ក្រុម​ប្រឹក្សា​យុវជន​របស់​ខ្ញុំ​គិត​គូរ​ពី​បរិស្ថាន

ដូច​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​លឺ​ពី​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត​ថា ការ​ខូច​បរិស្ថាន​គឺ​ជា​បញ្ហា​ប្រឈម​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​បញ្ហា​ប្រឈម​បន្ទាន់ និង​ធ្ងន់ធ្ងរ​បំផុត​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​។ ពីព្រោះ​ស្ថានភាព​នៃ​ដី បឹង​ទន្លេ និង​ព្រៃឈើ របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​មាន​ផល​ដោយ​ផ្ទាល់​ទៅ​លើ​ប្រជាជន​កម្ពុជា​រាប់​លាន​នាក់ ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ក្នុង​ការ​ការពារ​ធនធាន​ធម្មជាតិ​ទាំង​នេះ​ត្រូវ​តែ​ជា​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​របស់​មនុស្ស​ទាំងអស់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​។ ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​រីករាយ​ណាស់​នៅ​ពេល​យុវជន​មាន​ការ​ចូលរួម​។ ការ​សំរេច​ចិត្ត​នៅ​ពេល​នេះ​ផ្តល់​លទ្ធផល​វែង​ឆ្ងាយ​ទៅ​អនាគត ដូច្នេះ​យុវជន​មាន​តួនាទី​សំខាន់​ណាស់​ក្នុង​ការ​ការពារ​ផែនដី​របស់​យើង ដូច​ដែល​ក្រុម​ប្រឹក្សា​យុវជន​របស់​ខ្ញុំ​កំពុង​ធ្វើ​អោយ​ឃើញ​។

ក្រុម​ប្រឹក្សា​យុវជន​របស់​ខ្ញុំ​គឺ​ជា​គំរូ​នៃ​ថាមពល​ស្វាហាប់ និង​មហិច្ឆតា​របស់​ប្រជាជន​កម្ពុជា នា​ពេល​នេះ​។

ក្នុង​ពេល ២ ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​នេះ សមាជិក​ក្រុម​ប្រឹក្សា​យុវជន​បាន​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ឈាន​មុខ​គេ​ក្នុង​ការ​ជំរុញ​ឱកាស​សេដ្ឋកិច្ច និង​អប់រំ ហើយ​ខ្ញុំ​មាន​មោទនភាព​ដោយសារ​ពួកគេ​នៅ​ពេល​នេះ កំពុង​តែ​លើក​កំពស់​ការ​យល់​ដឹង​ពី​បរិស្ថាន​។ ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១៤ ទាំង​មូល​កន្លង​មក​នេះ ពួកគេ​បាន​រៀនសូត្រ​ពី​វិធី​ការពារ​បរិស្ថាន ហើយ​កំពុង​តែ​ចែក​រំលែក​បទពិសោធន៍ និង​ចំណេះ​ទៅ​ដល់​ដឹង​យុវជន​កម្ពុជា​ដទៃ​ទៀត តាមរយៈ​ការ​ពិភាក្សា​ជា​ក្រុម និង​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​សង្គម​។

សមាជិក​ក្រុម​ប្រឹក្សា​យុវជន​របស់​ខ្ញុំ និង​អ្នក​ស្ម័គ្រចិត្ត​របស់​គេ​ចុះ​ទៅ​មើល​ព្រៃឈើ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ការពារ​ដោយ​មាន​ជំនួយ​ពី​ទីភ្នាក់ងារ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​សំរាប់​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​អន្តរជាតិ នៅ​ខេត្ត​មណ្ឌលគីរី​។

នៅ​ខែ​នេះ ក្រុម​ប្រឹក្សា​យុវជន​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​មើល​តំបន់​ទំនាប​នៅ​ភាគ​ខាង​កើត​ក្នុង​ខេត្ត​មណ្ឌល​គីរី ដែល​ជា​តំបន់​ព្រៃឈើ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​តំបន់​ព្រៃ​ឈើ​ធំ​ជាង​គេ ដែល​នៅ​ល្អ​នៅ​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍ ហើយ​ដែល​មាន​សត្វព្រៃ​កម្រ​ជា​ច្រើន ដូចជា​ដំរី ទោច និង​ខ្លា​។ នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ដែល​គួរ​អោយ​កត់សំគាល់​នេះ គំរោង​ស្តីពី​ជីវសាស្រ្ត​ចំរុះ និង​ការ​ជួយ​ផ្នែក​ព្រៃឈើ​របស់​ទីភ្នាក់ងារ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​សំរាប់​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​អន្តរជាតិ​កំពុង​ជួយ​សហគមន៍​ជនបទ​ក្នុង​ការ​បង្កើន​វិបុលភាព តាមរយៈ​សកម្មភាព​គ្រប់គ្រង​ព្រៃឈើ​ប្រកប​ដោយ​និរន្តភាព​។ បន្ទាប់​ពី​បាន​ឃើញ​ដោយ​ផ្ទាល់​ពី​វិធី​ដែល​សមាជិក​សហគមន៍​ព្រៃឈើ​រក​ចំណូល​តាមរយៈ​បរិស្ថាន​ទេសចរណ៍ និង​ការ​រក​ឃ្មុំ និង​ជ័រទឹក ក្រុមប្រឹក្សា​យុវជន​បាន​បញ្ជាក់​ពី​ការ​វិវឌ្ឍន៍​ដ៏​គួរ​អោយ​ចាប់​អារម្មណ៍​នេះ តាមរយៈ​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​សង្គម ដើម្បី​អោយ​អ្នក​ផ្សេង​អាច​ប្រើ​បច្ចេកទេស​ទាំង​នេះ​បាន​ដែរ​។

ក្នុង​​ពេល​​ចុះ​ទៅ​ខេត្ត​កោះកុង​ ក្រុម​ប្រឹក្សា​យុវជន​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ឈើ​ដែល​គេ​បាន​កាប់​ដោយ​​ខុស​ច្បាប់ ហើយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​រឹបអូស​ដោយ​អ្នក​ល្បាត​ព្រៃឈើ​។

នៅ​ក្នុង​គំរោង​ថ្មី​មួយ​ទៀត ក្រុម​ប្រឹក្សា​យុវជន​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ខេត្ត​កោះកុង​ដើម្បី​ជំរុញ​កំណើន​លូតលាស់​ដែល​ធានា​និរន្តភាព​បរិស្ថាន​។ ដោយ​មាន​ការ​ជួយ​ពី​អង្គការ​សម្ព័ន្ធភាព​សត្វព្រៃ (Wildlife Alliance) យុវជន​ទាំង​នោះ​បាន​មើល​ឃើញ​ជ្រៅ​ទៅ​ក្នុង​បញ្ហា​នៃ​ការ​កាប់ឈើ​ខុស​ច្បាប់ និង​ការ​ជួញដូរ​សត្វ​ព្រៃ នៅ​ស្ថានីយ៍​អ្នក​ល្បាត​សត្វព្រៃ​។ ក្រុម​នេះ​ថែម​ទាំង​បាន​ទៅ​មើល​ទីតាំង​ដែល​អង្គការ Wildlife Alliance កំពុង​ជួយ​អ្នក​មូលដ្ឋាន​ក្នុង​ការ​ប្រកប​ជីវភាព​រស់នៅ​តាមរយៈ​បច្ចេកទេស​កសិកម្ម​ល្អ​ៗ និង​បរិស្ថាន​ទេសចរណ៍​។

ក្រុម​ប្រឹក្សា​យុវជន​របស់​ខ្ញុំ​បាន​រៀន​ពី​បច្ចេកទេស​ដាំដុះ និង​ខ្សែ​ចង្វាក់​ផលិតកម្ម​ពី​អ្នក​ជំនាញ​កសិកម្ម​មក​ពី​អង្គការ Wildlife Alliance ។

