Answering the Call to Serve

When I travel around this country, I constantly meet Cambodians who tell me about the hard work and commitment of our U.S. Peace Corps Volunteers. I wholeheartedly agree with this sentiment because I have witnessed firsthand how our Volunteers make a difference in Cambodia. This is why I was honored to host the swearing-in of a new group of 53 men and women who answered the call to serve and take on – to paraphrase the classic slogan – “the toughest job they’ll ever love!”

I told the newest group of Peace Corps Volunteers they are in one of the best places in the world to make a positive difference through their service.

I told the newest group of Peace Corps Volunteers they are in one of the best places in the world to make a positive difference through their service.

These dedicated individuals represent the eighth group of Peace Corps Volunteers that will serve in Cambodia. Many have delayed other educational and professional opportunities in the United States to volunteer to work in Cambodia. A few have already had successful careers. They all bring with them many of the fundamental traits of American society – a willingness to serve, an eagerness to learn, a desire to share, a belief in change, and abundant enthusiasm. Each year I look forward to this swearing-in ceremony because meeting the new Volunteers and seeing their commitment is so inspiring.

H.E. Dr. Pit Chamnan (left), Secretary of State for the Ministry of Education, Youth, and Sport, and H.E. Eng Huot (middle), Secretary of State for the Ministry of Health joined me at the ceremony.

H.E. Dr. Pit Chamnan (left), Secretary of State for the Ministry of Education, Youth, and Sport, and H.E. Eng Huot (middle), Secretary of State for the Ministry of Health joined me at the ceremony.

I was pleased that H.E. Dr. Pit Chamnan, Secretary of State for the Ministry of Education, Youth, and Sport, and H.E. Eng Huot, Secretary of State for the Ministry of Health, were in attendance. During their remarks, both of these distinguished officials praised the work that the Peace Corps is doing in support of the government’s national development plan. Their presence is a testament to the important work of Peace Corps in Cambodia.

It is a proud moment when the new Peace Corps Volunteers are sworn in.

It is a proud moment when the new Peace Corps Volunteers are sworn in.

This group arrived in Cambodia in July and has spent the last nine weeks in intense preparation focused on acquiring the technical, health, safety, and cross-cultural skills essential in their new assignments. They also learned the Khmer language by studying with a Khmer teacher four to five hours a day and practicing with their host families in Kandal Province. With their training complete, the volunteers will now be placed throughout the country where they will work alongside their Cambodian colleagues and live with host families.

Thank you to all the new Peace Corps Volunteers for answering the call to serve in Cambodia.

Thank you to all the new Peace Corps Volunteers for answering the call to serve in Cambodia.

Many of the Volunteers will serve in rural high schools and co-teach with their Cambodian counterparts to improve the students’ education and future employment opportunities. Others will work in rural health centers to support staff and village health educators in implementing programs in their communities. In cooperation with U.S. government programs such as Feed the Future, the Volunteers will help establish community gardens and teach Cambodians about proper nutrition. This will ensure Cambodian children receive a balanced diet that will give them a healthy start and lead to a more successful life.

I wish to thank the Cambodians who helped train our Peace Corps Volunteers.

I wish to thank the Cambodians who helped train our Peace Corps Volunteers.

I would like to thank each Volunteer for answering President Obama’s call to make a difference in the world through public service. During the next two years, the lives of these Volunteers will be transformed as they live and work alongside the Cambodian people. I told the Volunteers that each one of them is an ambassador of America to Cambodia and that their interactions will change the lives of Cambodians for the better and help this country along its path to development. I am incredibly proud of these Volunteers and wish them much success during their time in Cambodia.

Have you ever met a Peace Corps Volunteer in your community? I would love to hear about your experiences.

Developing Technology to Improve Cambodians’ Lives

On Monday, I had a great time visiting the Innovations in Development Technology Expo, which displayed numerous examples of how the United States government is supporting innovation to promote development in Cambodia. The Expo was hosted by the Development Innovations project, which is sponsored by the U.S. Agency for International Development, known as USAID.

Friendly volunteers were on hand to check in visitors.

Friendly volunteers were on hand to check in visitors.

Minister of Education Hang Chuon Naron was an honored guest at the launch, where he spoke about the collaboration between USAID and the Ministry of Education to make computers available in schools and utilize information and communication technology within school curricula to help children read Khmer. I thank the Minister for his personal commitment and vision to implement reforms that will improve education in Cambodia. We also had a special visitor from Washington, Acting USAID Assistant Administrator for the Bureau for Asia Denise Rollins, who spoke about the potential of technology to improve the lives of Cambodians from all walks of life.

I was joined at the launch by Minister of Education Hang Chuon Naron and USAID Acting Assistant Administrator for Asia Denise Rollins.

I was joined at the launch by Minister of Education Hang Chuon Naron and USAID Acting Assistant Administrator for Asia Denise Rollins.

The Development Innovations project features an array of activities to promote innovation in information technology, from stimulating talks on cutting edge technology to consultations with civil society organizations on how to bring their technology ideas to fruition, to training and mentoring for young technologists. The project has a Lab that is available for public use and offers IT equipment, a media lab, online trainings, and a chance to network with others developing new projects or ideas. The main function of the lab is to be an “incubator” of ideas. By creating an open public space with stimulating seminars on technological developments, the Lab generates the potential for synergies and networking between individuals who are working to build the tools that will help Cambodia on its path toward a more prosperous nation. Cambodia’s high mobile penetration and its young, tech savvy generation are part of what make this country an ideal place for this incubator project. One of the first projects that Development Innovations is supporting is the ongoing expansion of a mobile based tool that gives mothers essential information to save the lives of their children. Development Innovations also collaborated with the NGO World Education to develop a tool to test children’s ability to read Khmer using tablets. The testing tool enables standardized testing across the country, yields individualized remedial suggestions, and makes it far easier for the Ministry of Education to collate the results. The project is also working with a civil society organization to develop a mobile based tool to help Cambodians who want to work abroad to migrate safely. And as this project continues, I expect that the Lab will help to develop even more tools and applications that will contribute to the well-being of Khmer citizens and the development of Cambodia.

Ms. Rollins and Minister Hang Chuon Naron touring the Expo.

Ms. Rollins and Minister Hang Chuon Naron touring the Expo.

As I said at the launch of the Expo, innovation is the key to success. Certainly the success of the United States economy owes a great deal to the great inventors who created many of the things we take for granted today, like the light bulb, the air conditioner, and the iPhone. Now the United States government is helping to give Cambodians the same opportunity to innovate and explore ideas through projects like Development Innovations and its Lab. Through partnerships like this, we want to encourage the emergence of a new generation of technologists who can lead a dynamic tech sector in Cambodia. I hope that some of the readers will use the opportunity presented by the Development Innovations project to help realize the enormous potential of technology to support Cambodia’s development and economic growth.


កាល​ពី ២ សប្តាហ៍​មុន ខ្ញុំ​មាន​សេចក្តី​រីករាយ​បាន​ស្វាគមន៍​សមាជិក​ថ្មី​សំខាន់​ម្នាក់​ក្នុង​ក្រុម​បុគ្គលិក​នៃ​ស្ថានទូត​អាមេរិក គឺ​លោកស្រី​អនុប្រធាន​ទូត Julie Chung ។ អនុប្រធាន​ទូត ដែល​ត្រូវ​បាន​ហៅ​កាត់​ថា DCM គឺ​ជា​មុខ​តំណែង​លេខ ២ នៅ​ក្នុង​ស្ថានទូត ហើយ​ច្រើន​តែ​ត្រូវ​បាន​ចាត់​ទុក​ថា ជា​មន្រ្តី​ប្រតិបត្តិ​ធំ​ជាង​គេ ដោយសារ​គាត់​មាន​តួនាទី និង​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ច្រើន​។ DCM គឺ​ជា​ដៃ​ស្តាំ​របស់​ឯកអគ្គរដ្ឋទូត ហើយ​ជា​ឯកអគ្គរដ្ឋទូត​ស្តីទី ឬ​ភារធារី ក្នុង​ពេល​ដែល​ឯកអគ្គរដ្ឋ​អវត្តមាន​។

