជាបានដឹងហើយថា YSEALI ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយលោកប្រធានាធិបតី Obama គឺជាក្រុមនៃអ្នកដឹកនាំក្មេងៗដែលមានភាពវៃឆ្លាត និងដែលធ្វើការដើម្បីកែលំអសហគមន៍របស់គេតាមរយៈការធ្វើការនៅក្នុងស្រុក និងនៅទូទាំងសាកលលោក។ សមាជិកនៃ YSEALI គឺជាអ្នកមានគំនិតផ្តួចផ្តើមដោយខ្លួនឯង ដែលទទួលផលបានមកពីការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយនឹងសហគ្រិនដែលមានជោគជ័យ ដូចជាលោក Burfield ។ ការប្រជុំគ្នាតាមទូរស័ព្ទឃើញរូបគឺជាឱកាសមួយសំរាប់អោយយុវជនកម្ពុជាទាំងនេះរៀនសូត្រ និងសួរសំណួរអំពីអ្វីដែលគេត្រូវការ ដើម្បីក្លាយជាសហគ្រិនដែលមានជោគជ័យ។ គេបានពិភាក្សាគ្នាលើអ្វីៗទាំងអស់ រាប់ពីសារៈសំខាន់នៃការព្យាយាមបន្ទាប់ពីការបរាជ័យ ដល់តំលៃនៃការសិក្សាថ្នាក់ឧត្តម។

ការប្រជុំគ្នាតាមទូរស័ព្ទជាមួយសហគ្រិនអាមេរិកឈ្មោះ Evan Burfield ផ្តល់អោយសមាជិក YSEALI នូវការបានទាក់ទងជាមួយអ្នកឯកទេសម្នាក់ ដែលជួយមនុស្សនៅជុំវិញពិភពលោក នៅក្នុងការបង្ករបង្កើតក្រុមហ៊ុន។

ការប្រជុំគ្នាតាមទូរស័ព្ទជាមួយសហគ្រិនអាមេរិកឈ្មោះ Evan Burfield ផ្តល់អោយសមាជិក YSEALI នូវការបានទាក់ទងជាមួយអ្នកឯកទេសម្នាក់ ដែលជួយមនុស្សនៅជុំវិញពិភពលោក នៅក្នុងការបង្ករបង្កើតក្រុមហ៊ុន។

មុនពេលមានការជួបប្រជុំគ្នាតាមទូរស័ព្ទឃើញរូប ខ្ញុំបានបើកអោយមានការពិភាក្សា។ បន្ទាប់ពីមានការសួរប៉ុន្មានសំណួរមក អ្វីដែលខ្ញុំបានមើលឃើញគឺសេចក្តីត្រូវការលើជនគំរូក្នុងកិច្ចការរកស៊ី និងអ្នកតំរង់ផ្លូវ នៅកម្ពុជា។ ក្រុមដូចជាសមាគមសហគ្រិនវ័យក្មេងកម្ពុជា សមាគមសហគ្រិនស្រ្តីកម្ពុជា សភាពាណិជ្ជកម្មអាមេរិក Junior Chamber International និងក្រុមផ្នែកជំនួញដទៃទៀតបំពេញតួនាទីនេះ ដោយផ្តល់ការគាំទ្រដល់សហគ្រិនវ័យក្មេង និងជំនួញដែលទើបបង្កើតថ្មី។ ខាងក្រោមនេះ អ្នកនឹងឃើញឈ្នាប់ទៅកាន់គេហទំព័ររបស់ក្រុមទាំងនេះ។ បើអ្នកចង់បង្កើ់តមុខជំនួញរបស់អ្នក បើអ្នកចង់អនុវត្តគំនិតដ៏ល្អបន្ទាប់មកទៀតរបស់អ្នក បើអ្នកជាសហគ្រិន សូមទាក់ទងក្រុមទាំងនេះ ហើយសុំអោយគេជួយ។ សហគ្រិនមានមូលដ្ឋាននៅលើការជួយគ្នា។