បន្ទាប់​មក ក្រុម​​ប្រឹក្សា​យុវជន​របស់​ខ្ញុំ​បាន​យក​ចំណេះដឹង​នោះ​ទៅ​ប្រើ​។ សមាជិក​ក្រុម​ប្រឹក្សា​យុវជន​របស់​ខ្ញុំ​បាន​រៀបចំ ហើយ​ក្រោយ​មក បាន​ដាក់​បង្ហាញ​នៅ​ក្នុង​អង្គ​ប្រជុំ​មួយ​ជាមួយ​មេ​ដឹកនាំ​មូលដ្ឋាន​នៅ​ជីផាត់ នូវ​យុទ្ធសាស្រ្ត​ដែល​មាន ៤ ចំនុច សំរាប់​ជំរុញ​បរិស្ថាន​ទេសចរណ៍ ដើម្បី​កែ​លំអ​ជីវភាព​រស់នៅ នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​។ គំនិត​ថ្មី​នេះ​ត្រូវ​បាន​លើក​យក​មក​ពិភាក្សា​ដេញដោល​នៅ​ក្នុង​អង្គ​ប្រជុំ ហើយ​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​មាន​ការ​ស្ងើច​សរសើរ​ចំពោះ​គំនិត​ថ្មី និង​ភាព​ស្វាហាប់​របស់​យុវជន​ទាំង​នេះ ចំពោះ​ភារកិច្ច​។

ក្រុម​ប្រឹក្សា​យុវជន​របស់​ខ្ញុំ និង​អ្នក​ស្ម័គ្រចិត្ត​របស់​គេ​ធ្វើ​បទបង្ហាញ​ពី​យុទ្ធសាស្រ្ត​ការពារ​បរិស្ថាន​ថ្មី​ៗ​ដល់​អ្នក​ដឹកនាំ​សហគមន៍ និង​សមាជិក​នៃ​សង្គម​ស៊ីវិល នៅ​ជីផាត់​។

ទស្សនកិច្ច​របស់​ក្រុម​ប្រឹក្សា​យុវជន​ទៅ​ខេត្ត​មណ្ឌលគីរី និង​ខេត្ត​កោះកុង​គឺ​ជា​គំរូ​នៃ​ភាព​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​ក្នុង​ការ​អប់រំ និង​បំផុស​ទឹក​ចិត្ត​ដល់​យុវជន​កម្ពុជា​។ ខ្ញុំ​ពិត​ជា​មាន​មោទនភាព​ចំពោះ​ពួកគេ​ដែល​មាន​ទឹកចិត្ត និង​ការ​ប្តេជ្ញាចិត្ត​របស់​គេ​ដែល​គេ​បាន​បង្ហាញ​តាមរយៈ​ការផ្តោត​ការ​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់​ទៅ​លើ​បញ្ហា​ដ៏​សំខាន់​នៃ​ការ​ការពារ​បរិស្ថាន​។ តើ​លោក​អ្នក​មាន​គំនិត​យ៉ាង​ដូចម្តេច​ខ្លះ​ដើម្បី​ធ្វើ​អោយ​មាន​បរិស្ថាន​មួយ​ដែល​មាន​និរន្តភាព​? តើ​លោក​អ្នក​អាច​ធ្វើ​អ្វី​ខ្លះ​នៅ​ពេល​នេះ នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ និង​សហគមន៍​របស់​អ្នក ដើម្បី​ការពារ​បរិស្ថាន​រួម​របស់​យើង​?

My Youth Council Thinks Green

As I’ve heard from Cambodians over and over again, environmental degradation is one of the most urgent and serious challenges facing the country. Because the health of Cambodia’s soil, rivers, and forests has a direct impact on millions of Cambodians, the responsibility to protect these natural resources must be shared by the entire country. I am particularly encouraged when young people get involved. Decisions made today can have far-reaching consequences in the future, so youth play a critical role in the effort to protect our planet – as my Youth Council is demonstrating.

My Youth Council exemplifies the dynamism and ambition of young Cambodians today.

My Youth Council exemplifies the dynamism and ambition of young Cambodians today.

Over the past two years, Youth Council members have become leaders in promoting educational and economic opportunities, and I am proud that they are now raising environmental awareness. Throughout 2014, they have been learning how to protect the environment and are sharing their knowledge and experience with other young Cambodians through discussion groups and social media.

Members of my Youth Council and their volunteers visit forest protected with USAID support in Mondulkiri province.

Members of my Youth Council and their volunteers visit forest protected with USAID support in Mondulkiri province.

This month, my Youth Council visited the Eastern Plains Landscape of Mondulkiri province, one of the largest intact forests in Southeast Asia and home to many rare animals, such as elephants, the giant ibis, and clouded leopards. In this remarkable forest, USAID’s Supporting Forests and Biodiversity Project is helping rural communities build prosperity through sustainable forest management. After seeing first-hand how forest community members are generating income through eco-tourism and the production of honey and tree resin, the Youth Council highlighted these exciting developments through social media so that others could make use of these techniques.

green3

During a visit to Koh Kong province, my Youth Council saw illegally logged timber that had been confiscated by rangers.

During a visit to Koh Kong province, my Youth Council saw illegally logged timber that had been confiscated by rangers.

On another recent project, my Youth Council traveled to Koh Kong province to promote environmentally sustainable growth. With support from our partners at Wildlife Alliance, these young people got an in-depth look at the problems of illegal logging and wildlife trafficking at a forest ranger station. The group also visited some sites where Wildlife Alliance is helping local residents earn a living through improved farming techniques and eco-tourism.

green5

My Youth Council team learned about planting techniques and production chains from the Wildlife Alliance agricultural experts.

My Youth Council team learned about planting techniques and production chains from the Wildlife Alliance agricultural experts.

The team then put their knowledge into practice. The Youth Council members developed and then presented at a meeting with local leaders in Chi Phat a four-point strategy for promoting eco-tourism to improve livelihoods in the community. Their creativity was put to the test during the session, and I was really inspired by the innovative thinking and energy these young people brought to the task.

My Youth Council and their volunteers presented new environmental protection strategies to community leaders and members of civil society in Chi Phat.

My Youth Council and their volunteers presented new environmental protection strategies to community leaders and members of civil society in Chi Phat.

The Youth Council’s visits to Mondulkiri and Koh Kong are examples of their leadership in educating and inspiring young Cambodians. I’m really proud of the members for the passion and commitment they showed in highlighting the critical issue of environmental protection. What ideas do you have for creating a more sustainable environment? What can you do today in your home and community to protect our shared environment?

ទាញ​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ទៅ​លើ​វិស័យ​អប់រំ

ដោយ​មាន​ប្រជាជន​ប្រមាណ​ជាង ៥០​% ស្ថិត​ក្នុង​អាយុ​ក្រោម ១៦ ឆ្នាំ គ្មាន​បញ្ហា​អ្វី​សំខាន់​សំរាប់​អនាគត​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ជាង​ការ​សិក្សា​អប់រំ​ទេ​។ ដើម្បី​កែ​លំអ​កំរិត​ជីវភាព​រស់នៅ​របស់​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ទាំងអស់ ប្រទេស​កម្ពុជា​ត្រូវការ​អោយ​មាន​ការងារ​ដែល​ផ្តល់​បៀវត្ស​ខ្ពស់ និង​កំលាំង​ពលកម្ម​ប្រកប​ដោយ​ចំណេះដឹង និង​ជំនាញ​សំរាប់​បំពេញ​ការងារ​ទាំង​នោះ​។ ការ​សំរេច​គោលដៅ​នេះ​បាន​ទាមទារ​អោយ​មាន​ការ​ប្តេជ្ញា​យ៉ាង​មុតមាំ​ពី​រដ្ឋាភិបាល ព្រម​ទាំង​ការ​រួម​ចំណែក​ពី​វិស័យ​ឯកជន និង​ដៃគូ​ដទៃ​ទៀត​។ នៅ​សប្តាហ៍​នេះ ខ្ញុំ​រីករាយ​ដោយ​បាន​ចូលរួម​ជាមួយ​ក្រុម​អ្នក​ជំនួញ​នៅ​ភ្នំពេញ ក្នុង​ការ​គាំទ្រ​ដល់​ការ​ខិតខំ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​ដើម្បី​កែ​លំអ​ប្រព័ន្ធ​អប់រំ​របស់​ប្រទេស​។

ក្នុង​ពេល​បាយ​ថ្ងៃ​ត្រង់ ខ្ញុំ​រីករាយ​នឹង​ការ​ពិភាក្សា​ជាមួយ​ក្រុម​អ្នក​ជំនួញ​ក្នុង​ស្រុក ដែល​មាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ខ្លាំង​ទៅ​លើ​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​ក្នុង​វិស័យ​អប់រំ​របស់​កម្ពុជា​។

