iwoc-group-photo-2014-michelle-obamaتاریخچه کوتاه

برنامه اعطای جوایز بین المللی سالانۀ بانوان دلیر توسط وزیر امور خارجه آمریکا در ماه مارس سال 2007 میلادی آغاز شد. این مراسم سالانه، به منظور قدرشناسی از بانوان دلیری که در سراسر جهان از حقوق زنان دفاع می کنند، و در راستای پیشبرد و گسترش این حقوق شجاعت و توانایی های خارق العاده ای در رهبری از خود نشان داده اند، برگزار میشود. گفتنی است، این تنها جایزه ای است که در وزارت امور خارجه ایالات متحده به منظور ادای احترام به زنان برجسته سرتاسر جهان به خاطرنقش رهبری آنان اعطا می شود.

برسمیت شناختن تلاشهای خستگی ناپذیر بانوان دلیری که غالبا در فقدان آزادی های مدنی، آزادی بیان، و با وجود سایر محدودیتها برای دست یابی به عدالت اجتماعی و توسعه گامهای جدی برمیدارند مشوق مناسبی برای دیگر زنان جهان خواهد بود. جامعه جهانی با گسترش وسائل ارتباط جمعی هر روز کوچکتر میشود و مسیر گفتگوهای چند جانبه برای همگان هموارتر میگردد. رشد جوامع مدنی، تعمیق حقوق شهروندی، دست یابی به تساوی جنسیتی و برخورداری از آزادی های پایه ای مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر راه را برای ساختن جهانی بهتر و آینده ای روشن تر برای همگان هموار می سازد.

مراسم 2014- شرکت کنندگان و برندگان این جایزه

این مراسم امسال با حضور میشل اوباما بانوی اول آمریکا، ریچارد استنگل، معاون وزیر در امور دیپلماسی عمومی و روابط عمومی ،و ایون راین، دستیار وزیر در امور آموزشی و فرهنگی برگزار شد.

در میان برندگان امسال، نام یک بانوی افغان نیز به چشم میخورد. دکتر نسرین اوریاخیل، متخصص زنان و زایمان است که از سال ۲۰۰۴ میلادی تا کنون، ریاست یکی از بزرگ‌ترین زایشگاه‌های افغانستان را به نام ملالی برعهده داشته است. به علاوه، اوینیخول بابونازارووا، از تاجیکستان  یکی دیگر از برندگان این جایزه بوده است. این بانوی تاجیک، یکی از پیشگامان جنبش حقوق بشر در تاجیکستان محسوب میشود. وی چهره ای شناخته شده در حوزه فعالیت های مدنی است و بسیاری وی را به خاطر مبارزات خستگی ناپذیرش علیه شکنجه میشناسند.

دکتر نسرین اوریاخیل در حال دست دادن با ریچارد استنگل، معاون وزیر امور خارجه آمریکا

خانم نسرین اوریاخیل در حال دست دادن با آقای استنگل

بانو لاکشیمی از هندوستان

iwoc-laxmi-india

خانم ایوان رایان در حال دست دادن با بانو بتریس میتوا

iwoc-ryan-stengel-beatrice-mtetwa

منابع و اطلاعات بیشتر:

 

 

 

 

Mardi_Gras_2010_48.jpg 1

در این روز در سال 1827 میلادی، گروهی از دانشجویان با زدن نقاب بر چهره های خود و پوشیدن لباسها و یونیفرم های ویژه به رقص و پایکوبی  در خیابانهای نیواورلئان، در ایالت لوییزیانا  پرداختند. این رویداد آغاز گر جشنواره هایی در این شهر شد که بعدها به جشنواره ها (فستیوالهای) معروف “ماردی گرا” شهرت یافت.

برگزاری  این جشنها (کارناوال) – و یا هفته های بین شب دوازدهم در تاریخ 6 ژانویه و چهارشنبه توبه، از آغاز دوره مسیحی  لنِت در ابتدا از رُم آغاز شد و سپس به سراسر اروپا و سپس به آمریکا گسترش یافت. در هیچ کجای ایالات متحده آمریکا این جشنواره یا  کارناوال به عظمت و گستردگی که در نیواورلئان سازماندهی میشود برگزار نمی گردد. جشنواره ماردی گرا در نئورلیان به رژه های چشمگیری که در خیابانهای شهر با نواختن موسیقی و رقص شرکت کنندگان همراه است شهرت دارد. این جشنواره در آخرین روز (سه شنبه اعتراف که به آن سه شنبه پنکیک هم گفته میشود) از فصل کارناوال برگزار میشود.