DCM ដែល​ល្អ​បំផុត​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​គ្នា​មួយ​ចំនួន ដែល​ក្នុង​នោះ​រួម​មាន​ការ​ចង់​ដឹង​ច្រើន ជំនាញ​រឹង​មាំ​ក្នុង​ការ​គ្រប់គ្រង និង​លក្ខណៈ​ពិសេស​ក្នុង​ការងារ​ការទូត​។ គ្រប់​គ្នា​ដែល​បាន​ជួប​លោកស្រី Julie ដឹង​ថា លោកស្រី​មាន​គ្រប់​លក្ខណៈ​ទាំង​នេះ ហើយ​មាន​លក្ខណៈ​លើស​ពី​លក្ខណៈ​ទាំងអស់​នេះ​ថែម​ទៀត​ផង​។ លោកស្រី​មាន​ភាព​ស្វាហាប់ និង​ភាព​សាទរ ហើយ​នាំ​មក​នូវ​ការ​ស្រឡាញ់​ពិត​ប្រាកដ​ដល់​ផ្នែក​ការទូត និង​វប្បធម៌​បរទេស​ដល់​មុខ​តំណែង​ថ្មី​របស់​លោកស្រី​។ លោកស្រី​ពិត​ជា​ចង់​ធ្វើ​អោយ​មាន​ការ​ប្រែប្រួល​វិជ្ជមាន​នៅ​ក្នុង​ពិភពលោក ហើយ​លោកស្រី​ដឹង​ពី​វិធី​ធ្វើ​អោយ​មនុស្ស​មាន​ការ​រួបរួម​គ្នា ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ប្រឈម​ក្នុង​សតវត្ស​ទី ២១​។

អនុប្រធាន​ទូត​ថ្មី​របស់​យើង លោកស្រី Julie Chung ។

លោកស្រី Julie ពិត​ជា​​មន្រ្តី​មាន​អាជីព​បំរើ​ក្នុង​កិច្ចការ​បរទេស​ប្រកប​ដោយ​បទពិសោធន៍​ខ្ពស់​របស់​​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ដោយ​បាន​កាន់​មុខ​តំណែង​សំខាន់​និង​ពិបាក​ៗ​បំផុត​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ក្រសួង​ការបរទេស​សហរដ្ឋ​អាមេរិក នៅ​ជុំវិញ​ពិភពលោក ដោយ​រួម​ទាំង​នៅ​ប្រទេស​អ៊ីរ៉ាក់ និង​ប្រទេស​កូឡុំប៊ី​ផង​។ ក្នុង​ពេល​ថ្មី​ៗ​បំផុត​នេះ លោកស្រី Julie បាន​ធ្វើ​ជា​ប្រធាន​ក្នុង​ផ្នែក​សេដ្ឋកិច្ច​នៅ​ទីក្រុង​បាងកក ដែល​ក្នុង​នោះ លោកស្រី និង​ក្រុម​បុគ្គលិក​របស់​លោកស្រី​បាន​ធ្វើការ​ដើម្បី​ពង្រឹង​​ទំនាក់ទំនង​​សេដ្ឋកិច្ច និង​​ពាណិជ្ជកម្ម​រវាង​ប្រទេស​ថៃ និង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​អោយ​កាន់តែ​ជិតស្និទ្ធ​ថែម​ទៀត​។ បទពិសោធន៍​នេះ​នឹង​ជួយ​ដល់​ការងារ​របស់​លោកស្រី​នៅ​កម្ពុជា ដែល​កិច្ច​សហប្រតិបត្តិការ​សេដ្ឋកិច្ច និង​ពាណិជ្ជកម្ម​គឺ​ជា​ឆ្អឹង​ខ្នង​នៃ​ទំនាក់ទំនង​ទ្វេ​ភាគី រវាង​កម្ពុជា និង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​។ លោកស្រី​ថែម​ទាំង​មាន​បទពិសោធន៍​ច្រើន​ក្នុង​ការ​សំរបសំរួល​កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍ និង​ជំរុញ​សិទ្ធិ​មនុស្ស ដែល​ជា​គ្រឹះ​ពីរ​ទៀត​នៃ​ទំនាក់ទំនង​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ជាមួយ​ប្រទេស​កម្ពុជា​។ ចំណាប់​អារម្មណ៍​ជា​ពិសេស​របស់​លោកស្រី​ក្នុង​ការ​ធ្វើការ​ជាមួយ​សង្គម​ស៊ីវិល​នឹង​ពង្រីក​ឱកាស​ថែម​ទៀត​អោយ​មាន​ការ​ពិភាក្សា​មួយ​ជាមួយ​អ្នក​ដែល​មាន​ប្រវត្តិ និង​មតិ​ផ្សេង​ៗ​។

លោកស្រី Julie បាន​ចំណាយ​ពេល​ច្រើន​ក្នុង​អាជីព​របស់​លោកស្រីនៅ​អាស៊ី​។ ក្រៅ​ពី​ប្រទេស​ថៃ លោកស្រី​ក៏​បាន​បំពេញ​ការងារ​ផង​ដែរ​នៅ​ប្រទេស​វៀតណាម ជប៉ុន និង​ប្រទេស​ចិន ហើយ​ធ្វើ​ការងារ​ទាក់ទង​នឹង​ប្រទេស​កូរ៉េ ពី​ទីស្នាក់ការ​ធំ​របស់​យើង​នៅ​ទីក្រុង Washington ។ ចំណាប់​អារម្មណ៍​របស់​លោកស្រី Julie លើ​ទ្វីប​អាស៊ី មួយ​ផ្នែក បណ្តាល​មក​ពី​សាវតា​របស់​លោកស្រី​ផ្ទាល់ ដោយ​លោកស្រី​បាន​កើត​នៅ​ប្រទេស​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង ហើយ​គ្រួសារ​លោកស្រី​បាន​ទៅ​រស់នៅ​ក្នុង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក នៅ​ពេល​លោកស្រី​មាន​អាយុ ៥ ឆ្នាំ​។ នៅ​ពេល​នោះ លោកស្រី​មិន​ចេះ​ភាសា​អង់គ្លេស​ទេ តែ​ដោយ​មាន​វិន័យ​សីលធម៌​លើ​ការងារ​ដែល​បណ្តុះ​ដោយ​ឪពុក​ម្តាយ​របស់​លោកស្រី លោកស្រី​បាន​តំរង់​ការ​ខិតខំ​របស់​លោកស្រី​ដើម្បី​ក្លាយ​ជា​បុគ្គលិក​រដ្ឋការ​ម្នាក់​។ លោកស្រី Julie ចេះ​ភាសា​ចំនួន ៧ យ៉ាង​ច្បាស់ ហើយ​បាន​រៀន​ភាសា​ខ្មែរ​នៅ​ទីក្រុង Washington, D.C. កាល​ពី​ឆ្នាំ​ទៅ​។

Julie និង​ខ្ញុំ ថត​រូប​ បន្ទាប់​ពី​ជួបប្រជុះ​ជាមួយ​ក្រុមប្រឹក្សា​យុវជន​ឯកអគ្គរដ្ឋទូត ។

ជីវិត និង​ដំណើរ​អាជីព​របស់​លោកស្រី Julie បាន​នាំ​អោយ​លោកស្រី​មក​ដល់​ប្រទេស​កម្ពុជា នៅ​ក្នុង​ពេល​វេលា​ពិសេស​មួយ​នៅ​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា ដោយ​រដ្ឋសភា​ថ្មី​ទើប​តែ​ចាប់ផ្តើម​ការងារ​របស់​ខ្លួន​។ លោកស្រី Julie នឹង​ប្រើ​ជំនាញ និង​ទេពកោសល្យ​របស់​លោកស្រី ដើម្បី​ពង្រឹង​ទំនាក់ទំនង​រវាង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក និង​ប្រទេស​កម្ពុជា និង​ដើម្បី​ជួយ​ដៃគូ​របស់​យើង​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ប្រឈម​ដែល​កម្ពុជា​មាន​រាល់​ថ្ងៃ​។ ខ្ញុំ​មាន​មោទនភាព​ដោយ​លោកស្រី​មក​ចូលរួម​ក្នុង​ក្រុម​បុគ្គលិក​របស់​ស្ថានទូត​អាមេរិក​។

សូម​ចូលរួម​ជាមួយ​ខ្ញុំ​ក្នុង​ការ​ស្វាគមន៍​លោកស្រី Julie នៅ​កម្ពុជា ដោយ​សរសេរ​នៅ​ក្នុង​កន្លែង​ផ្តល់​មតិ ហើយ​នៅ​ពេល​លោក អ្នក​ជួប​លោកស្រី Julie សូម​កុំ​ភ្លេច​នាំ​គាត់​អោយ​ហាត់​និយាយ​ភាសា​ខ្មែរ​ផង​!

Welcoming Our New Deputy Chief of Mission

Two weeks ago I had the great pleasure to welcome an important new member to the U.S. Embassy team — Deputy Chief of Mission Julie Chung. The Deputy Chief of Mission, or DCM for short, is the number two position in the Embassy and is often considered to be the chief operating officer because of the many roles and responsibilities that he or she handles. The DCM is the right hand of the Ambassador and serves as the acting Ambassador, or Chargé d’Affaires, in the Ambassador’s absence.

The best DCMs share certain characteristics, including an intense curiosity, strong management skills, and a keen diplomatic touch. Anyone who has met Julie knows that she has all of these qualities and more. Julie is full of energy and enthusiasm and brings a genuine love of diplomacy and foreign cultures to her new position. She truly wants to make a positive impact in the world and she understands how to bring people together to address the challenges of the 21st century.