ខ្ញុំសប្បាយដោយបានជួបជាមួយយុវជនកម្ពុជា ដែលមានការចាប់អារម្មណ៍ចង់ក្លាយជាសហគ្រិន។

ខ្ញុំសប្បាយដោយបានជួបជាមួយយុវជនកម្ពុជា ដែលមានការចាប់អារម្មណ៍ចង់ក្លាយជាសហគ្រិន។

សមាជិក YSEALI ដែលបានចូលរួមនៅក្នុងការប្រជុំតាមទូរស័ព្ទឃើញរូបនេះ បានបង្ហាញអោយឃើញលក្ខណៈសោមនស្ស សមត្ថភាព ភាពវៃឆ្លាត ដែលខ្ញុំគិតថា ជាស្មារតីនៃសហគ្រិន។ យើងចង់អោយយុវជនកម្ពុជាច្រើនទៀតចូលរួមនៅក្នុងគំរោងកម្មវិធី YSEALI ។ បើអ្នកមានការចាប់អារម្មណ៍ ហើយមានអាយុពី ១៨ ដល់ ៣៥ ឆ្នាំ សូមចូលទៅក្នុងគេហទំព័រ https://youngsoutheastasianleaders.state.gov/

Cambodian Women’s Crisis Center: Helping Women Help Themselves

Over the last several years, I have spoken often about the many ways my life changed the day my baby girl was born. I have said how important it is for my daughter to have the same opportunities for happiness and success as my sons. In continuing with the theme of Women’s History Month, I want to talk about a woman who works tirelessly to make a better future for at-risk women and girls – Pok Panhavichet, the Executive Director of the Cambodian Women’s Crisis Center (CWCC). Panhavichet was born in Kandal province and educated in Phnom Penh. For many years, she has advocated for the rights of women and girls, having worked for the Cambodian government, international development agencies, and local civil society.

Pok Panhavichet, Executive Director of the Cambodian Women’s Crisis Center, works tirelessly to make a better future for at-risk women and girls.  In the photo above, she delivers a keynote speech to celebrate International Human Rights Day. (Photo courtesy of CWCC)

Pok Panhavichet, Executive Director of the Cambodian Women’s Crisis Center, works tirelessly to make a better future for at-risk women and girls. In the photo above, she delivers a keynote speech to celebrate International Human Rights Day. (Photo courtesy of CWCC)

CWCC, founded in 1997, helps survivors of domestic violence, rape, and human trafficking recover from the suffering and violence they endured. I believe the success of CWCC in ensuring the protection of women’s rights is best summed up by their motto: “Helping Women Help Themselves.” One of the core functions of CWCC is to provide women and children refuge and support in one of three shelters they operate in Phnom Penh, Siem Reap, and Banteay Meanchey. The shelters not only provide temporary safe accommodation for women and their children escaping violence, but also offers them medical care and counseling, legal protection, literacy and vocational training skills, and reintegration classes.

CWCC provides women and their children refuge and support in shelters in Phnom Penh, Siem Reap, and Banteay Meanchey. (Photo courtesy of CWCC)

CWCC provides women and their children refuge and support in shelters in Phnom Penh, Siem Reap, and Banteay Meanchey. (Photo courtesy of CWCC)

Another aspect of CWCC’s response to violence against women is their legal assistance program, which aims to empower women to leave abusive or exploitive situations and to provide these women legal advice and support to hold the perpetrators accountable for their violent and criminal actions. This service is vital, as many of the women are too poor to secure their own legal representation.

CWCC believes every woman is entitled to legal advice and support if she chooses to seek legal redress in the courts. (Photo courtesy of CWCC)

CWCC believes every woman is entitled to legal advice and support if she chooses to seek legal redress in the courts. (Photo courtesy of CWCC)

Human trafficking is a growing concern in Cambodia, and CWCC is there to assist women and children return to their homes and communities. The organization has established a program to reduce unsafe migration by conducting campaigns that raise awareness on trafficking.

CWCC assists women and children who have been trafficked to other countries. (Photo courtesy of CWCC)

CWCC assists women and children who have been trafficked to other countries. (Photo courtesy of CWCC)

For years, CWCC has been at the forefront of changing people’s attitudes on violence against women. They have partnered with government officials to provide training for police officers and local authorities to help them recognize and enforce the laws that protect the rights of women and children in rural communities across the country. In nearly two decades of operations, CWCC has helped almost 20,000 people escape from suffering and rebuild their lives. I want to thank Panhavichet for her outstanding leadership of CWCC and her commitment to empowering the victims of violence and human trafficking in Cambodia to build better lives for themselves and their children.