اگرچه مهاجران اولیه فرانسوی در پایان سده هفدهم میلادی سُنت ماردی گرا را با خود به لوئیزیانا آوردند، اما استانداران،اسپانیایی تبار بعدها برگزاری این مراسم  را ممنوع اعلام کردند. پس از آنکه لوئیزیانا در سال 1803 میلادی به بخشی از ایالات متحده آمریکا تبدیل شد، ساکنان شهر نئورلیان توانستند مقامات شورای شهر را به لغو ممنوعیت پوشیدن ماسک و برگزاری مهمانی در خیابانهای شهر متقاعد کنند. اما حقییقتا سُنت جدید برگزاری کارنوال ماردی گرا در این شهر به سال 1827 میلادی باز میگردد. یعنی  زمانی که گروهی از دانش آموزان، با الهام از تجارب دوران تحصیلی خود در پاریس (فرانسه) با استفاده از ماسک ها و لباسهای متنوع و رنگارنگ فستیوال منحصر بفرد “ماردی گرا” را از نوع نئورلیانی خود در این شهر پایه ریزی کردند.

Marseille-carnival-sun-and-moon.jpg 3

با گذشت زمان برگزاری این جشنها گستردگی بیشتری یافت و محبوبیت آن در میان مردم افزایش یافت. در سال 1833 میلادی یک مزرعه دار ثروتمند به نام “برنارد خاویر دِ ماریگنی دِ مندویل”،  با گرداوری منابع مالی تلاش کرد به برگزاری سالانه این جشنواره ها  شکلی رسمی ببخشد.  گفتنی است، در طول دهه 1850 میلادی و در برخی موارد شماری ازعیاشان با سر و صدا راه انداختن جو این فستیوال ها را به خشونت کشاندند. متعاقباً یک انجمن مخفی به نام “میستیک کرو آو کاموس”  در سال 1857 میلادی برای نخستین بار  جشنواره و رژه ماردی گرا را در مقیاسی بزرگ و به شکلی بسیار سازمان یافته برگزار کرد.

با گذشت زمان، صدها نفر از اعضای این انجمن متشکل، با ساختن کژاوه و تخت های چوبی رنگارنگ شهر زیبای نئورلیان را برای برگزاری رژه ماردی گرا در یک چارچوب زمانی دو هفته ای که به “سه شنبه اعتراف” پیش از (چهارشنبه توبه )منتهی میشود آماده کردند. سواران بر این شناور های متحرک معمولا ساکنان بومی محله های مختلف شهر هستند که در طول رژه با بازی شیر یا خط  و  پرت کردن بازیچه و سکه  با رهگذران و تماشاگران احوالپرسی می کنند. اگر چه گردشگران بسیاری به اشتباه معتقدند خیابان بوربن و محله تاریخی فرانسوی ها مرکز و کانون اصلی جشنواره ماردی گراست، اما از سال 1979 میلادی ورود دسته های رژه این کارنوال به علت تنگی و باریکی خیابانها به محله های نامبرده ممنوع بوده است.

در پایان این نوشتار کوتاه لازم به یادآوری است که برگزاری سالانه این جشنواره چنان با روح ساکنان نئورلیان عجین شده است که در فوریه  سال 2006، ساکنان این شهر به رغم بروز طوفان سهمگین دریایی کاترینا که در ماه (اوت سال 2005) بسیاری از مناطق شهر را ویران کرده بود برگزار کردند. معمولا در شرایط عادی حدود 300 تا 400 هزار نفر از این جشنواره دیدن می کنند. اما در آن سال تنها حدود 60 تا 70 درصد از این شمار در آن مراسم حضور داشتند. حضور این شمار قابل توجه از بازدیدکنندگان، یک گام مهم در بهبود شرایط شهر و روند بازسازی محسوب می شد،  زیرا بخش قابل توجهی از درآمدهای نئورلیان از محل صنعت گردشگری بدست می آید.