Our new Deputy Chief of Mission, Julie Chung (U.S. Embassy Phnom Penh)

Our new Deputy Chief of Mission, Julie Chung (U.S. Embassy Phnom Penh)

Julie is a highly experienced career Foreign Service Officer who has worked in many of the State Department’s most important and challenging posts around the world, including Iraq and Colombia. Most recently Julie headed the Economic section in Bangkok, where she and her team worked to develop closer economic and trade ties between Thailand and the United States. This experience will serve her well here in Cambodia, where trade and economic cooperation forms the backbone of the U.S.-Cambodia bilateral relationship. She also has extensive experience coordinating development programs and promoting human rights — two other cornerstones of the U.S. relationship with Cambodia. Her particular interest in engaging civil society will further expand opportunities to have a dialogue with those of diverse backgrounds and opinions.

Julie and I posed for photos after a meeting with my Ambassador’s Youth Council. (U.S. Embassy Phnom Penh)

Julie and I posed for photos after a meeting with my Ambassador’s Youth Council. (U.S. Embassy Phnom Penh)

Julie has spent much of her career in Asia. Besides Thailand, she also served in Vietnam, Japan, and China, and covered Korea from our headquarters in Washington. Julie’s interest in Asia stems in part from her personal background. Julie was born in South Korea, and her family emigrated to the United States when she was five years old. At the time Julie didn’t speak any English, but with a work ethic instilled in her by her parents she channeled her efforts towards becoming a public servant. Julie is proficient in seven languages, and spent the past year studying Khmer in Washington, DC.

Julie’s life and career path has brought her to Cambodia at a very special time in this country’s history, with the new National Assembly just beginning its work. Julie will be using all of her skills and talents to strengthen the U.S.-Cambodian relationship and to help our partners to address the challenges that Cambodians face every day. I am proud to have her on the U.S. Embassy team.

Please join me in welcoming Julie to Cambodia in the comments section. And when you meet Julie, be sure to make her practice her Khmer!


នៅ​ឆ្នាំ​២០០៣ លោក​ប្រធានាធិបតី George W. Bush បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​អោយ​ទៅ​ជា​ច្បាប់​នូវ​គំរោង​កម្មវិធី​ផែនការ​បន្ទាន់​សំរាប់​បន្ធូរ​បន្ថយ​ផ្នែក​ជំងឺ​អេដស៍ ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ជា​អក្សរ​កាត់​ថា PEPFAR ។ PEPFAR គឺ​ជា​ការ​ប្តេជ្ញាចិត្ត​ធំ​បំផុត​របស់​ប្រទេស​មួយ​ក្នុង​ការ​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង​ជំងឺ​មួយ​ជា​អន្តរជាតិ ដោយ​មាន​ថវិកា​ចំនួន​ជាង ៥២ ពាន់​លាន​ដុល្លា​អាមេរិក​ត្រូវ​បាន​កំណត់​សំរាប់​ប្រយុទ្ធ​នឹង​ជំងឺ​អេដស៍ (​និង​ជំងឺ​គុ្រនចាញ់ និង​ជំងឺ​របេង​) ដោយ​គិត​មក​ត្រឹម​ដំណាច់​ឆ្នាំ​២០១៣​។ លោក​ប្រធានាធិបតី Obama បាន​បន្ត​ការ​ប្តេជ្ញាចិត្ត​នេះ​ដើម្បី​ប្រយុទ្ធ​នឹង​ជំងឺ​អេដស៍ នៅ​ទូទាំង​សាកលលោក​។

លោក​ប្រធានាធិបតី Obama ថ្លែង​សុន្ទរកថា​រំលឹក​ទិវា​ជំងឺ​អេដស៍​ពិភពលោក នៅ​ឆ្នាំ​២០១១ (​រូប​របស់​កាសែត AP​)

តែ​មិន​មែន​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​តែ​ឯង​ទេ ដែល​ជា​ប្រទេស​ដែល​កំពុង​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង​ជំងឺ​អេដស៍​នោះ​។ តាម​ពិត​ទៅ ប្រទេស​កម្ពុជា​ជា​ប្រទេស​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រទេស​នាំ​មុខ​គេ​ក្នុង​ការ​ប្រយុទ្ធ​នឹង​ជំងឺ​អេដស៍ នៅ​ក្នុង​ពិភពលោក​គឺ​។ នេះ​មិន​មែន​គ្រាន់តែ​ជា​ការ​សង្កេត​ឃើញ​របស់​ខ្ញុំ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​វា​ជា​មតិ​របស់​អ្នក​ជំនាញ​ពិភពលោក​ផង​ដែរ​។ នៅ​ឆ្នាំ​២០១០ អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​បាន​ផ្តល់​អោយ​កម្ពុជា​នូវ​រង្វាន់​ចំពោះ​ការ​សំរេច​គោលដៅ​អភិវឌ្ឍន៍​សហសវត្ស ចំពោះ “​ភាព​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​កំរិត​ជាតិ ការ​ប្តេជ្ញាចិត្ត និង​ភាព​ជឿនលឿន​ដ៏​លេចធ្លោ​” ដោយសារ​កម្ពុជា​បាន​កាត់​បន្ថយ អត្រា​ប្រេវ៉ាឡង់​បាន​លើស​ពី ៥០% ហើយ​ធ្វើ​អោយ​មាន​លទ្ធភាព​សំរាប់​មនុស្ស​ទូទៅ​ក្នុង​ការ​ទទួល​បាន​ការ​ព្យាបាល​លើ​ជំងឺ​អេដស៍។ នៅ​ឆ្នាំ​២០១៣ ក្រុម​អ្នក​ឯកទេស​មួយ​ក្រុម​បាន​មក​ពិនិត្យ​យុទ្ធសាស្រ្ត​របស់​កម្ពុជា​លើ​មេរោគ​អេដស៍ ហើយ​បាន​សន្និដ្ឋាន​ថា ប្រទេស​កម្ពុជា​កំពុងតែ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ដំណើរ​ទៅ​រក​ការ​លុប​បំបាត់​ការ​ឆ្លង​ថ្មី​ទាំងអស់​នៃ​មេរោគ​អេដស៍ នៅ​ត្រឹម​ឆ្នាំ​២០២០​។ ការ​នេះ​នឹង​ធ្វើ​អោយ​កម្ពុជា​ក្លាយ​ជា​ប្រទេស​ទី​១ ក្នុង​ពិភពលោក​ដែល​មាន​មនុស្ស​មួយ​ជំនាន់​គ្មាន​ជំងឺ​អេដស៍​!

រដ្ឋាភិបាល​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​មាន​មោទនភាព​នឹង​ធ្វើ​ជា​ដៃគូ​ជាមួយ​ប្រទេស​កម្ពុជា នៅ​ក្នុង​ការ​ខិតខំ​ដើម្បី​លុប​បំបាត់​ជំងឺ​អេដស៍​។ ស្ថានទូត​អាមេរិក​មាន​ការិយាល័យ PEPFAR របស់​ខ្លួន​ដែរ គឺ​មាន​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០០៦ មក ដោយ​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ធនធាន​របស់​ទីភ្នាក់ងារ​ចំនួន​ពីរ គឺ​ទីភ្នាក់ងារ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​សំរាប់​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​អន្តរជាតិ (USAID) និង​មជ្ឈមណ្ឌល​ការពារ​និង​កំចាត់​ជំងឺ​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក (CDC) ។ តាម​ពិត​ទៅ បុគ្គលិក​ខ្លះ​របស់​យើង​ក្នុង CDC មាន​ទីតាំង​ការិយាល័យ​ធ្វើការ​ជាមួយ​ក្រសួង​សុខាភិបាល ដោយ​ធ្វើការ​ទន្ទឹម​គ្នា​លើ​សកម្មភាព​ផ្តួចផ្តើម​ជា​ច្រើន​ផ្នែក​សុខភាព​។

ការ​​ខិត​ខំ​​របស់ PEPFAR ក្នុង​​ការ​​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង​ជំងឺ​​អេដស៍​នៅ​កម្ពុជា​មាន​ទំរង់​ជា​ច្រើន​។ អាទិភាព​មួយ​គឺ​ជួយ​ការពារ​កុំ​អោយ​មាន​ករណី​ឆ្លង​ថ្មី ដោយ​ផ្តោត​សំខាន់​លើ​ការ​កាត់​បន្ថយ​ការ​ឆ្លង​រវាង​មាតា និង​ទារក និង​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន ដែល​មាន​ការ​ប្រឈម​ខ្លាំង​។ កម្មវិធី PEPFAR បាន​ជួយ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​មាន​មេរោគ​អេដស៍ និង​ចំពោះ​ក្មេង​កំព្រា ដែល​ឪពុក​ម្តាយ បង​ប្អូន​ស្លាប់​ចោល​ដោយសារ​ជំងឺ​អេដស៍​។ PEPFAR ថែម​ទាំង​ជួយ​ធ្វើ​អោយ​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ដែល​ផ្ទុក​មេរោគ​អេដស៍ ទទួល​បាន​ការ​ព្យាបាល​ប្រកប​ដោយ​គុណភាព ហើយ​ធ្វើការ​ដើម្បី​ពង្រឹង​ប្រព័ន្ធ​សុខាភិបាល​កម្ពុជា ដើម្បី​ធ្វើ​អោយ​កម្ពុជា​មាន​សមត្ថភាព និង​ចំណេះ​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ​តំរូវការ​នៃ​អ្នក​ជំងឺ​អេដស៍​។