Pok Panhavichet receives the NGO Good Practice Project Certificate. (Photo courtesy of CWCC)

Pok Panhavichet receives the NGO Good Practice Project Certificate. (Photo courtesy of CWCC)

YSEALI Members Learn from U.S. Entrepreneur: Innovate and Create

Business is booming in Cambodia. Every day I see signs of this: tall buildings are changing the Phnom Penh skyline; more franchises— especially American ones—are opening retail stores or restaurants; and Phnom Penh now features the major Asian mall brand AEON. This is just the street view of the economy. Looking at the bigger picture, Cambodia’s economy is predicted to grow seven percent in 2015 and bilateral trade between Cambodia and the United States continues to increase every year.

Buildings under construction in Phnom Penh are silhouetted by the sunrise. (AP Photo/Heng Sinith)

Buildings under construction in Phnom Penh are silhouetted by the sunrise. (AP Photo/Heng Sinith)

I applaud the government of Cambodia for creating an increasingly pro-business atmosphere. But with 70 percent of the Cambodian population under the age of 30 and given that an estimated 300,000 young Cambodians enter the job market every year, teaching entrepreneurship to youth is essential for their career options and the country’s economic growth. I believe Cambodia needs more young entrepreneurs – those innovative and creative business people– who identify a need and work to build a business to meet that need.

I opened the YSEALI entrepreneurship event with a lively discussion onstarting a business.  The YSEALI members in attendance had thoughtful questions and insightful comments about their experiences.

I opened the YSEALI entrepreneurship event with a lively discussion onstarting a business. The YSEALI members in attendance had thoughtful questions and insightful comments about their experiences.

Earlier this week, the U.S. Embassy hosted a live video conference on entrepreneurship with Evan Burfield of startup incubator 1776 and members of the Cambodian YSEALI community. As you may know, the Young Southeast Asia Leaders Initiative (YSEALI), launched by President Obama in 2013, is a group of bright young leaders working to improve their communities by working locally and globally. YSEALI members are the type of self-starters that would especially benefit from interacting with a successful entrepreneur like Burfield.The video conference was an opportunity for these young Cambodians to learn from and ask questions about what it takes to become an entrepreneur. They discussed everything from the importance of persevering after failing to the value of higher education.

The video conference with U.S. entrepreneur Evan Burfield gave YSEALI members access to an expert who helps people around the world get their businesses started.

The video conference with U.S. entrepreneur Evan Burfield gave YSEALI members access to an expert who helps people around the world get their businesses started.

Before the video conference, I opened the floor for discussion. After several questions, what became evident to me was the need for more business role models and mentors in Cambodia. Fortunately, groups like the Cambodian Young Entrepreneurs Association, Cambodia Women Entrepreneurs Association, the American Chambers of Commerce (AmCham), Junior Chamber International, and other business groups serve this role by offering support to young entrepreneurs and start-up businesses.Below, you will find links to these groups’ websites. If you want to start up your own business, if you are trying to launch the next great idea, if you are an entrepreneur, please contact these organizations and ask for their help. The entrepreneurial world is built on people helping each other.

It was a pleasure to meet young Cambodians interested in becoming entrepreneurs.

It was a pleasure to meet young Cambodians interested in becoming entrepreneurs.

The YSEALI members who participated in this video conference displayed the smart, capable, and eager traits I have come to associate with the entrepreneurial spirit. We are always looking for more young Cambodians to join YSEALI. If you are interested and are between 18-35 years old, please visit https://youngsoutheastasianleaders.state.gov/ and join.