_Mardi_Gras_2010.jpg 2

منابع:

  1. لنت: http://goo.gl/KjLnd5
  2. چهار شنبه (خاکستر) توبه: http://goo.gl/bD7LUn
  3. سه شنبه اعتراف: http://goo.gl/8alts8
  4. در باره این روز-دانشنامه ویکیپیدیا: http://goo.gl/9a1UoZ
  5. در باره توفان کاترینا: http://goo.gl/yXIoPr
  6. در باره شهر نئورلیان- تارنمای رسمی شهر: http://goo.gl/Fq3GSP
  7. در باره ایالت لوئیزیانا- تارنمای رسمی ایالت: http://goo.gl/mUueol
  8. طعمی از آمریکا: گامبو- مقاله فارسی برنامه های بین المللی وزارت امور خارجه آمریکا: http://goo.gl/7Yu5UK

320px-Groundhog-Standing2

پیشینه

در روز دوم فوریه سال  1887 میلادی برای نخستین بار روز موش خرما در ایالات متحده آمریکا جشن گرفته میشود. بر اساس باورهایی که ریشه در داستان ها و سُنتهای فلکلور قدیمی اروپایی دارد، موش خرما از توانایی طبیعی تشخیص وضعیت آب و هوا برخوردار است. در گفتگوهای عامیانه از این جانور  جونده نیز به عنوان “هواشناس” یاد میشود. گفتنی است، این جشن زمستانی برای نخستین بار در “گابلرز ناب”  در شهر “پانکسِتانی” Punxsutawney ، در ایالت پنسیلوانیا برگزار شد. بر پایه باورهای قدیمی ، اگر موش خرمای کوهی(بومی آمریکا) در این روز از سوراخ خود بیرون بیاید و سایه خود را ببیند، زمستان شش هفته بیشتر ادامه خواهد یافت، در غیر این صورت زمستان کوتاه خواهد بود و باید منتظر فرا رسیدن زودرس آب و هوایی بهاری بود.

روز موش خرما ریشه در سُنت مسیحی باستانی روز “کندلمِس” دارد، روزی که روحانیان شمع هایی را که مورد نیاز مردم در فصل زمستان بود تبرک کرده و آنها را میان مردم توزیع می کنند.  در اینجا شمع به گونه ای نمادین بیانگر درازا و شدت سرمای زمستان است.  آلمانی ها این سنت را از طریق انتخاب “خارپشت” (hedgehog) – - به عنوان ابزار پیش بینی آب و هوا گسترش دادند.  گفتنی است، شمار قابل توجهی از نخستین مهاجران آلمانی پس از ورود به آمریکا در ایالت پنسیلوانیا ساکن شدند، و این سُنت توسط آنها ادامه یافت. تنها تغییری که در برگزاری این جشن زمستانی صورت گرفت، جایگزینی “خار پشت” با موش خرما ی کوهی بود که در ایالت پنسیلوانیا به وفور یافت میشود.

نام علمی موش خرما (انگلیسی—گراوند هاگ) مارتوما موناکس است، و به طور معمول وزن آن میان 12 تا 15 پوند متغیر است. عمر متوسط این جانور شش تا هشت سال است. موش خرما جانور جونده ای است که با خوردن سبزیجات و میوه زندگی کرده و هنگام احساس خطر و یا زمانی که دنبال همسر (جفت) میگردد سوت میکشد. این جانور همچنین می تواند از درختان بالا برود و شناگر خوبی نیز هست. موش خرماها در اواخر فصل پائیز به خواب زمستانی فرو رفته، و در طول این دوران، درجه حرارت بدن آنها به گونه ای چشمگیر کاهش یافته، ضربان قلب آنها کند شده و از  هشتاد تپش به پنج تپش در دقیقه کاهش می یابد. این جانور همچنین طی خواب زمستانی حدود سی درصد از چربی بدن خود را از دست میدهد. به علاوه، در ماه فوریه، موش خرماهای نر پیش از رفتن درازمدت به لانه های زیرزمینی خود، برای یافتن جفت، و نه پیش بینی آب و هوا از زیر زمین خارج میشوند. گفتنی است دوره خواب زمستانی آنها در ماه مارس (فروردین) به پایان می رسد.

320px-Woodchuck_up_a_tree

در سال 1887 میلادی، سردبیر یک روزنامه متعلق به گروهی از شکارچیان موش خرمای کوهی آمریکایی  معروف به “باشگاه موش خرمای پانکستِانی” نام مستعاری را برای موش خرمای بومی این ایالت برگزید. وی اعلام کرد که (Phil) یگانه موش خرمای کوهی امریکایی است که حقیقتا از توانایی پیش بینی آب و هوا برخوردار است. شاید این نام برای بسیاری در آمریکا بسیار شناخته شده باشد،اما شهرهای دیگر در سراسر شمال امریکا نیز نام های دیگری برای توصیف موش خرماهای ایالت خود انتخاب کرده اند— از بیل در برمینگهام تا چاک در استاتن آیلند، و حتی سام در شابن کدی- کانادا. جالب است بدانید که در سال 1993، اکران فیلم “روز موش خرما” با بازی بیل موری، محبوبیت استفاده از ” روز موش خرمای کوهی امریکا ” را به معنی چیزی که بارها و بارها تکرار میشود(موضوعی تکرار ی) در افکار عمومی جا انداخت. امروزه، ده ها هزار نفر از مردم همه ساله در روز دوم فوریه در باشگاه “گابلرز ناب” گرد هم می آیند تا شاهد پیش بینی آب و هوا توسط موش خرمای محبوب خود (Phil) باشند. این باشگاه هر سال به مناسبت این روز جشنی سه روزه شامل برنامه های متنوع و سرگرمی ترتیب میدهد.