ក្នុង​ឆ្នាំកន្លងទៅនេះ PEPFAR បាន​ជួយ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ក្នុង​ការ​ផ្តល់​ការ​ព្យាបាល​ដល់​មនុស្ស​ចំនួន ៥០ ០០០ នាក់ ហើយ​បាន​ធ្វើ​តេស្ត​រក​មេរោគ​អេដស៍​ដោយ​ផ្ទាល់​ដល់​ស្រ្តី​មាន​ផ្ទៃ​ពោះ​ចំនួន​ជាង ៨០ ០០០ នាក់​។ យុទ្ធសាស្រ្ត​ចំរុះ​របស់ PEPFAR ក្នុង​ការ​កាត់​បន្ថយ​ជំងឺ​អេដស៍​នៅ​កម្ពុជា​គឺ​ជា​គំរូ​មួយ​សំរាប់​អោយ​គេ​យក​ទៅ​ធ្វើ​តាម​នៅ​តាម​កន្លែង​នានា​ជា​ច្រើន​។

ខ្ញុំ​ថ្លែង​នៅ​ក្នុង​ពិធី​សម្ពោធ​កម្មវិធី​ដ៏​សំខាន់​នេះ ស្តីពី​ជំងឺ​អេដស៍ កាលពី​ឆ្នាំ ២០១៣ ។

គេ​ច្រើន​សួរ​ខ្ញុំ​ថា តើ​កម្ពុជា​អាច​ក្លាយ​ជា​ប្រទេស​ទីមួយ ដែល​ក្នុង​នោះ មនុស្ស​មួយ​ជំនាន់​គ្មាន​ជំងឺ​អេដស៍ ដោយ​ក្លាយ​មុន​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ទៅ​ទៀត បាន​ដែរ​ឬ​ទេ​? ចំលើយ​របស់​ខ្ញុំ​គឺ អាច​ក្លាយ​បាន ដរាប​ណា​ប្រទេស​កម្ពុជា​រក្សា​ការ​ប្តេជ្ញាចិត្ត​របស់​ខ្លួន​។

ទោះ​​បី​ជា​​មាន​ធនធាន​នៅ​មាន​កំរិត​ក្តី តែ​ប្រទេស​កម្ពុជា​បាន​ធ្វើការ​ទៅ​តាម​យុទ្ធសាស្រ្ត ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នៃ​ជំងឺ​អេដស៍ តាំង​ពី​ករណី​ដំបូង​ត្រូវ​បាន​រក​ឃើញ នៅ​ដើម​ទសវត្ស​ឆ្នាំ ១៩៩០ មក​។ កម្ពុជា​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​ប្រទេស​ចំនួន​តែ ១២ ប៉ុណ្ណោះ​នៅ​ក្នុង​ពិភពលោក ដែល​អាច​ធានា​បាន​នូវ​លទ្ធភាព​ក្នុង​ការ​ផ្តល់​ការ​ព្យាបាល​ជា​ទូទៅ​ដល់​អ្នក​ផ្ទុក​មេរោគ​អេដស៍ (​នេះ​បើ​យោង​តាម​របាយការណ៍​រួម​ចុង​ក្រោយ​របស់​អង្គការ​សុខភាព​ពិភពលោក​ស្តីពី​ការ​ព្យាបាល ឆ្នាំ ២០១៣​)​។ លើស​ពី​នេះ​ទៀត រាជរដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​មាន​កិច្ចសហប្រតិបត្តិការ​យ៉ាង​ល្អ​ជាមួយ​អន្តរជាតិ អង្គការ​មិន​មែន​រដ្ឋាភិបាល និង​ដៃគូ​ក្នុង​សង្គម​ស៊ីវិល​លើ​បញ្ហា​ជំងឺ​អេដស៍​។ ខ្ញុំ​សូម​ថ្លែង​ការ​កោត​សរសើរ​ដល់​ក្រសួង​សុខាភិបាល មជ្ឈមណ្ឌល​ជាតិ​កំចាត់​ជំងឺ​អេដស៍ ជំងឺ​សើ​ស្បែក និង​កាមរោគ ដែល​បាន​ដឹកនាំ​លើ​បញ្ហា​នេះ​។

ទោះ​បីជាមាន​ភាព​ជឿនលឿន​យ៉ាង​នេះ​ក្តី តែ​ការ​ប្រយុទ្ធ​នឹង​ជំងឺ​អេដស៍​នៅ​កម្ពុជា​ត្រូវ​មាន​យូរ​ត​ទៅ​ទៀត​។ មាន​មនុស្ស​ពេញ​វ័យ និង​កុមារ​ចំនួន​ប្រមាណ ៧៥ ០០០ នាក់​កំពុង​ផ្ទុក​មេរោគ​នេះ នៅ​កម្ពុជា ហើយ​មាន​ករណី​ឆ្លង​ថ្មី​ចំនួន​ប្រមាណ ១១០០ នាក់ ជា​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​។ មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​កំពុង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ភាព​ប្រឈម​យ៉ាង​ខ្លាំង ក្នុង​ការ​ឆ្លង​មេរោគ​នេះ ដូច​ជា​បុរស ​និង​ស្រ្តី​រកស៊ី​ផ្លូវ​ភេទ និង​អ្នក​ប្រើ​គ្រឿង​ញៀន​។ លើស​ពី​នេះ​ទៀត មាន​ការ​រើសអើង​នៅ​ឡើយ​ទៅ​លើ​អ្នក​ជំងឺ​អេដស៍ សូម្បី​តែ​ការ​គំរាម​ធ្វើការ​រើសអើង​ក៏​អាច​រារាំង​មិន​អោយ​អ្នក​ខ្លះ​មិន​ហ៊ាន​ទៅ​រក​ការ​ព្យាបាល​ដែល​គេ​ត្រូវការ​បាន​ដែរ​។

មិត្ត​អប់រំ​មិត្ត​ធ្វើការ​ប្រជុំ​ផ្តល់​ព័ត៌មាន​ដល់​អ្នក​ធ្វើការ​តាម​កន្លែង​កំសាន្ត នៅ​កន្លែង​ធ្វើការ​របស់​គេ (​រូបថត​របស់​លោក Ian Taylor)​។

ជំងឺ​​អេដស៍​មិន​មែន​ជា​បញ្ហា​មួយ​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​អាច​ដោះស្រាយ​តែ​ម្នាក់​ឯង​បាន​ទេ ។ វា​ជា​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​របស់​យើង​គ្រប់​គ្នា​។ សំរាប់​ម្នាក់​ៗ យើង​ត្រូវ​ចេះ​ធ្វើការ​ជ្រើសរើស​ប្រកប​ដោយ​ភាព​វៃ​ឆ្លាត ហើយ​ចេះ​ការពារ​ខ្លួន​យើង និង​មនុស្ស​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​របស់​យើង​។ នៅ​តាម​សហគមន៍ យើង​ត្រូវ​រាប់​រក​អ្នក​ជំងឺ​អេដស៍ ហើយ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​អោយ​គេ​មាន​លទ្ធភាព​ទទួល​បាន​ការ​ថែទាំ និង​ការ​ព្យាបាល ដែល​គេ​ត្រូវការ​។ នៅ​ថ្នាក់​ជាតិ និង​ថ្នាក់​អន្តរជាតិ យើង​ត្រូវ​បន្ត​ធ្វើការ​ជាមួយ​គ្នា តាមរយៈ​កម្មវិធី ដូចជា​កម្មវិធី PEPFAR ដើម្បី​រក​ធនធាន​សំរាប់​អ្នក​ដែល​ត្រូវការ​ចាំបាច់​ជាង​គេ​។


Working Towards an AIDS-Free Generation in Cambodia

In 2003, U.S. President George W. Bush signed into law the President’s Emergency Plan for AIDS Relief, known as PEPFAR. PEPFAR is the largest commitment by any nation to combat a disease internationally, with more than $52 billion committed to fight HIV/AIDS (and malaria and tuberculosis) as of the end of 2013. This commitment to fight AIDS worldwide has been continued by President Obama. Through PEPFAR and other initiatives, the United States has rallied the world in the fight against HIV and AIDS.