កាលពី​ថ្ងៃ​អង្គារ សភា​ពាណិជ្ជកម្ម​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​បាន​រៀបចំ​ពិធី​អាហារ​ថ្ងៃ​ត្រង់​មួយ​ជូន​លោក​បណ្ឌិត ហង្ស ជួនណារុន រដ្ឋមន្រ្តី​ក្រសួង​អប់រំ យុវជន និង​កីឡា​។ លោក​គឺ​ជា​មេ​ដឹកនាំ​ម្នាក់​ដែល​មាន​ការ​ប្តូរផ្តាច់​ក្នុង​ការ​បង្កើន​លទ្ធភាព​ទទួល​បាន​ការ​សិក្សា​អប់រំ និង​គុណភាព​នៃ​ការ​សិក្សា​អប់រំ​នៅ​កម្ពុជា​។ ក្នុង​រយៈពេល​ទើប​តែ​មួយ​ឆ្នាំ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ចាប់​តាំងពី​លោក​ត្រូវ​បាន​តែងតាំង​មក លោក​រដ្ឋមន្រ្តី ណារុន បាន​ធ្វើ​អោយ​មាន​កំណែ​ទំរង់​សំខាន់​ៗ​មួយ​ចំនួន ដែល​ក្នុង​នោះ​រួម​មាន​ដំឡើង​ប្រាក់​ខែ​គ្រូ បង្កើន​ចំនួន​សិស្ស​ចុះ​ឈ្មោះ​ចូល​រៀន​ក្នុង​សាលា​វិជ្ជាជីវៈ និង​កែ​លំអ​ប្រព័ន្ធ​ប្រលង​នៅ​ថ្នាក់​ជាតិ​។ ការ​ខិតខំ​សំខាន់​ៗ​ទាំង​នេះ​បញ្ជាក់​ពី​សមត្ថភាព​របស់​លោក​រដ្ឋមន្រ្តី​ក្នុង​ការ​កំណត់​បញ្ហា និង​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ប្រឈម​បាន​យ៉ាង​ឆាប់​។

ខ្ញុំ​មាន​កិត្តិយស​ដោយ​បាន​និយាយ​ជាមួយ​លោក Brett Sciaroni និង​លោក​បណ្ឌិត ហង្ស ជួនណារុន រដ្ឋមន្រ្តី​ក្រសួង​អប់រំ នៅ​ក្នុង​ពិធី​អាហារ​បាយ​ថ្ងៃ​ត្រង់​នោះ​។

ខ្ញុំ​មាន​កិត្តិយស​ពិសេស​ដោយ​បាន​ណែនាំ​លោក​រដ្ឋមន្រ្តី ណារុន ហើយ​ខ្ញុំ​រីករាយ​ដោយ​ឃើញ​មេ​ដឹកនាំ​ក្រុមហ៊ុន​ជា​ច្រើន​មាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​យ៉ាង​សកម្ម​ទៅ​លើ​ការ​ខិតខំ​ដើម្បី​កែ​លំអ​ការ​សិក្សា​អប់រំ​នៅ​កម្ពុជា​។ ខ្ញុំ​ជឿ​ថា វិស័យ​ឯកជន​មាន​តួនាទី​យ៉ាង​សំខាន់ ក្នុង​ការ​ផ្តល់​អោយ​យុវជន​កម្ពុជា​នូវ​ជំនាញ​សំរាប់​អោយ​គេ​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ ពិសេស​ក្នុង​នាម​ជា​អ្នក​ផ្តល់​ប្រឹក្សា និង​អ្នក​គាំទ្រ​ក្នុង​ការ​ពង្រឹង​ការ​បណ្តុះបណ្តាល​វិជ្ជាជីវៈ និង​បច្ចេកទេស​។

លោក​ទេសរដ្ឋមន្រ្តី ហង្ស ជួនណារុន រៀបរាប់​គ្រប់​ចំណុច​ក្នុង​របៀប​វារៈ​នៃ​កំណែ​ទំរង់​របស់​លោក នៅ​ក្នុង​ពិធី​អាហារ​ថ្ងៃ​ត្រង់​ដែល​រៀបចំ​ដោយ​សភា​ពាណិជ្ជកម្ម​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​។

ខ្ញុំ​មាន​មោទនភាព​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​អាមេរិក​ក៏​កំពុង​ជួយ​ផង​ដែរ​ដល់​ចលនា​ដើម្បី​ការ​សិក្សា​អប់រំ​ល្អ តាមរយៈ​កម្មវិធី​មួយ​ចំនួន​។ យើង​កំពុង​តែ​ឃើញ​ផល​យ៉ាង​ច្រើន​នៃ​គំរោង​ដែល​មាន​ទឹក​ប្រាក់​ចំនួន ១០ លាន​ដុល្លា​អាមេរិក​របស់​ទីភ្នាក់ងារ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​សំរាប់​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​អន្តរជាតិ ស្តីពី​កំណែ​លំអ​ការ​សិក្សា​អប់រំ​ជា​មូលដ្ឋាន​នៅ​កម្ពុជា ដែល​កំពុង​តែ​កែ​លំអ​គុណភាព​នៃ​ការ​អប់រំ​នៅ​តាម​សាលា​ចំនួន ២៩៣ ហើយ​កំពុងតែ​ធ្វើ​អោយ​ការ​សិក្សា​មាន​ប្រយោជន៍​សំរាប់​សិស្ស ដោយ​ផ្តល់​ការ​បង្រៀន​ជំនាញ​បំនិន​ជីវិត​ជាក់ស្តែង​។ ជោគជ័យ​ជា​ឧទាហរណ៍​មួយ​ទៀត​គឺ​កម្មវិធី​ផ្តល់​អាហារូបករណ៍​ខ្នាត​តូច​សំរាប់​សិក្សា​ភាសា​អង់គ្លេស​របស់​ស្ថានទូត​អាមេរិក​។ កម្មវិធី​នេះ​ទ្រទ្រង់​ការ​បង្រៀន​ភាសា​អង់គ្លេស​ក្រៅ​ម៉ោង​សិក្សា​របស់​សាលា សំរាប់​សិស្ស​វិទ្យាល័យ​ដែល​មាន​ភាព​ខ្សត់ខ្សោយ នៅ​តាម​ខេត្ត​ចំនួន ១៣​។

គ្រប់​គ្នា​ដែល​បាន​ចូលរួម​ក្នុង​ពិធី​អាហារ​ថ្ងៃ​ត្រង់​នោះ បាន​ដឹង​អំពី​គោលដៅ​ដ៏​ធំ​របស់​ក្រសួង​អប់រំ យុវជន និង​កីឡា​។

ក្នុង​នាម​ជា​ឳពុក​របស់​កូន​ចំនួន ៤ នាក់ ខ្ញុំ​យល់​ថា អំណោយ​ដ៏​ល្អ​បំផុត​ដែល​គេ​អាច​ផ្តល់​អោយ​កូន​របស់គេគឺការសិក្សាអប់រំល្អ។ បើ​គេ​ទទួល​បាន​ការ​សិក្សា​អប់រំ​ប្រកប​ដោយ​គុណភាព កុមារ​កម្ពុជា​ទាំងអស់​អាច​មាន​ឱកាស​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ និង​រួម​ចំណែក​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា​។

តើ​អ្នក​មាន​គំនិត​យ៉ាង​ដូចម្តេច​ក្នុង​ការ​កែ​លំអ​ប្រព័ន្ធ​អប់រំ​នៅ​កម្ពុជា​? សូម​ប្រាប់​ពី​គំនិត​របស់​អ្នក​។

ឈិត សំអាត​៖ ការ​លើក​កំពស់​ការ​យល់​ដឹង​ស្តីពី​បរិស្ថាន

ដោយសារ​ទឹក​ចិត្ត​ប្តូរផ្តាច់ និង​ការ​ខិតខំ​របស់​មនុស្ស ដូចជា​លោក ឈិត សំអាត ជា​រៀងរាល់​ឆ្នាំ គេ​មាន​ការ​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់​កាន់តែ​ច្រើន​ទៅ​លើ​ការ​ការពារ​បរិស្ថាន​នៅ​កម្ពុជា​។ ដោយ​បច្ចុប្បន្ន​កំពុង​ធ្វើ​ជា​នាយក​របស់​អង្គការ World Wildlife Fund (WWF) ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា ដែល​ជា​អង្គការ​មិន​មែន​រដ្ឋាភិបាល​នាំ​មុខ​គេ​មួយ​ក្នុង​ការ​អភិរក្ស ជីវសាស្រ្ត​ចំរុះ​ដ៏​សំបូរ​បែប​របស់​កម្ពុជា ការ​ខិតខំ​របស់​លោក ឈិត សំអាត កំពុង​តែ​រួម​ចំណែក​អោយ​មាន​ការ​យល់​ដឹង​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើង ដល់​ចំណេះដឹង និង​ការ​ធ្វើ​កិច្ច​សហប្រតិបត្តិការ​គ្នា​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នៃ​ការ​គំរាមកំហែង​ទៅ​លើ​បរិស្ថាន​។