Groundhog_Day_2005_001

 

منابع:

مقاله فارسی آی آی پی: http://goo.gl/wK72Za

امروز در تاریخ: http://goo.gl/6GaU1A

ویکیپیدیا: http://goo.gl/yBR7Zn

تارنمای گراوند هاگ- فیلم و اطلاعات دیگر: http://goo.gl/Ki96lY

 

پنجم دسامبر- روز بین المللی داوطلبان برای توسعه اقتصادی و اجتماعی

 

سپاه صلح در کامبوج- روز جهانی زمین
سپاه صلح در کامبوج- روز جهانی زمین

پیشینه

روز بین المللی داوطلبان فرصت مناسبی است برای داوطلبان فردی، جوامع محلی و سازمان های غیر دولتی تا بتوانند کمک های خود را در راستای توسعه پایدار در سطوح محلی ، ملی و بین المللی به نحوی برجسته و شایسته ترویج کنند. روز جهانی داوطلب فرصت منحصر به فردی را برای افراد و سازمان های داوطلب که شامل کار با سازمان های دولتی، موسسات غیر انتفاعی، گروه های اجتماعی، دانشگاهی و بخش خصوصی است فراهم می آورد تا با ترکیب پشتیبانی های سازمان ملل متحد بتوانند گامهایی موثر تر در راستای اهداف توسعه و همچنین یاری رساندن به مناطق نیازمند بردارند.

گفتنی است، مجمع عمومي سازمان ملل متحد در روز هفدهم دسامبر سال ۱۹۸۵ میلادی، پنجم دسامبر را به عنوان روز بين المللي داوطلبان نامگذاري نمود. از آن زمان تاكنون سازمان ملل، دولت‌ها و سازمان های مردم نهاد و مدنی اين روز را با هدف به رسميت شناختن سهم داوطلبان در جوامع خود و در سطحی جهانی جشن مي گيرند. در پی طرح پيشنهادی دولت ژاپن به دبيركل سازمان ملل، مجمع عمومي سازمان ملل در نوامبر ۱۹۹۷، سال ۲۰۰۱ را به عنوان سال جهاني داوطلبان اعلام كرد. فکر انتخاب اين سال درآغاز سده بیست و یکم به منظور برانگيختن و جذب هرچه بیشتر مشاركت‌های ملی و جهاني بود تا فعاليت های موثر داوطلبان توسعه و مبارزه با فقر در سرتاسر جهان به رسميت شناخته شود.

کلینیک کامپیوتر شرکت آی بی ام در نیجریه

کلینیک کامپیوتر شرکت آی بی ام در نیجریه

تمرکز بر همکاری و توسعه

تمرکز سازمان ملل متحد به عنوان یک نهاد جهانی در ارتباط با روز جهانی داوطلب بر محور اهداف استراتژیک، از جمله اهداف توسعه هزاره سازماندهی شده است. بسیاری از کشورهای عضو این نهاد تلاش می کنند کمک های داوطلبان را به گونه ای هدفمند کانالیزه کنند. این کمک ها ببشتر به منظور دستیابی به اهداف توسعه هزاره، و مجموعه ای دیگر از طرح ها با چارچوب زمانی محدود در راستای مبارزه با فقر، گرسنگی ، بیماری ، بی سوادی، تخریب محیط زیست و تبعیض علیه زنان متمرکز شده است. تلاش  شده است تا در این کمپین جهانی از کلیه امکانات، استعدادها، و منابع مادی و انسانی به نحوی موثر بهره برداری شود. روز بین المللی داوطلب  به طور کلی نتیجه همکاری های تنگاتنگ و هماهنگ شده میان سازمان ملل متحد، دولت ها، و سازمانهای داوطلب  بوده است. در این میان، نقش نمایندگان رسانه ها، دانشگاه ها، بنیاد ها، بخش خصوصی، گروه های مذهبی، ورزشی و سازمان های تفریحی نیز برجسته بوده است.