President Obama making a speech commemorating World AIDS Day 2011 (Photo: AP Images)

President Obama making a speech commemorating World AIDS Day 2011
(Photo: AP Images)

But the United States is far from the only nation that is taking on HIV/AIDS. In fact, one of the world leaders in the fight against HIV/AIDS is Cambodia. This is not just my own observation but the opinion of global experts. In 2010, the United Nations recognized Cambodia with a Millennium Development Goal Award for “outstanding national leadership, commitment and progress” for reducing HIV prevalence by more than 50% and for achieving universal access to HIV/AIDS treatment. In 2013, an expert panel reviewed Cambodia’s strategy for HIV and concluded that the country is on track to eliminate all new HIV infections by 2020. That would make Cambodia the first country in the world to achieve an AIDS-free generation!

The U.S. Government is proud to partner with Cambodia in its efforts to eliminate HIV/AIDS. The U.S. Embassy has had its own PEPFAR office since 2006, drawing on the resources of two outstanding agencies: the U.S. Agency for International Development (USAID) and the U.S. Centers for Disease Control and Prevention (CDC). In fact, some of our CDC staff are co-located with the Ministry of Health, working side by side on many health initiatives.

PEPFAR’s efforts to combat HIV/AIDS in Cambodia take many forms. One priority is to help to prevent new infections, with a particular focus on reducing the transmission between mothers and babies and among populations that are at highest risk of infection. PEPFAR programs have helped to care for individuals who are HIV-positive and for the orphans left behind by those who have died as a result of AIDS. PEPFAR also helps to ensure that HIV-positive Cambodians receive high-quality treatment and works to strengthen the Cambodian health system to ensure that it has the capacity and know-how to address the needs of HIV/AIDS patients.

During the last year, PEPFAR helped Cambodia provide treatment to almost 50,000 individuals and directly provided HIV testing to over 80,000 pregnant women. PEPFAR’s integrated approach to reducing AIDS in Cambodia is a model that should be duplicated in as many places as possible.

Ambassador Todd speaking at the launch of the HIV/AIDS Flagship Program in 2013. (Photo: U.S. Embassy Phnom Penh)

Ambassador Todd speaking at the launch of the HIV/AIDS Flagship Program in 2013. (Photo: U.S. Embassy Phnom Penh)

People often ask me if it is really possible that Cambodia could become the first country to have an AIDS-free generation, even before the United States. And my answer is yes – as long as Cambodia maintains its commitment.

Despite limited resources, Cambodia has worked strategically to address the problem of HIV/AIDS ever since the first cases were detected in the early 1990s. Cambodia is one of only 12 countries worldwide that has been able to ensure universal access to HIV treatment (according to the World Health Organization Global Update on Treatment, 2013). In addition, the Cambodian government has developed excellent cooperation with international, NGO, and civil society partners on the issue of HIV/AIDS. I congratulate the Ministry of Health and the National Center for HIV/AIDS, Dermatology, and Sexually Transmitted Infections (STIs) for their leadership on this issue.

Although progress is being made, the fight to defeat HIV/AIDS in Cambodia is far from over. An estimated 75,000 adults and children are living with HIV in Cambodia, and there are approximately 1,100 new infections every year. Many people are still highly susceptible to HIV infection, including women and men who work in the sex industry and drug abusers. In addition, there is still discrimination against those who are living with HIV/AIDS, and even the threat of discrimination may prevent some people from getting the treatment that they need.

Peer educators hold info sessions for entertainment workers at their place of work. (Photo: Ian Taylor)

Peer educators hold info sessions for entertainment workers at their place of work. (Photo: Ian Taylor)

HIV/AIDS is not a problem that can be solved by governments alone – it is the responsibility of each and every one of us. On an individual level, we need to make smart choices and to protect ourselves and our loved ones. At the community level, we need to embrace those who are struggling with HIV/AIDS and ensure that they have access to the care and treatment that they need. And at the national and international level we need to continue to work together through programs like PEPFAR to bring resources where they are needed most.

What role will you play in helping Cambodia to have the world’s first AIDS-free generation?

ឱកាស សមភាព និង​លទ្ធភាព​ សំរាប់​ស្ត្រី

ក្នុង​សប្តាហ៍​កន្លង​ទៅ​នេះ ខ្ញុំ​មាន​កិតិ្តយស​បាន​ថ្លែង​ទៅ​កាន់​ស្រ្តី​វ័យ​ក្មេង​មួយ​ក្រុម​ដែល​គួរអោយ​ចាប់​អារម្មណ៍ នៅ​ក្នុង​ពិធី​បើក​នៃ​សិក្ខាសាលា​រយៈពេល ២ សប្តាហ៍ ស្តីពី​ភាព​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ ដែល​ឧបត្ថម្ភ​ដោយ​គំរោង​ស្តីពី​ស្រ្តី​ក្នុង​សេវាសាធារណៈ មូលនិធិ Harpswell Foundation និង​សាកលវិទ្យាល័យ​បញ្ញាសាស្រ្ត​។ មាន​យុវនារី​សរុប​ចំនួន ៦៣ នាក់​ចូលរួម​ក្នុង​សិក្ខសាលា​នេះ ដែល​នៅ​ក្នុង​នោះ គេ​ស្តាប់​អ្នក​ឯកទេស និង​ចូលរួម​ក្នុង​សិក្ខាសាលា​ស្តីពី​ការ​វិភាគ​លំអិត ភាព​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ សីលធម៌ និង​សេវា​សាធារណៈ​។ យុវនារី​ទាំង​នេះ​តំណាង​អោយ​ស្រ្តី​កម្ពុជា​ជំនាន់​ក្រោយ ដែល​ត្រៀម​នឹង​ធ្វើ​អោយ​មាន​ការ​ផ្លាស់ប្តូរ​វិជ្ជមាន​ក្នុង​សង្គម ហើយ​កាន់​តួនាទី​ដឹកនាំ​ក្នុង​សហគមន៍​របស់​គេ​។

នៅ​ក្នុងសុន្ទរកថា​របស់​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​បាន​បង្ហាញ​គំនិត​របស់​ខ្ញុំ​ស្តីពី​សារៈសំខាន់​នៃ​ការ​មាន​ស្រ្តី​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​តំណែង​ដឹកនាំ​នៅ​កម្ពុជា ហើយ​និង​ប្រការ​បី ដែល​ស្រ្តី និង​កុមារី​ត្រូវការ ដើម្បី​សំរេច​សក្តានុពល​ពេញលេញ​របស់​គេ​បាន នោះ​គឺ ឱកាស សមភាព និង​លទ្ធភាព។ បើ​គ្មាន​ឱកាស សមភាព និង​លទ្ធភាព នោះ​ស្រ្តី និង​កុមារី​នៅ​តែ​ចាញ់ប្រៀប​បុរស​ដដែល​។ ហេតុអ្វី​? សសរ​ស្តម្ភ​ទាំង​បី​នេះ​គឺ​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​មើល​ឃើញ​ថា ជា​មធ្យោបាយ​ចាំបាច់​ក្នុង​ការ​កសាង​ជំនាន់​អ្នក​ដឹកនាំ​ជា​ស្រ្តី ដែល​មាន​សមត្ថភាព និង​ទំនុក​ចិត្ត​លើ​ខ្លួន​ឯង​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​ជំនួញ វិទ្យាសាស្រ្ត អប់រំ និង​ការ​ធ្វើ​គោលនយោបាយ ក្នុង​សង្គម​ដែល​មាន​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ និង​រីកចំរើន​។ សិក្ខាសាលា​ស្តីពី​ភាព​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​នេះ​គឺ​ជា​ជំហាន​ទៅ​មុខ​មួយ​តូច តែ​សំខាន់​សំរាប់​ឈាន​ទៅ​សំរេច​គោលបំណង​ទាំង​នេះ ហើយ​ខ្ញុំ​រីករាយ​ចំពោះ​លទ្ធភាព និង​គំនិត​ច្នៃ​ប្រឌិត ដែល​សិក្ខាសាលា​នេះ​បណ្តុះ​អោយ​មាន​។

នៅ​ពេល​បើក​សិក្ខាសាលា​ស្តីពី​ភាព​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ពី​ជំហាន​សំខាន់​ទាំង​បី​នេះ​សំរាប់​កសាង​ជំនាន់​បន្ទាប់​នៃ​មេ​ដឹកនាំ​ជា​ស្រ្តី​នៅ​កម្ពុជា គឺ​ឱកាស សមភាព និង​លទ្ធភាព​។

ការ​នេះ​ផ្តល់​អោយ​ខ្ញុំ​នូវ​ឱកាស​បាន​រៀបរាប់​ពី​ចក្ខុវិស័យ​របស់​គំរោង​ស្រ្តី​ក្នុង​សេវា​សាធារណៈ ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​លោកស្រី Hillary Clinton អតីត​រដ្ឋមន្រ្តី​ក្រសួង​ការបរទេស​សហរដ្ឋ​អាមេរិក និង​មជ្ឈមណ្ឌល Woodrow Wilson International Center for Scholars ។ ដោយ​មាន​ការ​គាំទ្រ​ពី​ក្រសួង​ការបរទេស​សហរដ្ឋ​អាមេរិក គំរោង​ស្រ្តី​ក្នុង​សេវា​សាធារណៈ​បាន​បង្កើត​ភាព​ជា​ដៃគូ​នៅ​ជុំវិញ​ពិភពលោក ដើម្បី​ជំរុញ​សសរ​ស្តម្ភ ដែល​ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ខាង​លើ គឺ​ឱកាស សមភាព និង​លទ្ធភាព​។