លោក​ឈិត សំអាត ជាមួយ​ភរិយា​របស់​លោក ឈ្មោះ អ៊ុយ គឹមវុន និង​ខ្ញុំ ។ លោក​គឺ​ជា​អ្នក​គាំទ្រ​ការ​ការពារ​បរិស្ថាន​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​។

លោក​ឈិត សំអាត​បាន​អប់រំ​សាធារណជន​កម្ពុជា​ពី​ផល​ប៉ះពាល់​ផ្នែក​បរិស្ថាន និង​ផ្នែក​សង្គម​ដែល​បណ្តាល​មក​ពី​ទំនប់​វារី​អគ្គិសនី ដែល​គេ​គ្រោង​សង់​ឡើង​នៅ​តាម​ទន្លេ​មេគង្គ ក្នុង​ទសវត្ស​កន្លង​ទៅ​នេះ​។ លោក​គឺ​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​មាន​បទពិសោធន៍​ម្នាក់​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ស៊ីវិល ដោយ​បាន​ធ្វើការ​នៅ​ក្នុង​អង្គការ​មិន​មែន​រដ្ឋាភិបាល​នាំមុខ​គេ​មួយ​ចំនួន នៅ​កម្ពុជា​។ មុន​ពេល​ចូល​កាន់​តំណែង​នៅ​ក្នុង​អង្គការ WWF លោក​គឺជា​នាយក​ប្រតិបត្តិ​របស់​អង្គការ​វេទិកា​នៃ​អង្គការ​មិន​មែន​រដ្ឋាភិបាល (NGO Forum) ហើយ​បាន​តស៊ូ​មតិ​ដើម្បី​ការ​ដាក់​បញ្ចូល​ការ​ពិគ្រោះ​យោបល់​ជា​សាធារណៈ សន្តិសុខ​ស្បៀង​នៅ​ក្នុង​តំបន់ និង​ការ​គិតគូរ​ពី​ជីវសាស្រ្ត​ចំរុះ នៅ​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ផែនការ និង​ដំណើរការ​សំរេច​ចិត្ត​ទាក់ទង​នឹង​ទំនប់​វារី​អគ្គិសនី នៅ​លើ​ទន្លេ​មេគង្គ​ក្រោម​។

លោក​ឈិត សំអាត (​រូប​ឆ្វេង​) មក​ពី​អង្គការ (WWF) គឺ​ជា​សមាជិក​ដ៏​សំខាន់​ម្នាក់​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​ពិគ្រោះ​យោបល់ ផ្នែក​បរិស្ថាន និង​ក្រុម​ប្រឹក្សា​ពិគ្រោះ​យោបល់​នៃ​អង្គការ​មិន​មែន​រដ្ឋាភិបាល​ របស់​ខ្ញុំ​។

ការ​តស៊ូ​មតិ​របស់​លោក​ឈិត សំអាត និង​សហការី​របស់​លោក​កំពុង​តែ​ធ្វើ​អោយ​គេ​មើល​ឃើញ​កាន់តែ​ច្រើន​លើ​គំរោង​ទំនប់​វារី​អគ្គិសនី នៅ​តាម​ទន្លេ​មេគង្គ ហើយ​កំពុង​លើក​ឡើង​នូវ​កង្វល់​ស្តីពី​ផល​ប៉ះពាល់​របស់​វា​។ ខ្ញុំ​ចាត់​ទុក​ការងារ​របស់​ពួក​គាត់​ថា ជា​កត្តា​គន្លឹះ​មួយ​ក្នុង​ដំណើរ​ជឿនលឿន​ដែល​កំពុង​មាន​ក្នុង​ការ​បញ្ចូល​ការ​លើក​កំពស់​ការ​យល់​ដឹង​លើ​បរិស្ថាន និង​វិទ្យាសាស្រ្ត​ត្រឹមត្រូវ ទៅ​ក្នុង​ដំណើរការ​ធ្វើ​ផែនការ​សំរាប់​ទំនប់​វារី​អគ្គិសនី​នៅ​តាម​ទន្លេ​មេគង្គ​។ កាល​ពី​ខែ​មុន នៅ​ក្នុង​កិច្ច​ប្រជុំ​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​របស់​ក្រុម​ប្រឹក្សា​នៃ​គណកម្មាការ​ទន្លេ​មេគង្គ រដ្ឋមន្រ្តី​ផ្នែក​បរិស្ថាន និង​ទឹក​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា ឡាវ ថៃ និង​វៀតណាម​បាន​ពិភាក្សា​ពី​បញ្ហា​ធ្វើ​ផែនការ ដោយ​បាន​និយាយ​ចំ​ទៅ​រក​ទំនប់​វារី​អគ្គិសនី​ដន សាហុង ដែល​ស្ថិត​នៅ​ខាង​លើ​ខ្សែ​ទឹក​បន្តិច​ខាង​ព្រំដែន​ឡាវ នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា​។ ខ្ញុំ​រីករាយ​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​ឡាវ​បាន​យល់ព្រម ក្នុង​អង្គ​ប្រជុំ​ថា នឹង​ធ្វើការ​ពិគ្រោះ​យោបល់​ជា​សាធារណៈ​ជាមួយ​ប្រទេស​ក្បែរ​ខាង​របស់​ខ្លួន មុន​ពេល​ចាប់ផ្តើម​កសាង​ទំនប់​នេះ​។ ការ​សំរេច​នេះ​គឺ​ជា​ការ​បញ្ជាក់​អោយ​ឃើញ​ពី​ទឹកចិត្ត និង​ការ​ប្តេជ្ញាចិត្ត​របស់​លោក ឈិត សំអាត និង​សហការី​របស់​លោក​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ស៊ីវិល​។

រូបថត ឆ្នាំ​២០១២ នេះ​បង្ហាញ​ពី​ការ​កសាង​ទំនប់​មួយ​នៅ​លើ​ស្ទឹង​តាតៃ នៅ​ខេត្ត​កោះកុង (​រូបថត​របស់​កាសែត AP​)

ខ្ញុំសូម​អរគុណ​ផង​ដែរ​ចំពោះ​ការ​ខិតខំ​របស់​លោក ឈិត សំអាត ក្នុង​ការ​អប់រំ​សាធារណជន​អំពី​បរិស្ថាន​។ លោក​បាន​បណ្តុះ​ប្រជាជន​កម្ពុជា​មួយ​ជំនាន់​ដែល​មាន​ការ​យល់​ដឹង​ច្រើន​ពី​បញ្ហា​បរិស្ថាន ហើយ​ដែល​មាន​អំណាច​ច្រើន​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​សកម្មភាព​។ ក្នុង​នាម​ជា​សមាជិក​ម្នាក់​នៃ​ក្រុម​ប្រឹក្សា​ផ្តល់​យោបល់​នៃ​អង្គការ​មិន​មែន​រដ្ឋាភិបាល និង​ក្រុម​ប្រឹក្សា​យោបល់​ផ្នែក​បរិស្ថាន​របស់​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​សូម​វាយ​តំលៃ​ខ្ពស់​ចំពោះ​បទពិសោធន៍​រាប់​ឆ្នាំ​របស់​លោក​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ស៊ីវិល​ក្នុង​ការ​កែលំអ​ជីវិត​រស់នៅ​របស់​ប្រជាជន​កម្ពុជា​។

ដើម្បី​​អបអរ​​ទិវា​​បរិស្ថាន​​ពិភពលោក នៅ​​ថ្ងៃ​ទី ៥ មិថុនា ឆ្នាំ ២០១៤ សកម្មជន​បរិស្ថាន​កម្ពុជា​ម្នាក់​ឡើង​សំដែង​នៅ​ក្នុង​ការ​ជួប​ប្រជុំ​មួយ នៅ​ភ្នំពេញ (​រូបថត​របស់​កាសែត AP​)