Links

ជួយគ្រួសារអោយយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះកូនរបស់គេ

បើលោកអ្នកជាអ្នកអានខ្ទង់សារព័ត៌មានរបស់ខ្ញុំបានទៀងទាត់ លោកអ្នកដឹងថា កូននិងគ្រួសាររបស់ខ្ញុំមានសារៈសំខាន់ណាស់សំរាប់ខ្ញុំ។ គ្រួសារគឺជាផ្នែកសំខាន់បំផុតមួយនៃគ្រប់សង្គមទាំងអស់។ ការធ្វើអោយគ្រួសារនៅជុំគ្នា និងការចិញ្ចឹមកូនអោយមានសុខភាពល្អគឺជាអាទិភាពមួយសំរាប់ខ្ញុំ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាខ្ញុំរីករាយនឹងចំណាយពេលនៅចុងសប្តាហ៍ កាលពីអាទិត្យមុន ជាមួយមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំ នៅអង្គការមូលនិធិកុមារកម្ពុជា (Cambodian Children’s Fund ឬ CCF) ។ តាំងពីខ្ញុំបានស្គាល់ CCF ហើយបានឃើញការងាររបស់គេដោយផ្ទាល់ ខ្ញុំបានតាមដានការងារដែលគេធ្វើដើម្បីជួយគ្រួសារនៅភ្នំពេញ។ ដោយត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ ២០០៤ អង្គការ CCF ជួយកុមារនិងគ្រួសារងាយរងគ្រោះរបស់គេនៅតាមសហគមន៍ក្រីក្របំផុតខ្លះ នៅកម្ពុជា។ ពីដំបូង ការងាររបស់ CCF ទាក់ទងនឹងសុខភាព និងសុខមាលភាពរបស់កុមារជាច្រើន ដែលធ្វើការនៅកន្លែងចាក់សំរាមដែលមានជាតិពុលច្រើននៅភ្នំពេញ ដែលពេលនេះត្រូវបានបិទទៅហើយ។ ពេលនេះ CCF មើលថែទាំកូនសិស្សចំនួនជាង ២០០០ នាក់ ហើយបានពង្រីកសេវារបស់ខ្លួន ដើម្បីជួយដល់សហគមន៍ និងគ្រួសារទាំងមូល នៅក្នុងការបំពេញសេចក្តីត្រូវការលើការថែទាំកុមារ ការថែទាំសុខភាព ការផ្តល់ដំបូន្មាន និងរហូតដល់ការបង្រៀនជំនាញក្នុងការងារ។

បុគ្គលិកនៅ CCF ក៏ជួយផងដែរដល់គ្រួសារ និងសហគមន៍ទាំងមូល នៅក្នុងការបំពេញសេចក្តីត្រូវការលើការថែទាំកុមារ ការថែទាំសុខភាព ការផ្តល់ដំបូន្មាន និងរហូតដល់ការបង្រៀនជំនាញក្នុងការងារ។

បុគ្គលិកនៅ CCF ក៏ជួយផងដែរដល់គ្រួសារ និងសហគមន៍ទាំងមូល នៅក្នុងការបំពេញសេចក្តីត្រូវការលើការថែទាំកុមារ ការថែទាំសុខភាព ការផ្តល់ដំបូន្មាន និងរហូតដល់ការបង្រៀនជំនាញក្នុងការងារ។

ក្នុងនាមជាឪពុកម្នាក់ សុខមាលភាព និងសុភមង្គលរបស់កូនខ្ញុំគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំគិតរាល់ថ្ងៃ។ អាហារូបត្ថម្ភ ការអប់រំ និងកន្លែងរបស់គេនៅក្នុងសហគមន៍ ទាំងនេះគឺជាអាទិភាពដែលនាំអោយខ្ញុំធ្វើការសំរេចចិត្តសំខាន់ៗបំផុតមួយចំនួន នៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ។ នៅកម្ពុជា ឪពុកម្តាយជាច្រើនប្រឈមនឹងជំរើសដែលគេមិនអាចធ្វើបាន។ តើគេគួរបញ្ជូនកូនរបស់គេទៅសាលា ឬអោយគេធ្វើការ ដើម្បីអោយគ្រួសារមានហូបគ្រប់គ្រាន់? តើគេគួរបង់ថ្លៃថ្នាំដែលកូនរបស់គេត្រូវការ ឬសៀវភៅសំរាប់ការរៀនសូត្ររបស់គេ? តើគេគួរទិញពូជស្រូវល្អសំរាប់ស្រែរបស់គេ ឬទិញស្បែកជើងសំរាប់កូនរបស់គេ?

ខ្ញុំរីករាយដោយបានជួបនឹងកូនសិស្សនៅបណ្ឌិតសភាស្រូវអង្ករ ដែលអង្គការ CCF បានជួយ។

ខ្ញុំរីករាយដោយបានជួបនឹងកូនសិស្សនៅបណ្ឌិតសភាស្រូវអង្ករ ដែលអង្គការ CCF បានជួយ។

គ្រួសារខ្លះត្រូវបង្ខំចិត្តទុកកូននៅតាមអង្គការ ពីព្រោះគេដឹងថា គេមិនអាចផ្តល់ការថែទាំដល់កូនរបស់គេនៅផ្ទះបាន។ នេះជាជំរើសដែលគ្រួសារមិនចាំបាច់ត្រូវតែជ្រើសយកទេ។ ការចុះរបស់ខ្ញុំទៅ CCF បានរំលឹកខ្ញុំថា ការមានអ្នកជួយគ្រប់គ្រាន់អាចផ្លាស់ប្តូរស្ថានភាពបែបនេះ។ តាមរយៈការជួយអោយគ្រួសារអាចផ្តល់ដល់កូនរបស់គេនូវការអប់រំ អាហារូបត្ថម្ភល្អ និងការការពារពួកគេពីប្រការមិនល្អនានា យើងអាចធ្វើអោយគ្រួសារជុំគ្នា ហើយជួយអោយកុមារក្លាយជាពលរដ្ឋល្អសំរាប់សង្គម ប្រកបដោយសុខភាពល្អ។