មូលនិធិ Harpswell Foundation និង​សាកលវិទ្យាល័យ​បញ្ញាសាស្រ្ត​នៃ​កម្ពុជា​គឺ​ជា​អ្នក​រៀបចំ​សិក្ខាសាលា​ស្តីពី​ភាព​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ នៅ​កម្ពុជា ក្នុង​ខែ​នេះ​។ មូលនិធិ Harpswell Foundation ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​លោក Alan Lightman ដែល​ជា​អ្នក​ធ្វើការ​ផ្នែក​សិក្សា​អប់រំ និង​មនុស្សធម៌ ហើយ​បើក​កន្លែង​ចំនួន​ពីរ​នៅ​ភ្នំពេញ សំរាប់​ផ្តល់​ជា​លំនៅដ្ឋាន និង​ការ​ឧបត្ថម្ភ​ដល់​នារី​កម្ពុជា​ចំណាន​ៗ ក្នុង​ពេល​ដែល​ពួកគេ​សិក្សា​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​។ សាកលវិទ្យាល័យ​បញ្ញាសាស្រ្ត​នៃ​កម្ពុជា​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​សាកលវិទ្យាល័យ​ឈាន​មុខ​គេ​នៅ​កម្ពុជា និង​ជា​ដៃគូ​ជា​ញឹកញាប់​របស់​ស្ថានទូត​អាមេរិក​។ ទីធ្លា​នៅ​ភាគ​ខាង​ត្បូង​របស់​សាកលវិទ្យាល័យ​នេះ​នៅ​ភ្នំពេញ​មាន​ទទួល​ដាក់​បណ្ណាល័យ​របស់​ស្ថានទូត​អាមេរិក និង​មជ្ឈមណ្ឌល​ផ្តល់​ប្រឹក្សា​ផ្នែក​សិក្សា​អប់រំ​ដែល​ផ្តល់​ការ​ណែនាំ​ដោយ​ឥត​គិត​ថ្លៃ​ស្តី​ពី​ឱកាស​សិក្សា​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​។

យុវនារី​ជា​ច្រើនរបស់​មូលនិធិ Harpswell Foundation គឺ​ជា​សិស្ស​ពូកែ ដែល​ថែម​ទាំង​មាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ក្នុង​ការ​អភិរក្ស​ទំរង់​សិល្បៈ​ប្រពៃណី​របស់​កម្ពុជា​។ នៅ​ក្នុង​ពិធី​បើក​សិក្ខាសាលា​ស្តីពី​ភាព​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ គេ​រាំ​របាំ​អប្សារា ដើម្បី​ស្វាគមន៍​អ្នក​ចូលរួម ហើយ​ជូនពរ​អោយ​កម្មវិធី​នោះ​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ​។

មាន​វត្តមាន​ជាមួយ​ខ្ញុំ​នៅ​ក្នុង​ពិធី​បើក​នោះ​ដែរ​មាន​បណ្ឌិត Rangita de Silva de Alwis ប្រធាន​គំរោង​ស្រ្តី​ក្នុង​សេវា​សាធារណៈ​។ បណ្ឌិត de Silva de Alwis បាន​ធ្វើការ​អំពាវនាវ​ទៅ​យុវនារី​កម្ពុជា ដោយ​លើក​ទឹកចិត្ត​អោយ​ពួកគេ​ខំ​លើក​កំពស់​ខ្លួន​ឯង ហើយ​តស៊ូ​ដើម្បី​ទទួល​បាន​ឱកាស​ច្រើន​។

វាគ្មិន​ម្នាក់​ទៀត​នៅ​ក្នុង​ពិធី​សម្ពោធ​នោះ គឺ​លោក​ជំទាវបណ្ឌិត អ៊ឹង គន្ថាផាវី រដ្ឋមន្រ្តី​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី​កម្ពុជា​។ ខ្ញុំ​សូម​អរគុណ​ចំពោះ​លោក​ជំទាវ​ដែល​បាន​មក​ចែក​រំលែក​ទស្សនៈ​វិស័យដ៏​មាន​តំលៃ​ស្តីពី​ជំហាន​ដែល​រាជរដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​កំពុង​ប្រកាន់​យក​ដើម្បី​លើក​ទឹកចិត្ត​អោយ​នារី​ទទួល​យក​តួនាទី​ដឹកនាំ​នៅ​ក្នុង​រដ្ឋាភិបាល និង​សង្គម​។ បណ្ឌិត ផាវី​ក៏​ជា​មនុស្ស​គំរូ​ម្នាក់​យ៉ាង​ប្រពៃ​ការ​ធ្វើ​អោយ​មាន​ការ​ផ្លាស់ប្តូរ​ជា​វិជ្ជមាន នៅ​ក្នុង​គោលនយោបាយ​សាធារណៈ និង​រដ្ឋាភិបាល នៅ​កម្ពុជា​។

លោក​ជំទាវ​បណ្ឌិត អ៊ឹង គន្ថាផាវី រដ្ឋមន្រ្តី​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី​នៃ​កម្ពុជា ថ្លែង​នៅ​ក្នុង​ពិធី​បើក ហើយ​បាន​លើក​ទឹកចិត្ត​អោយ​អ្នក​ចូលរួម​បន្ត​រួម​ចំណែក ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​នយោបាយ សេដ្ឋកិច្ច និង​សង្គម​នៅ​កម្ពុជា​។

នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​ចុះ​ផ្សាយ​ក្នុង Blog កាល​ពី​ពេល​ថ្មី​ៗ​នេះ (​ដូច​ជា​អត្ថបទ​មួយ​នេះ​ និង​មួយនេះ) ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ពី​សារៈសំខាន់​នៃ​ការ​បង្កើត​អោយ​មាន​ឱកាស​សំរាប់​អោយ​ស្រ្តី​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ​ក្នុង​ជួរ​រដ្ឋាភិបាល មុខជំនួញ និង​វិស័យ​ដទៃ​ទៀត ហើយ​បាន​រៀបរាប់​ពី​វិធី​ខ្លះ នៃ​វិធី​ជា​ច្រើន ដែល​ស្ថានទូត​អាមេរិក​ជួយ​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​និង​សមភាព​សំរាប់​ស្រ្តី​នៅ​កម្ពុជា​។ ខ្ញុំ​ពិត​ជា​មាន​សេចក្តី​រីករាយ​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​ផ្តល់​ការ​គាំទ្រ​ដល់​ដៃគូ ដូច​ជា​គំរោង​ស្រ្តី​ក្នុង​សេវា​សាធារណៈ មូលនិធិ Harpswell Foundation និង​សាកលវិទ្យាល័យ​បញ្ញាសាស្រ្ត​នៃ​កម្ពុជា ដែល​មាន​ការ​ចាប់អារម្មណ៍​ដូច​យើង​ដែរ​នៅ​ក្នុង​ការ​ជួយ​ស្រ្តី​ខ្មែ​រ​អោយ​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​។ ខ្ញុំ​សូម​ជូនពរ​អោយ​អ្នក​ចូលរួម​ក្នុង​សិក្ខាសាលា​នេះ ស្តីពី​ភាព​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​អោយ​មាន​សំណាង​ល្អ ហើយ​ខ្ញុំ​រីករាយ​នឹង​តាមដាន​ជោគជ័យ​របស់​គេ នៅ​ពេល​អនាគត​។

Opportunity, Equality, and Access for Women

This past weekend, I was privileged to speak to a remarkable group of young women at the opening ceremony of a two-week leadership institute sponsored by the Women in Public Service Project, the Harpswell Foundation, and Pannasastra University. A total of 63 young women are participating in the institute, where they will hear from experts and participate in workshops on critical thinking, leadership, ethics, and public service. These young women represent a new generation of Cambodian women who are ready to make a positive impact on society and to take on leadership roles in their communities.

In my remarks, I shared my thoughts about the importance of having more women in leadership positions in Cambodia and the three things that women and girls need to achieve their full potential: Opportunity, Equality, and Access. Without opportunity, equality, and access, women and girls will always be at a disadvantage compared to their male counterparts. Why? These three pillars are what I see as the necessary tools to build a capable and confident generation of women leaders in business, science, education, and policymaking, in effect a more productive and responsible society. The leadership institute is one small but important step towards achieving these objectives, and I am encouraged by the possibilities and creativity the institute fosters.

At the opening event of the Leadership Institute, I spoke about the three essential steps for building the next generation of women leaders in Cambodia:  Opportunity, Equality, and Access.

At the opening event of the Leadership Institute, I spoke about the three essential steps for building the next generation of women leaders in Cambodia: Opportunity, Equality, and Access.