ដើម្បី​យល់​ដឹង​បន្ថែម​អំពី​ជីវសាស្រ្ត​ចំរុះ និង​ធនធាន​នៃ​ទន្លេ​មេគង្គ និង​ផល​ប៉ះពាល់​ដែល​អាច​មាន​បណ្តាល​មក​ពី​ទំនប់​វារី​អគ្គិសនី ខ្ញុំ​សូម​អោយ​លោក​អ្នកអាន Blog របស់​ខ្ញុំ​កន្លង​មក​។

ការពារ​ទន្លេ​មេគង្គ​ដោយ​ធ្វើ​អោយ​មាន​តល្យភាព​ត្រឹមត្រូវ
ទន្លេ​មេគង្គ​ដែល​កំពុង​ប្រឈម​នឹង​គ្រោះថ្នាក់
ធ្វើ​អោយ​មាន​តល្យភាព​គ្នា​រវាង​ការ​អភិវឌ្ឍន៍ និង​ធម្មជាតិ​

សូម​ផ្តល់​មតិ​ដើម្បី​អោយ​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​តើ​លោក​អ្នក​គិត​អំពី​អ្វី​។ តើ​ប្រជាជន​កម្ពុជា​អាច​ធ្វើ​អ្វី​បាន ដើម្បី​អោយ​គំរោង​ទំនប់​វារី​អគ្គិសនី​នៅ​តំបន់​ទន្លេ​មេគង្គ​អាច​រក្សា​បាន​និរន្តភាព​?

Putting the Spotlight on Education

With approximately 50 percent of the country’s population under the age of 16, no issue is more critical to Cambodia’s future than education. To improve the standards of living of all Cambodians, the country needs more higher-paying jobs and an educated work force with the requisite skills to fill them. Achieving those goals will require a strong commitment from government, as well as contributions from the private sector and other partners. This week, I was delighted to join the American business community here in Phnom Penh in supporting the Cambodian government’s efforts to improve the country’s education system.

I enjoyed a discussion over lunch with many members of the local business community who have a deep interest in Cambodia’s educational development.

I enjoyed a discussion over lunch with many members of the local business community who have a deep interest in Cambodia’s educational development.

On Tuesday, the American Chamber of Commerce Cambodia (AmCham) hosted a lunch in honor of Minister of Education, Youth, and Sport Dr. Hang Chuon Naron, a leader dedicated to improving access to, and the quality of, education in Cambodia. In just one year since his appointment, Minister Naron has already initiated a series of important reforms, including raising teachers’ salaries, increasing enrollment in vocational schools, and improving the national examination system. These significant efforts speak to the Minister’s ability to quickly identify problems and tackle tough challenges.

I had the honor of speaking at the lunch along with AmCham Chairman Brett Sciaroni and Minister of Education Dr. Hang Chuon Naron.

I had the honor of speaking at the lunch along with AmCham Chairman Brett Sciaroni and Minister of Education Dr. Hang Chuon Naron.

I felt privileged to introduce Minister Naron at the lunch, and I was encouraged to see so many business leaders taking an active interest in the efforts to improve education in Cambodia. I believe the private sector has an important role to play in providing young Cambodians the skills to succeed, particularly as advisors and supporters in developing technical and vocational training.

Minister Hang Chuon Naron provided a comprehensive overview of his reform agenda at the AmCham lunch.

Minister Hang Chuon Naron provided a comprehensive overview of his reform agenda at the AmCham lunch.

I am proud that the U.S. government is also supporting the drive for better education through a number of programs. We are seeing the tremendous impact of USAID’s $10 million Improved Basic Education in Cambodia Project, which is improving the quality of education in 293 schools, and making learning relevant for students by providing practical life skills training. Another example of success is the U.S. Embassy’s English Access Micro-scholarship Program, which has provided after-school English language education to disadvantaged high school students in 13 provinces.

Everyone who attended the lunch learned about the ambitious goals of the Ministry of Education, Youth and Sport.

Everyone who attended the lunch learned about the ambitious goals of the Ministry of Education, Youth and Sport.

As the father of four children, I understand that the best gift anyone can give their child is a good education. With access to a quality education, every Cambodian child can have a chance to succeed and contribute to Cambodia’s development.

What are your ideas to improve the educational system in Cambodia? Please share your thoughts.

Chhith Sam Ath – Promoting Environmental Awareness

Thanks to the dedication and hard work of people like Chhith Sam Ath, every year greater attention is being paid to protecting Cambodia’s environment. Currently serving as the country director at the World Wildlife Fund (WWF) Cambodia, a leading environmental NGO working to conserve the country’s rich biological diversity, Chhith Sam Ath’s efforts are contributing to more understanding and greater cooperation to address environmental threats.

Chhith Sam Ath, with his wife Uy Kimvun, and me, has been an advocate for environmental protection for many years.

Chhith Sam Ath has been educating the Cambodian public on the environmental and social impacts of proposed dams along the Mekong for the past decade. He is an established leader in civil society, having worked at several leading non-governmental organizations in Cambodia. Prior to assuming his role at WWF, he served as the executive director at the NGO Forum and advocated for the inclusion of public consultation, regional food security, and biodiversity considerations in the planning and decision making process for dams on the lower Mekong.

Chhith Sam Ath (left) of the World Wildlife Fund is a key member of my Environmental Advisory Group and NGO Advisory Council.

The advocacy of Chhith Sam Ath and his colleagues is increasing the visibility of dam projects on the Mekong River and raising concern about their impacts. I credit their work as a key factor in progress being made to inject environmental awareness and sound science into the planning process for dams on the Mekong. Last month, during the annual meeting of the Mekong River Commission (MRC) Council, water and environment ministers from Cambodia, Laos, Thailand, and Vietnam discussed the planning issues, specifically addressing the controversial Don Sahong hydropower dam located just upstream of the Cambodia-Laos border. I am glad the government of Laos agreed, during the meeting, to conduct a public consultation process with its neighbors before beginning construction of the Don Sahong dam. That decision is a testament to the passion and commitment of Chhith Sam Ath and his peers in civil society.

This 2012 photo shows the construction site of a dam being built on the Tatay River in Koh Kong province. (Photo credit: AP Images)

I am also grateful for Chhith Sam Ath’s efforts to educate the public about the environment. He has helped develop a generation of Cambodians who are more aware of environmental issues and more empowered to take action. As a member of both my NGO Advisory Council and my Environmental Advisory Group, I greatly value his years of experience working in civil society to improve the lives of the Cambodian people.

To mark World Environment Day on June 5, 2014, Cambodian environmental activists perform during a rally in Phnom Penh. (Photo credit: AP Images)

To learn more about the biodiversity and resources of the Mekong River and the potential impacts of hydropower dams, I invite you to read my previous blog posts:

Protecting the Mekong River by Finding the Right Balance
The Mighty Mekong River at Risk
Balancing Development and Nature

Please leave a comment to let me know what you think. What can Cambodians do to ensure dam projects in the Mekong region are sustainable?

Celebrating our “Fun Fourth”

Last Saturday, valued colleagues, friends, and families gathered at the U.S. Embassy for our Independence Day celebration. Our celebration began with an official event with many of our government, civil society, and business partners. I was honored to host Foreign Minister Hor Namhong on this occasion and I appreciated his kind remarks about the productive friendship between our two countries. Afterwards, our guests joined us for what we like to call our “Fun Fourth.” This informal celebration featured typical Fourth of July activities that take place across America.

Our U.S. Marine Corps Color Guard kicked off the event in style.

Our yearly July 4th commemoration is an important event, because it reminds us of the great founding principles of our nation and the sacrifices made for our freedom. Recognizing the fundamental right to life, liberty, and the pursuit of happiness, America has been a beacon for freedom-loving people around the world for 238 years.

I welcomed Foreign Minister Hor Namhong for our July 4th celebration.

Our official event was a great opportunity to thank many of our local partners for their friendship and commitment to Cambodia.

I want to thank everyone who pitched in to make our Independence Day event such a memorable occasion. We wanted our guests to feel like they were experiencing the Fourth of July as they would in a small American town – with a carnival atmosphere, traditional American food, and lively entertainment. The kids – and the young at heart – enjoyed face painting, games, clowns, and circus performers.

We had a lot of great entertainers, including this friendly clown who made balloon animals for the kids.

Face painting was very popular with many of our young Cambodian guests who got into the American spirit!

Amidst all the games and activities, one challenge of the day was staying cool. I avoided getting over-heated by taking a turn in the dunk tank!

A young man winds up for the pitch. If he hits the red target, I’ll get soaked!

Soaked!