កុមារនៅបណ្ឌិតសភាស្រូវអង្ករស្វាគមន៍ខ្ញុំយ៉ាងកក់ក្តៅ។

កុមារនៅបណ្ឌិតសភាស្រូវអង្ករស្វាគមន៍ខ្ញុំយ៉ាងកក់ក្តៅ។

ខ្ញុំមើលឃើញច្បាស់ពីប្រការនេះ នៅពេលខ្ញុំទៅមើលបណ្ឌិសភាស្រូវអង្ករ ដែលជាសាលាមួយគ្រប់គ្រងដោយ CCF ហើយទទួលបានថវិកាពីលោក John និងលោកស្រី Cammie Rice ។ ក្មេងដែលខ្ញុំបានជួបទាំងនោះមានភាពរីករាយ ស្វាហាប់ និងចង់រៀន។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា យើងនឹងឃើញលទ្ធផលល្អពីកុមារទាំងនោះ។

បុគ្គលិកនៅបណ្ឌិតសភាស្រូវអង្ករធ្វើការរៀបរាប់ទូទៅស្តីពីសាលាមើលក្មេងរបស់ CCF ។

បុគ្គលិកនៅបណ្ឌិតសភាស្រូវអង្ករធ្វើការរៀបរាប់ទូទៅស្តីពីសាលាមើលក្មេងរបស់ CCF ។

ដូចដែលខ្ញុំបាននិយាយនៅដើម Blog នេះអញ្ចឹងថា ការធ្វើអោយគ្រួសារខ្មែរនៅជុំគ្នាគឺជាអាទិភាពមួយសំរាប់ខ្ញុំ។ តាមពិតទៅ រដ្ឋាភិបាលអាមេរិកកំពុងតែសហការជាមួយរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា អង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាល ដៃគូអភិវឌ្ឍន៍ និងវិស័យឯកជន នៅសប្តាហ៍នេះ ដើម្បីតាក់តែងគំរោងផ្តួចផ្តើមពិសេសមួយ ដែលនឹងកែលំអជីវិតរស់នៅរបស់កុមារ ដែលកំពុងរស់នៅក្រៅការថែទាំរបស់គ្រួសារ និងដើម្បីការពារកុំអោយមានការបែកគ្នាដែលគេអាចជៀសវាងបាន រវាងគ្រួសារ និងកូន។ គំនិតផ្តួចផ្តើមដែលមានឈ្មោះថា “ការថែទាំរបស់គ្រួសារជារឿងទី១” ឆ្លុះបញ្ចាំងអោយឃើញការមើលឃើញរបស់លោកប្រធានាធិបតី Obama លើសារៈសំខាន់នៃគ្រួសារ ចំពោះសុខមាលភាព និងការចំរើនធំឡើងនៃកុមារ។

យើងទាំងអស់គ្នាមានតួនាទីត្រូវបំពេញនៅក្នុងការជួយកុមារកម្ពុជា នៅពេលនេះ អោយក្លាយជាមេដឹកនាំនៅពេលអនាគត។

យើងទាំងអស់គ្នាមានតួនាទីត្រូវបំពេញនៅក្នុងការជួយកុមារកម្ពុជា នៅពេលនេះ អោយក្លាយជាមេដឹកនាំនៅពេលអនាគត។

គំនិតផ្តួចផ្តើមដែលមានឈ្មោះថា “ការថែទាំរបស់គ្រួសារជារឿងទី១” នេះមិនត្រឹមតែបំពេញបន្ថែមលើការងាររបស់ CCF តែប៉ុណ្ណោះទេ តែថែមទាំងបំពេញបន្ថែមផងដែរលើការងាររបស់ក្រសួងកិច្ចការនារី អតីតយុទ្ធជន និងស្តារយុវនិតិសម្បទារ និងការងាររបស់ដៃគូរបស់យើង ដូចជាអង្គការ Friends International ដែលក្នុងពេលថ្មីៗនេះ បានផ្តើមយុទ្ធនាការផ្តល់ព័ត៌មានដ៏ល្អថ្មីមួយ ដែលមានឈ្មោះថា “ធ្វើអោយគ្រួសារនៅជុំគ្នា” ដោយមានបំណងកុំអោយគ្រួសារកម្ពុជាយកកូនទៅដាក់នៅតាមមជ្ឈមណ្ឌលកុមារកំព្រា ដោយទាញការយកចិត្តទុកដាក់លើវិធីដែលគេអាចរកការគាំទ្រសមស្រប ដើម្បីអោយគេអាចនៅជាមួយកូនរបស់គេបាន។