This gives me an opportunity to describe the vision behind the Women in Public Service Project, which was launched in 2011 by the U.S. Secretary of State at the time, Hillary Clinton, and the Woodrow Wilson International Center for Scholars. With support from the U.S. Department of State, the Women in Public Service Project develops partnerships around the world to advance the pillars I mentioned above, opportunity, equality, and access.

The Harpswell Foundation and Pannasastra University of Cambodia (PUC) are the hosts of this month’s leadership institute in Cambodia. The Harpswell Foundation was founded by U.S. academic and humanitarian Alan Lightman and operates two facilities in Phnom Penh that provide housing and support for outstanding Cambodian women while they attend university. PUC is one of Cambodia’s premier private universities and a frequent U.S. Embassy partner. The south campus in Phnom Penh also hosts an Embassy-sponsored American Corner and an Educational Advising Center, which provides free counseling about opportunities to study in the United States.

Many of the young women of the Harpswell Foundation are excellent students who also take an interest in preserving Cambodia’s traditional art forms.  At the opening ceremony for the Leadership Institute, they performed an Apsara dance to welcome the participants and wish for a successful program.

Many of the young women of the Harpswell Foundation are excellent students who also take an interest in preserving Cambodia’s traditional art forms. At the opening ceremony for the Leadership Institute, they performed an Apsara dance to welcome the participants and wish for a successful program.

Joining me at the launch was the director of the Women in Public Service Project, Dr. Rangita de Silva de Alwis. Dr. de Silva de Alwis made an impassioned appeal to Cambodia’s young women, encouraging them to promote themselves and to fight for greater opportunity.

Another speaker at the inauguration was H.E. Dr. Ing Kantha Phavi, Cambodia’s Minister of Women’s Affairs. I want to personally thank Minister Phavi for sharing her valuable perspective on the steps that the Cambodian government is taking to encourage women to take on positions of leadership in government and society. Dr. Phavi herself is an excellent example of the positive impact that women can have in government and public policy in Cambodia.


H.E. Dr. Ing Kantha Phavi, Cambodia’s Minister of Women’s Affairs, spoke at the opening ceremony and encouraged the participants to contribute to Cambodia’s social, economic, and political development.

In recent blog entries (such as this one and this one), I discussed the importance of creating opportunities for women to succeed in government, business, and other fields and described some of the many ways that the U.S. Embassy supports women’s development and equality in Cambodia. It is truly gratifying to be able to lend my support to partners like the Women in Public Service Project, the Harpswell Foundation, and Pannasastra University who share our interest in helping Cambodian women to become leaders. I wish the participants in the leadership institute the best of luck and look forward to following their progress in the future.


ជា​ការ​អបអរ​ទិវា​យុវជន​អន្តរជាតិ ១២ សីហា ខ្ញុំ​សូម​និយាយ​បន្ថែម​ទៅ​លើ​អត្ថន័យ​នៃ Blog របស់​ខ្ញុំ​កន្លង​មក​នេះ ដើម្បី​បន្ថែម​សេចក្តី​បន្តិច​ស្តីពី​អ្វី​ដែល​ស្ថានទូត​អាមេរិក​កំពុង​ធ្វើ ដើម្បី​ជួយ​យុវនារី​កម្ពុជា ក្នុង​ការ​ឈាន​ទៅ​សំរេច​ការ​ស្រម៉ៃ​ចង់​បាន និង​គោលដៅ​របស់​គេ​។

នៅ​ដើម​ឆ្នាំ​នេះ ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​ជួប​ស្រ្តី​ក្មេង​ៗ និង​យាយ​ជី​កាតូលិក នៅ​មជ្ឈមណ្ឌល​បណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ Don Bosco សំរាប់​កុមារី​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ ជាមួយ​សហការី​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​មក​ពី​ទីភ្នាក់ងារ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​សំរាប់​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​អន្តរជាតិ (USAID) ។

នៅ​ដើម​ឆ្នាំ​នេះ ខ្ញុំ​មាន​កិត្តិយស​បាន​ទៅ​មើល​មជ្ឈមណ្ឌល​បណ្តុះបណ្តាល​វិជ្ជាជីវៈ Don Bosco សំរាប់​កុមារី នៅ​ភ្នំពេញ ដែល​ត្រូវ​បាន​ជ្រើសរើស​អោយ​ទទួល​បាន​អំណោយ​ថវិកា​ពី​ស្ថានទូត​អាមេរិក​។ មជ្ឈមណ្ឌល​បណ្តុះបណ្តាល Don Bosco គឺ​ជា​ស្ថាប័ន​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ស្ថាប័ន​មួយ​ចំនួន ដែល​ដំណើរការ​ដោយ​អង្គការ​សាសនា​កាតូលិក Salesian sisters of the Catholic Church នៅ​កម្ពុជា ហើយ​ផ្តល់​ការ​បណ្តុះបណ្តាល​ដល់​កុមារី​ខ្សត់ខ្សោយ និង​កំព្រា​។
ការ​ឃើញ​កុមារី​នៅ​ក្នុង​មជ្ឈមណ្ឌល​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​រំជួល​ចិត្ត​។ កុមារី​ទាំង​នេះ​មាន​ការ​តាំង​ចិត្ត​ខិតខំ​ដើម្បី​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ ទោះ​បី​គេ​មាន​ឧបសគ្គ​ប្រឈម​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​ក៏​ដោយ​។ ដោយ​មាន​កូនស្រី​ម្នាក់​ដែរ ខ្ញុំ​ដឹង​នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​ឃើញ​នាង​ធំ​ឡើង ថា ខ្ញុំ​ចង់​ផ្តល់​អោយ​នាង​នូវ​ឱកាស​ល្អ​បំផុត​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​។ ខ្ញុំ​ក៏​មាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ផង​ដែរ​ចំពោះ​ការ​បាន​ជួប​ជាមួយ​យាយ​ជី​កាតូលិក និង​បុគ្គលិក​ឯ​ទៀត​របស់​សាលា ដែល​បាន​ខំ​ប្រឹងប្រែង​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្នុង​ការ​ជួយ​អ្នក​ឯ​ទៀត​អោយ​ស្វែង​រក​ឱកាស​បែប​នេះ​។ ខ្ញុំ​បាន​ចេញ​ពី​មជ្ឈមណ្ឌល Don Bosco ដោយ​មាន​ការ​តាំង​ចិត្ត​ជា​ថ្មី​ក្នុង​ការ​សំរេច​គោលដៅ​របស់​ស្ថានទូត​ក្នុង​ការ​គាំទ្រ​គំនិត​ផ្តួចផ្តើម ដែល​ជួយ​ផ្តល់​លទ្ធភាព​អោយ​ស្រ្តី និង​កុមារី​អោយ​សំរេច​ជោគជ័យ​លើ​សក្តានុពល​ពេញលេញ​របស់​គេ​បាន​។

យោង​តាម​របាយការណ៍​ឆ្នាំ ២០១៣ ស្តីពី​គំលាត​ជេនឌ័រ ក្នុង​សាកលលោក របស់​វេទិកា​សេដ្ឋកិច្ច​ពិភពលោក ប្រទេស​កម្ពុជា​ស្ថិត​ក្នុង​លំដាប់​លេខ ១០៤ ក្នុង​ចំណោម​ប្រទេស​ចំនួន ១៣៦ លើ​ផ្នែក​សមភាព​ជេនឌ័រ​។ ចំណាត់​ថ្នាក់​នេះ​នៅ​ទាប​ជាង​គេ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រទេស​នៅ​តំបន់​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍​ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​បញ្ជី​។ មាន​កុមារី​តែ ៧៨​% ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​បាន​ចូល​រៀន​នៅ​ថ្នាក់​បឋមសិក្សា ចំណែក​កុមារា​មាន ៩៣​% ហើយ​មាន​ស្រ្តី​ចំនួន ៣៤​% មិន​ចេះ​អក្សរ ចំណែក​បុរស​មាន​តែ ១៧​%​ទេ (​នេះ​ជា​ចំនួន​ខ្ពស់​ពេក​ហើយ​)​។ គំលាត​គ្នា​នេះ​ធ្វើ​អោយ​កុមារី​នៅ​កម្ពុជា​ចាញ់​ប្រៀប ពីព្រោះ​គេ​គ្មាន​លទ្ធភាព​ស្មើ​គ្នា​ក្នុង​ការ​ទទួល​បាន​ការ​សិក្សា​អប់រំ​ជា​មូលដ្ឋាន​។