We also enjoyed some wonderful live music. A group of Peace Corps Volunteers sang the Star Spangled Banner and Nokor Reach, the Cambodian national anthem. Then, the Mekong Messengers took the stage for an entire playlist of iconic American rock-and-roll and rhythm-and-blues. Our guests could not stop moving to the beat.

The Peace Corps Volunteer singers performed the Star Spangled Banner.

Our guests danced away to some classic American rock-and-roll!

With all of the sun and fun, we really built up an appetite. Thankfully, our food vendors cooked up an assortment of American favorites, just like you might find being served at a barbecue in the United States. I hope everyone enjoyed the hamburgers, pork ribs, potato salad, pizza, and ice cream.

Just like at a small picnic in the United States, we enjoyed our hamburgers and ribs on the grass.

I cannot imagine a better way to celebrate the Fourth of July, than by sharing a bit of American culture with our Cambodian friends. I’m glad that so many families were able to come out and share this special day with us. And my heartfelt thanks goes to the musicians, food vendors, entertainers, U.S. Embassy staff, and volunteers who did such a great job organizing this fun event. We really had an amazing “Fun Fourth.”

If you attended our Fun Fourth celebration, can you please share your impressions of the event?

ការងារ​ពិបាក​បំផុត​ដែល​គេ​ស្រឡាញ់

នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ដំណើរ​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស ខ្ញុំ​រីករាយ​នឹង​មាន​ឱកាស​បាន​ជួប​ជាមួយ​អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​របស់​យើង​ក្នុង​ទីភ្នាក់ងារ Peace Corps ដែល​កំពុង​បំពេញ​ការងារ​នៅ​កម្ពុជា​។ ជនជាតិ​អាមេរិក​ទាំង​នេះ​ក្លាយ​ជាផ្នែក​មួយ​នៃ​សហគមន៍​របស់​គេ ដោយ​និយាយ​ភាសា​ខ្មែរ បរិភោគ​ម្ហូប​ជា​ប្រពៃណី​របស់​ខ្មែរ (​ដែល​រួម​មាន​បាយ​ច្រើន​) ហើយ​ស្គាល់​គ្រួសារ​ខ្មែរ​ជា​ម្ចាស់​ផ្ទះ​របស់​គេ​។ នៅ​ខែ​នេះ យើង​ត្រូវ​ជំរាបលា និង​អរគុណ​អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​មួយ​ក្រុម ដែល​បាន​មក​ដល់​កម្ពុជា កាល​ពី​២ ឆ្នាំ​មុន​។ ក្រុម​បុរស នារី​ទាំង ៤៨ នាក់​នេះ រួម​ជាមួយ​នឹង​សមភាគី​កម្ពុជា​របស់​គេ បាន​ធ្វើការ​ដោយ​មិន​ខ្លាច​នឿយ​ហត់ ដើម្បី​កែ​លំអ​វិស័យ​អប់រំ និង​សុខាភិបាល នៅ​កម្ពុជា​។ ខ្ញុំ​សូម​ជូនពរ​អោយ​ពួកគេ​មាន​សេចក្តីសុខ និង​សូម​សំដែង​ការ​ដឹង​គុណ​ចំពោះ​ការងារ​របស់​គេ​ប្រកប​ដោយ​អត្ថន័យ​សំរាប់​ប្រជាជន​កម្ពុជា​។

ខ្ញុំ​សូម​អរគុណ​អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​របស់​ទីភ្នាក់ងារ Peace Corps ក្នុង​ក្រុម​ទី​៦ ដែល​បាន​មក​ធ្វើការ​នៅ​កម្ពុជា​។ ពួក​យើង​នឹង​នឹក​ដល់​អ្នក​!

នៅ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ទាំង​មូល​នៃ​ការ​បំពេញ​ការងារ​របស់​គេ មនុស្ស​ដ៏​គួរ​អោយ​កត់​ចំណាំ​ទាំង​នេះ​គឺ​ជា​មុខមាត់​នៃ​ប្រទេស​​អាមេរិក នៅ​ចំពោះ​មុខ​ប្រជាជន​កម្ពុជា​រាប់​រយ រាប់​ពាន់​នាក់ ។ អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ទាំង​នេះ​ជួយ​កសាង​សមត្ថភាព​របស់​កុមារ គ្រូ​បង្រៀន បុគ្គលិក​មណ្ឌល​សុខភាព និង​អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​តាម​ភូមិ នៅ​តាម​សហគមន៍​ដែល​គេ​ធ្វើការ​រៀង​ៗ​ខ្លួន នៅ​កម្ពុជា​។ សំខាន់​បំផុត​នោះ គឺ​គេ​បាន​បណ្តុះ​អោយ​មាន​ទំនាក់ទំនង​ដែល​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​អស់​មួយ​ជីវិត ដោយ​ចែក​រំលែក​អ្វី​ដែល​ល្អ​បំផុត​នៃ​ភាព​ចំរុះ ការ​កំប្លែង​លេង ក្តី​មេត្តា និង​វប្បធម៌​របស់​អាមេរិក​ដល់​គ្រួសារ​ម្ចាស់​ផ្ទះ មិត្តភក្តិ និង​សហការី​ខាង​កម្ពុជា​របស់​គេ​។ ខ្ញុំ​គ្មាន​ការ​សង្ស័យ​ទេ​ថា ប្រជាជន​កម្ពុជា​នឹង​នឹក​អាល័យ​ដល់​ពួកគេ ដែល​ធ្លាប់ឆ្លង​កាត់​បទពិសោធន៍​ជាមួយ​គ្នា ក៏​ដូចជា​ការ​ដែល​ពួកគេ​នឹក​អាល័យ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ផង​ដែរ​។

អ្នក​ស្ម័គ្រចិត្ត​របស់​ទីភ្នាក់ងារ Peace Corps ឈ្មោះ Catie Shea ដឹក​នាំ​គំរោង​សុខភាព​សហគមន៍ នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ចាម​។

តែ​វា​មិន​មែន​ជា​ទីបញ្ចប់​នៃ​ការងារ​របស់​គេ​សំរាប់​កម្ពុជា ឬ​ប្រទេស​អាមេរិក​ទេ​។ ក្នុង​លក្ខណៈ​ជា​ច្រើន វា​គ្រាន់តែ​ជា​ការ​ចាប់ផ្តើម​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​។ នៅ​ពេល​អ្នក​ស្ម័គ្រចិត្ត​ទាំង​នេះ​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ ពួកគេ​នឹង​ក្លាយ​ទៅ​ជា “​ឯកអគ្គរដ្ឋទូត សំរាប់​ប្រទេស​កម្ពុជា​” នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ដោយ​គេ​ប្រាប់​ពី​ប្រទេស​ដ៏​ល្អ​នេះ​ដល់​មិត្តភក្តិ និង​អ្នក​ជិត​ខាង​របស់​គេ​។ មាន​ជា​ច្រើន​នៃ​ពួក​គេ​នឹង​ចូលរួម​ក្នុង​បណ្តាញ​នៃ​អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ដែល​វិល​ប្រឡប់​វិញ បន្ត​ការងារ​របស់​គេ ហើយ​និយាយ​គាំទ្រ​កម្ពុជា​ជាមួយ​នឹង​តំណាង​អ្នក​ជាប់​ឆ្នោត​របស់​គេ នៅ​ក្នុង​សភា​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​។ ពួកគេ​គឺ​ជា​សំលេង​ដ៏​លឺ និង​មាន​ជា​រហូត​សំរាប់​សន្តិភាព ពីព្រោះ ដោយ​មាន​បទពិសោធន៍​ពិសេស ដែល​នាំ​អោយ​មាន​ការ​ប្រែប្រួល​ក្នុង​ជីវិត ជនជាតិ​អាមេរិក​ទាំង​នេះ​យល់​បាន​ថា តើ​ពិភពលោក​តូច​ចង្អៀត​ប៉ុន​ណា តើ​យើង​មាន​សេចក្តី​ប្រាថ្នា​ដូច​គ្នា​យ៉ាង​ណា និង​ថា​តើ​ការ​ស្វែងរក​សន្តិភាព និង​វឌ្ឍនភាព​មាន​តំលៃ​ប៉ុនណា​។

អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​របស់​ទីភ្នាក់ងារ Peace Corps ឈ្មោះ Michael Haak និង​ចាន់ វីគី ​ចូលរួម​ក្នុង​ពិធី​អាពាហ៍ពិពាហ៍​មួយ​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ចាម​។