មិនថាជាអង្គការដូចជា CCF ឬបុគ្គល ដូចជាលោក John និង Cammie Rice ទេ យើងទាំងអស់គ្នាមានតួនាទីនៅក្នុងការជួយកុមារកម្ពុជា នៅពេលនេះ អោយក្លាយជាអ្នកដឹកនាំទៅអនាគត។ ការធ្វើអោយគ្រួសារនៅជុំគ្នាគឺជាវិធីល្អមួយក្នុងការបំពេញតួនាទីនេះ។

Helping Families Take Care of Their Children

If you are a regular reader of my blog, you know that children and family are very important to me. Family is the most basic building block of any society. Keeping families together and raising healthy children is a priority for me. That’s why I was so happy to spend some time last week with my friends at the Cambodian Children’s Fund (CCF). Since I first learned about CCF and saw their work first hand, I’ve followed the work they do to help families in Phnom Penh. Founded in 2004, Cambodian Children’s Fund helps vulnerable children and their families from some of Cambodia’s most destitute communities. In the beginning, CCF’s work revolved around the health and well-being of many children working at the highly toxic Steung Meanchey landfill in Phnom Penh that is now closed. Today, CCF cares for more than 2,000 students and has extended its services to help entire families and communities meet their needs.

The staff at CCF also helps entire families and communities meet their needs for childcare, health care, counseling, housing and even job training.

The staff at CCF also helps entire families and communities meet their needs for childcare, health care, counseling, housing and even job training.

As a father, the welfare and happiness of my children is something I think about every day. Their nutrition, their education, and their place in their community – these are the priorities that led me to make many of the most important decisions of my life. In Cambodia, too many parents are faced with impossible choices. Should they send their children to school or have them work so that the family has enough to eat? Should they pay for the medicine that their kids need or the school books for their education? Should they buy better seed for their rice paddy or shoes for their children?

It was a delight to meet the students at the Rice Academy run by  the Cambodian Children’s Fund.

It was a delight to meet the students at the Rice Academy run by the Cambodian Children’s Fund.

Some families are forced to leave their children in institutions, because they feel they are unable to provide them the care they need at home. These are choices that families should never have to make. My visit to CCF reminded me that a helping hand is often enough to change this equation. By helping families provide their children with good education, nutrition, and protection from harm – we can keep families together and help children become healthy, active, and productive citizens.

The students at the Rice Academy gave me a warm welcome.

The students at the Rice Academy gave me a warm welcome.

This was made even clearer to me when I visited the Rice Academy – a school run by CCF and funded by the generous donations of John and Cammie Rice. The kids I met were enthusiastic, energetic, and eager to learn. I have a feeling we are going to see great things from these children.

The CCF staff provided an overview of the CCF Nursery school.

The CCF staff provided an overview of the CCF Nursery school.

As I mentioned at the start of this blog, keeping Cambodian families together is a priority for me. In fact, the U.S. government is collaborating with the Cambodian government, NGOs, development partners, and the private sector this week to design a special initiative that will improve the lives of children who are living outside of family care and to prevent avoidable family-child separation. The “Family Care First” initiative reflects President Obama’s recognition of the importance of families to the well-being and growth of children.

We all have a role to play in helping today’s Cambodian children become tomorrow’s leaders.

We all have a role to play in helping today’s Cambodian children become tomorrow’s leaders.

“Family Care First” will not only complement the work of CCF, but that of the Ministry of Social Affairs, Veterans, and Youth Rehabilitation as well as our partners like Friends International who recently launched a very creative information campaign called the ‘Keep Families Together’, which is aimed at discouraging Cambodian families from placing their children into orphanages, by highlighting how they can access appropriate support to enable them to keep their children with them.

Whether it’s an organization like CCF or individuals like John and Cammie Rice – we all have a role to play in helping today’s Cambodian children become tomorrow’s leaders. Keeping families together is a great way of doing that.