ដើម្បី​កាត់​បន្ថយ​គំលាត​គ្នា​ផ្នែក​ជេនឌ័រ ស្ថានទូត​អាមេរិក​កំពុង​តែ​ធ្វើការ​លើ​គំនិត​ផ្តួចផ្តើម​មួយ​ចំនួន ដើម្បី​គាំទ្រ​សមភាព​សំរាប់​ស្រ្តី​។ ឧទាហរណ៍ ទីភ្នាក់ងារ USAID កំពុង​ផ្តល់​ការ​បណ្តុះបណ្តាល​ស្តីពី​ភាព​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​ដល់​ស្រ្តី​ចំនួន ២៦០ នាក់ ដែល​មក​ពី​ខេត្ត​ចំនួន ៨ ដើម្បី​អោយ​គេ​ចេះ​ប្រើ​ទេពកោសល្យ​របស់​គេ​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​របស់​គេ​។ លើស​ពី​នេះ​ទៀត អ្នក​ស្ម័គ្រចិត្ត​របស់​ទីភ្នាក់ងារ Peace Corps បាន​បង្កើត​គណកម្មាធិការ​អភិវឌ្ឍន៍ និង​ជេនឌ័រ​មួយ ដែល​ធ្វើការ​ដើម្បី​ជំរុញ​ការ​ចូលរួម​របស់​ស្រ្តី និង​កុមារី នៅ​ក្នុង​ការ​សំរេច​ចិត្ត​ស្តីពី​ការ​ថែទាំ​សុខភាព និង​ការ​អប់រំ ហើយ​កាត់​បន្ថយ​អំពើ​ហឹង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ និង​ហឹង្សា​ផ្លូវ​ភេទ តាមរយៈ​ការ​ធ្វើការ​ជាមួយ​កុមារា និង​បុរស​។

ជា​ឧទាហរណ៍​មួយ​នៃ​ការងារ​ដែល​ស្ថានទូត​អាមេរិក​កំពុង​ធ្វើ ដើម្បី​ជំរុញ​លទ្ធភាព​សំរាប់​ស្រ្តី​និង​កុមារី ទីភ្នាក់ងារ USAID បាន​ឧបត្ថម្ភកិច្ច​ពិភាក្សា​មួយ​របស់​ស្រ្តី​នៅឆ្នាំ​២០១៣​។ រូបថត​នេះ​ត្រូវ​បាន​ថត​នៅ​ឯ​កិច្ចពិភាក្សា​របស់​ស្រ្តី​នៅ​សង្កាត់​ដើម​មាន ក្រុង​តាខ្មៅ ខេត្ត​កណ្តាល នៅ​ថ្ងៃ​ទី ២ ខែ​មិនា ឆ្នាំ​២០១៣​។

មជ្ឈមណ្ឌល​បណ្តុះបណ្តាល​វិជ្ជាជីវៈ Don Bosco សំរាប់​កុមារី​មាន​គោលដៅ​ដូច​គោលដៅ​របស់​យើង​ច្រើន ដូច្នេះ ខ្ញុំ​រីករាយ​ដែល​ស្ថានទូត​អាច​ផ្តល់​អំណោយ​ថវិកា​ចំនួន ៣៩ ០០០ ដុល្លា​អាមេរិក នៅ​ឆ្នាំ​នេះ ដើម្បី​ជួយ​កុមារី​ក្នុង​ការ​ធ្វើការ​ជ្រើសរើស​បាន​ល្អ​នៅ​ក្នុង​ជីវិត ហើយ​ក្លាយ​ជា​ពលរដ្ឋ​ដែល​មាន​ភាព​សកម្ម នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​របស់​គេ​។ ដោយសារ​កម្មវិធី​នេះ កុមារី​នៅ​ក្នុង​មជ្ឈមណ្ឌល Don Bosco នឹង​អាច​ប្រកួត​ប្រជែង​នៅ​ក្នុង​សាលា និង​នៅ​ក្នុង​ទីផ្សា​ការងារ និង​ក្លាយ​ជា​ពលរដ្ឋ​ល្អ ដែល​មាន​ការ​ចូលរួម​។

រូប​ខ្ញុំ​ថត​ជាមួយ​សិស្ស​នៅ​មជ្ឈមណ្ឌល​បណ្តុះបណ្តាល​វិជ្ជាជីវៈ Don Bosco។

កុមារី​នៅ​ Don Bosco មាន​ថាមពល និង​ទឹកចិត្ត​យ៉ាង​ច្រើន ហើយ​គេ​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​មាន​សង្ឃឹម​ទៅ​លើ​អនាគត​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា​។ កុមារី​ទាំង​នេះខិតខំ​ធ្វើការ ហើយ​សម​នឹង​មាន​ឱកាស​ដូច​កុមារា​ដែរ ដើម្បី​សំរេច​បាន​នូវ​អ្វី​ដែល​គេ​ចង់​បាន​នៅ​ក្នុង​ជីវិត ទោះ​បី​គេប្រវត្តិ ឬ​ការ​លំបាក​យ៉ាង​ណា​ក្តី​។ ស្ថានទូត​អាមេរិក​គាំទ្រ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចំពោះ​បេសកកម្ម​របស់ Don Bosco និង​អង្គការ​ដទៃ​ជា​ច្រើន​ទៀត ដែល​តស៊ូ​ដើម្បី​កែ​លំអ​ជីវិត​រស់​នៅ​របស់​កុមារី​កម្ពុជា​។

តើ​យើង​អាច​ធ្វើ​អ្វី​បាន​ថែម​ទៀត ដើម្បី​អាច​ជួយ​ធ្វើ​អោយ​មាន​សមភាព សំរាប់​កុមារី​នៅ​កម្ពុជា​? សូម​ប្រាប់​យើង​នៅ​ក្នុង​ត្រង់​កន្លែង​ផ្តល់​មតិ​។

Supporting Cambodia’s Young Women

In recognition of International Youth Day on August 12, I would like to expand on the theme of my last blog to talk a bit more about what the Embassy is doing to help young women in Cambodia pursue their dreams and goals.

Earlier this year, I visited the young women and sisters at the Don Bosco Vocational Training Center for Girls in Phnom Penh with colleagues from USAID.

Earlier this year, I visited the young women and sisters at the Don Bosco Vocational Training Center for Girls in Phnom Penh with colleagues from USAID.

Earlier this year I had the honor to visit the Don Bosco Vocational Training Center for Girls in Phnom Penh, which has been chosen to receive a grant from the U.S. Embassy. The Don Bosco training center is one of several institutions run by the Salesian sisters of the Catholic Church in Cambodia and offers training to disadvantaged and orphaned girls.

Seeing the girls at the school was an emotional experience for me. These are girls who are determined to be successful despite the obstacles they have faced in life. Having a daughter myself, I know that as I’ve watched her grow through the years, I want to offer her the best opportunities in life. I was so impressed to meet the sisters and other staff of the school who have dedicated their lives to helping others seek such opportunities. I left the Don Bosco center recommitted to the Embassy’s goal of supporting initiatives that help empower women and girls to achieve their full potential.

According to the 2013 Global Gender Gap Report of the World Economic Forum (, Cambodia ranks 104 out of 136 countries in women’s equality, which is the lowest ranking of any of the Southeast Asian countries on the list. One of the areas where Cambodia scores lowest is the level of educational achievement for girls. Only 78 percent of girls are enrolled in primary-level education versus 93 percent for boys, and a troubling 34 percent of women are illiterate versus 17 percent for men (which is also too high). This gap clearly puts girls in Cambodia at a disadvantage, because they do not have equal access to basic education.

To help reduce the gender gap in Cambodia, the U.S. Embassy is working on a number of initiatives to support women’s equality. For instance, USAID is providing leadership training to 260 women from eight provinces so they can put their talents to use as leaders in their communities. In addition, Peace Corps volunteers have formed a gender and development committee which works to promote involvement of women and girls in education and health care decisions and to reduce domestic and sexual violence through early engagement with boys and men.

As an example of the work the U.S. Embassy is doing to promote access for women and girls, USAID supported a Women’s Dialogue in 2013.  This photo was taken at the Women’s Dialogue at Sangkat Deum Mean, Takmao town, Kandal province, on March 2, 2013.

As an example of the work the U.S. Embassy is doing to promote access for women and girls, USAID supported a Women’s Dialogue in 2013. This photo was taken at the Women’s Dialogue at Sangkat Deum Mean, Takmao town, Kandal province, on March 2, 2013.

The Don Bosco Vocational Training Center for Girls shares many of the same goals that we do, and so I was very pleased that the Embassy was able to award a $39,000 grant this year to help the girls to make good choices in life and to become active citizens in their communities. Thanks to this program, girls from the Don Bosco center will be in a better position to compete in school and the job market and to become productive and engaged citizens.

A picture of me with students at the Don Bosco Vocational Training Center

A picture of me with students at the Don Bosco Vocational Training Center

The girls at Don Bosco have limitless energy and enthusiasm and they fill me with hope for the future of Cambodia. These girls work hard and deserve the same opportunities as boys to accomplish what they want in life, no matter their backgrounds or hardships. The U.S. Embassy strongly supports the mission of Don Bosco and the many other organizations that are dedicated to improving the lives of Cambodian girls.

What more can be done so that we can all support equality for girls in Cambodia? Please let us know in the comments section.