នៅ​ពេល​លា​អ្នក​ស្ម័គ្រចិត្ត​មួយ​ក្រុម ខ្ញុំ​ក៏​រីករាយ​ផង​ដែរ​នឹង​ស្វាគមន៍​ក្រុម​ថ្មី​មួយ​ក្រុម​ទៀត ដែល​នឹង​មក​ដល់​កម្ពុជា នៅ​ចុង​ខែ​នេះ​។ ក្រុម​អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ទី​៨ នេះ​នឹង​ឆ្លង​កាត់​ការ​រៀន​ភាសា​ខ្មែរ ជំនាញ​អន្តរវប្បធម៌ សុវត្ថិភាព សុខភាព និង​បច្ចេកទេស រយៈពេល ៩ សប្តាហ៍ មុន​ពេល​ស្បថ​សច្ចារ​ប្រណិធាន​ចូល​បំពេញ​ការងារ នៅ​ខែ​កញ្ញា​។ ខ្ញុំ​រីករាយ​នឹង​ស្វាគមន៍​ពួកគេ​ដែល​មក​ទទួល​យក​នូវ “​ការងារ​ពិបាក​បំផុត​ដែល​គេ​ស្រឡាញ់​”​។

ក្នុង​នាម​ជា​អ្នក​អប់រំ​សុខភាព​សហគមន៍ នៅ​ខេត្ត​ពោធិសាត់ អ្នក​ស្ម័គ្រចិត្ត​របស់​ទីភ្នាក់ងារ Peace Corps ឈ្មោះ Willia Michel បាន​ធ្វើការ​ជាមួយ​កុមារ​កម្ពុជា​ជា​ច្រើន​។

The Toughest Job You’ll Ever Love

As I travel around the country, I enjoy finding opportunities to meet our Peace Corps Volunteers serving in Cambodia. These Americans become part of their communities by speaking Khmer, eating traditional Cambodian food (including a lot of rice!), and getting to know their Cambodian host families. This month, we must say farewell and thank you to a group of Volunteers who began their time in Cambodia two years ago. These 48 men and women, along with their Cambodian counterparts, have worked tirelessly to improve the education and health sectors in this country. I wish them well and offer my sincere gratitude for their meaningful service to the people of Cambodia.

I want to thank the sixth group of Peace Corps Volunteers to serve in Cambodia. You will be missed!

Throughout their service, these remarkable individuals have been the face of America to hundreds, if not thousands, of Cambodians. The Volunteers spent their days building the capacity of children, teachers, health center staff, and village health volunteers in their respective communities. Most importantly, they forged relationships that will last a lifetime, sharing the best of America’s diversity, humor, compassion, and culture with their host families, friends, and colleagues. I have no doubt that they will be missed by the Cambodians with whom they have shared many experiences, just as they will miss Cambodia.

Peace Corps Volunteer Catie Shea leads a community health project in Kampong Cham province.

Peace Corps Volunteer Catie Shea leads a community health project in Kampong Cham province.

But this is not the end of their service to Cambodia or to America. In many ways it is just the beginning. When these Volunteers return home, they will be “Ambassadors for Cambodia” in the United States, telling the story of this wonderful country to their friends and neighbors. Many will join Returned Peace Corps Volunteer networks, carry on their life of service, and advocate for Cambodia with their elected representatives in Congress. They will be a loud and lasting voice for peace because, having had such a unique and life-changing experience, these Americans understand how small the world really is, how common are our shared dreams, and how valuable is the pursuit of peace and progress.

Peace Corps Volunteers Michael Haak and Vicki Chan attend a wedding ceremony in Kampong Cham province.

While saying goodbye to one group of Volunteers, I also look forward to welcoming a new group who will arrive in Cambodia later this month. The eighth group of Volunteers to serve here will undergo nine weeks of intensive training in Khmer language and technical, health, safety, and cross-cultural skills before being sworn in as Peace Corps Volunteers in September. I look forward to welcoming them to take on “the toughest job you’ll ever love!”

As a community health educator in Pursat province, Peace Corps Volunteer Willia Michel worked with many Cambodian children.

As a community health educator in Pursat province, Peace Corps Volunteer Willia Michel worked with many Cambodian children.

ក្នុង​បេសកកម្ម​ដើម្បី​ពង្រីក​ពាណិជ្ជកម្ម និង​បង្កើន​ការ​វិនិយោគ

ជា​ការ​ធ្វើ​បន្ថែម​លើ​បេសកកម្ម​ពាណិជ្ជកម្ម​ប្រកប​ដោយ​ជោគជ័យ កាល​ពី​ឆ្នាំ​ទៅ ក្នុង​ពេល​ថ្មី​ៗ​នេះ ខ្ញុំ​បាន​ដឹកនាំ​គណប្រតិភូ​ធុរកិច្ច​ទី ២ ទៅ​កាន់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ដើម្បី​ជំរុញ​ពាណិជ្ជកម្ម​ទ្វេ​ភាគី និង​ការ​វិនិយោគទុន ហើយ​លោក ស៊ុន ចាន់ថុល រដ្ឋមន្រ្តី​ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម បាន​ចូលរួម​ជាមួយ​ខ្ញុំ នៅ​ពេល​នេះ រួម​ជាមួយ​នឹង​តំណាង​ក្រុមហ៊ុន​ធំ​ៗ​នៅ​កម្ពុជា​ចំនួន ២០ រូប​ទៀត​។ ដោយ​ចង់​ចង​គ្នា​ជា​បណ្តាញ និង​ចែក​រំលែក​ចំណេះដឹង​របស់​គេ​ស្តីពី​បរិយាកាស​ធុរកិច្ច​ដែល​កំពុង​មាន​ការ​ប្រែប្រួល​នៅ​កម្ពុជា លោក​ទេសរដ្ឋមន្រ្តី ស៊ុន ចាន់ថុល និង​អ្នក​ឯ​ទៀត​នៅ​ក្នុង គណប្រតិភូ​កម្ពុជា​អាច​ទាញ​ការ​ផ្តោត​អារម្មណ៍​ទៅ​លើ​បរិយាកាស​ធុរកិច្ច​បែប​បើក​ចំហ​នៅ​កម្ពុជា ហើយ​លើក​ទឹកចិត្ត​អោយ​ក្រុមហ៊ុន​អាមេរិក​ពិនិត្យ​មើល​អោយ​បាន​ច្បាស់​ពី​អត្ថប្រយោជន៍​នៃ​ការ​ធ្វើ​ជំនួញ​នៅ​កម្ពុជា​។

លោក​ទេសរដ្ឋមន្រ្តី និង​ជា​រដ្ឋមន្រ្តី​ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម ស៊ុន ចាន់ថុល និង​ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​អំពី​ផល​ចំណេញ និង​បញ្ហា​ប្រឈម​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ជំនួញ​នៅ​កម្ពុជា​។

ឆ្នាំ​នេះ យើង​បាន​ទៅ​ទីក្រុង​ធំ​បី គឺ​ទីក្រុង Los Angeles ក្នុង​រដ្ឋ California; ទីក្រុង Seattle ក្នុង​រដ្ឋ Washington; និង​​រដ្ឋធានី Washington, D.C ។ នៅ​ទីក្រុង Los Angeles និង​ទីក្រុង Seattle យើង​បាន​ថ្លែង​ទៅ​កាន់​សហគមន៍​អ្នក​ជំនួញ​ធំ​ៗ ដែល​ជា​ការ​ផ្តល់​អោយ​ខ្ញុំ​នូវ​ឱកាស​បាន​ពន្យល់​ថា ហេតុអ្វី​ក៏​ខ្ញុំ​មាន​ជំនឿ​ថា ឥឡូវ​វា​ដល់​ពេល​សំរាប់​អោយ​ក្រុមហ៊ុន​អាមេរិក​ពិនិត្យ​មើល​អោយ​ហ្មត់ចត់​នូវ​ឱកាស​រក​ស៊ី​នៅ​កម្ពុជា​។ នៅ​ទីក្រុង Washington, D.C គណប្រតិភូ និង​ខ្ញុំ​បាន​ជួប​ជាមួយ ក្រុមហ៊ុន​មួយ​ចំនួន​ដែល​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​ក្រុមហ៊ុន​ធំ​ជាង​គេ​ចំនួន ១០០ ដូច​ដែល​ត្រូវ​បាន​កត់ត្រា​ក្នុង​ទស្សនាវដី្ត Fortune ដែល​ក្នុង​នោះ​រួម​មាន​ក្រុមហ៊ុន Bechtel, General Electric, និង​ក្រុមហ៊ុន Chevron ដើម្បី​ពិភាក្សា​ពី​លទ្ធភាព​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​និមួយ​ៗ​។ នៅ​ក្នុង​ដំណើរ​នេះ​ទាំង​មូល សមាជិក​គណប្រតិភូ​កម្ពុជា​បាន​លឺ​ពី​តំណាង​ក្រុមហ៊ុន​ក្នុង​ស្រុក​ដែល​ចង់​រកស៊ី​ជាមួយ​សមភាគី​កម្ពុជា ដោយ​ទន្ទឹម​នឹង​នោះ បាន​ចាប់​ស្តាប់​ពី​កង្វល់​របស់​អ្នក​វិនិយោគទុន​ក្នុង​ការ​មក​រកស៊ី​នៅ​កម្ពុជា​។

ក្នុង​ពេល​យើង​ទៅ​ទីស្នាក់ការ​ធំ​របស់​ក្រុមហ៊ុន Microsoft យើង​បាន​ដឹង​ពី​គ្រោះថ្នាក់​នៃ​ការ​ប្រើ​កម្មវិធី​កុំព្យូទ័រ​ក្លែងក្លាយ​និង​សារៈសំខាន់​នៃ​ការ​ការពារ​កម្មសិទ្ធិបញ្ញា​។

ក្នុង​ចំណោម​ជំនួប​ដែល​គួរ​អោយ​ចាប់​ចិត្ត​បំផុត​គឺ​ការ​ថ្លែង​រៀបរាប់​នៅ​ឯ​មជ្ឈមណ្ឌល​ប្រឆាំង​បទល្មើស​តាម​ប្រព័ន្ធ​អ៊ិនធ័រណែត ក្នុង​ទីស្នាក់ការ​ធំ​របស់​ក្រុមហ៊ុន Microsoft នៅ​ក្រុង Redmond នៃ​រដ្ឋ Washington ។ តាមរយៈ​ការ​បង្ហាញ​ពី​ចំនួន​មេរោគ​ដែល​វាយ​ប្រហារ​មក​លើ​កុំព្យូទ័រ​នៅ​កម្ពុជា ក្រុមហ៊ុន Microsoft បាន​ទាញ​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​យ៉ាង​ខ្លាំង​ទៅ​លើ​ការ​ប្រើប្រាស់​កម្មវិធី​កុំព្យូទ័រ​ត្រឹមត្រូវ និង​ការពារ​សិទ្ធិ​លើ​កម្មសិទ្ធិ​បញ្ញា​។ ការ​ការពារ​សិទ្ធិ​លើ​កម្មសិទ្ធិ​បញ្ញា​ទាក់ទាញ​ការ​វិនិយោគ​ក្នុង​រយៈពេល​ខ្លី​ចំពោះ​មុខ ហើយ​ជំរុញ​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច និង​ប្រៀប​ក្នុង​ប្រកួត​ប្រជែង​ក្នុង​រយៈពេល​យូរ​ទៅ​មុខ​។

លោក​ទេសរដ្ឋមន្រ្តី ចាន់ថុល និង​ខ្ញុំ​បាន​ជូប​ជាមួយ​សមាជិក​សហគមន៍​ខ្មែរ អាមេរិក នៅ​ទីក្រុង Seattle រដ្ឋ Washington ហើយ​បាន​ឆ្លើយ​សំណួរ​ជា​ច្រើន​របស់​ទស្សនិកជន​។

ការ​ជួប​ជាមួយ​សហគមន៍​ខ្មែរ​អាមេរិក​តែង​តែ​ជា​ឱកាស​សំខាន់ ហើយ​វា​ពិត​ជា​សំខាន់​សំរាប់​បេសកកម្ម​ពាណិជ្ជកម្ម​ក្នុង​ឆ្នាំ​នេះ​។ នៅ​ទីក្រុង Long Beach ខ្ញុំ​បាន​ជួប​ជា​ថ្មី​ជាមួយ​មិត្ត​ចាស់ នៅ​អង្គការ​សហគមន៍​ខ្មែរ​នៅ​អាមេរិក (United Cambodian Community) នៅ “​ទីក្រុង​កម្ពុជា​” ។ ក្នុង​ពេល​ខ្ញុំ​ទៅ​ទីក្រុង Seattle ជា​លើក​ដំបូង ក្នុង​នាម​ជា​ឯកអគ្គរដ្ឋទូត​អាមេរិក​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា ខ្ញុំ​មាន​ឱកាស​បាន​ជួប​សមាជិក​នៃ​សហគមន៍​ធំ​ជាង​គេ​ទី​បី​នៃ​សហគមន៍​ខ្មែរ​អាមេរិក នៅ​ក្នុង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​។ សហគមន៍​ទាំង​ពីរ​នេះ​មាន​កង្វល់​ពិត​ប្រាកដ​ដូច​គ្នា​ចំពោះ​ភាព​សុខសាន្ត​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា និង​តំរូវការ​ត្រូវ​ពង្រឹង​និតិរដ្ឋ កែ​លំអ​ស្ថាប័ន​ប្រជាធិបតេយ្យ និង​ជំរុញ​ការ​គោរព​ចំពោះ​សិទ្ធិ​។ ក្នុង​ស្មារតី​នៃ​ភាព​ជា​ដៃគូ យើង​សង្ឃឹម​ថា នឹង​បាន​ជំរុញ​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា ដោយ​កសាង​ទំនាក់ទំនង​ផ្នែក​ធុរកិច្ច រវាង​ប្រតិភូ​កម្ពុជា និង​សមភាគី​ខាង​អាមេរិក​របស់​គេ​។

គណប្រតិភូ​ពាណិជ្ជកម្ម​បាន​ចូលរួម​ក្នុង​កិច្ច​ពិភាក្សា​តុ​មូល​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន General Electric (GE) នៅ​ទីក្រុង Washington, D.C ដោយ​នៅ​ក្នុង​នោះ ក្រុមហ៊ុន GE បាន​ពន្យល់​ពី​ការ​ដែល​ពាណិជ្ជកម្ម និង​ការ​វិនិយោគ​អាច​ជួយ​ពង្រីក​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​។

បេសកកម្ម​ពាណិជ្ជកម្ម​ដែល​មាន​ជោគជ័យ​អាច​វាស់វែង​ដោយ​ចំនួន​ទំនាក់ទំនង​ដែល​ត្រូវ​បាន​កសាង​។ ក្នុង​រយៈពេល​តែ​មួយ​សប្តាហ៍​សោះ លោក​រដ្ឋមន្រ្តី​ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម និង​ប្រតិភូ​ធុរកិច្ច​កម្ពុជា​បាន​ធ្វើការ​ទាក់ទង​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន​រាប់រយ​របស់​អាមេរិក រួម​ទាំង​ក្រុមហ៊ុន​ធំ​ៗ​ជាង​គេ​ខ្លះ នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ដែល​មាន​តាំង​ពី​ក្រុមហ៊ុន​បច្ចេកវិជ្ជា ដល់​ក្រុមហ៊ុន​វិស្វកម្ម និង​សំណង់​។ ខ្ញុំ​ជឿ​ថា ស្ពាន​ដែល​ត្រូវ​បាន​កសាង​នៅ​ក្នុង​បេសកកម្ម​ពាណិជ្ជកម្ម​កន្លង​ទៅ​នេះ នឹង​នាំ​មក​នូវ​អត្ថប្រយោជន៍​ច្រើន​ដល់​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​។ ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​ថា ទំនាក់ទំនង​ដែល​ទើប​បណ្តុះ​ទាំង​នេះ​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ក្រុមហ៊ុន​អាមេរិក និង​ក្រុមហ៊ុន​កម្ពុជា​ឆ្លើយ​តប​បាន​ប្រសើរ​ចំពោះ​បញ្ហា​ប្រឈម​នឹង​ឱកាស​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ជំនួញ​នៅ​កម្ពុជា​សំរាប់​រយៈពេល​រាប់​ឆ្នាំ​ទៅ​មុខ​។

តើ​ឱកាស​ធុរកិច្ច​អ្វី​ខ្លះ ដែល​អ្នក​ចង់​អោយ​អ្នក​វិនិយោគ និង​ក្រុមហ៊ុន​អាមេរិក​នាំ​មក​អោយ​កម្ពុជា​?