نیروهای داوطلب در بسیاری از جوامع امروزی نقش مهمی در کمک رسانی به انسانها و جوامع نیازمند ایفا می کنند. اما مسئله مهم این است که چگونه میتوان روحیه لازم را برای انجام کمکهای بشردوستانه در جوامع کنونی تقویت کرد. این امر نیازمند برنامه ریزی، فرهنگ سازی، و آموزش و پرورش است. همچنین معمولا، و نه الزاما، بسیاری از کسانی که وقت، امکانات مادی و معنوی، و انرژی خود را به امور نیکوکارانه و داوطلبانه  اختصاص میدهند، جزو آندسته از شهروندانی هستند که نیازهای اولیه مادی خود را تا حدی برآورده ساخته اند. افرادی که از موقعیت اقتصادی بهتری برخوردارند، در صورت پایبندی به اصول کمک رسانی به انسان های دیگر، از موقعیت ممتازتری برای انجام کارهای داوطلبانه برخوردارند. عکس این قضیه هم تا حدی صادق است. مثلا کسی که خود به دلایل گوناگون اقتصادی-اجتماعی از موقعیت شغلی مناسبی برخوردار نیست، حقوقی دریافت نمی کند، و یا برای امرار معاش محتاج کمک از سوی دیگران (جامعه-دولت) است، چگونه خود را داوطلب کمک به دیگران خواهد کرد؟ این موضوعی است که نیازمند پژوهش های اجتماعی و قانونمند است. اما ظاهرا افراد زمانی حاضرند که “چراغی را به مسجد هدیه کنند، که در وحله نخست خانه شان دارای چراغ نیز باشد.” برای نمونه میتوان از کلوب بین المللی نیکوکاران میلیاردر که وارن بافت، بیل گیتز، و پیر امید یار نیز جزو آن هستند نام برد. البته وسعت و حجم توانایی های مالی و امکانات سازمانی- نقش مهمی در انجام موثرتر فعالیتهای داوطلبانه دارد. اما مهمتر از هر چیز دیگر روشن نگاه داشتن بارقه و نور بشردوستی، روحیه همکاری، و دست یابی به توسعه پایدار در جوامع انسانی است. این امر تنها با برداشتن گامهایی کوچک اما صادقانه امکان پذیر خواهد شد. تک تک شهروندان صرف نظر از موقعیت مالی یا اجتماعی خود میتوانند در کاشتن بذر امید و همکاری برای توسعه، و فقر زدایی گام بردارند. این گام ها و حرکتهای کوچک در صورت به هم پیوستگی عامل مهمی در ایجاد تغییرات ساختاری و درازمدت خواهد بود. روز بین المللی داوطلب بر همه داوطلبان و انسانهای نیکوکار خجسته باد.

سپاه صلح ایالات متحده در کامبوج- روز جهانی زمین

سپاه صلح ایالات متحده در کامبوج- روز جهانی زمین

مقالات مرتبط:

  1. رائۀ خدمات داوطلبانه در سرتاسر جهان با برخورداری از آسایش خانه: http://goo.gl/VPzWY2
  2. داوطلبان سپاه صلح روز زمین را گرامی می دارند: http://goo.gl/xqQevb
  3. اهمیت اساسی همکاری در مصرف آب: http://goo.gl/qXICfQ
  4. برنامه های سپاه صلح در روز جهانی مالاریا بر پیشگیری تمرکز دارد: http://goo.gl/GW8L5X
  5. اسکان دوباره در سیاتل: http://goo.gl/yp1O7w
  6. ایالات متحده روز جهانی کمک های بشردوستانه را گرامی می دارد و اهدای کمک های اضافی را اعلام می کند: http://goo.gl/tyxPlO
  7. داوطلبان سپاه صلح روز زمین را در سراسر جهان جشن می گیرند: http://goo.gl/8wgXoQ
  8. گروه خدمت شرکت آی بی اِم: فراتر از انتفاع: http://goo.gl/bEFbKz
  9. سپاه صلح برفعالیت جهانی خود در ارتقاء برابری جنسی تأکید می کند: http://goo.gl/jxSo2X
  10. طرح اضطراری رئیس جمهوری برای مبارزه با ایدز (PEPFAR) : ده سال مبارزه با ایدز: http://goo.gl/9HL4n6
  11. تارنمای سازمان ملل متحد در باره این روز: http://goo.gl/ZfDnzu

این روز در تاریخ: سی ام اکتبر 1735- زادروز جان آدامز

جان آدامز- عکس از ویکیپیدیا

جان آدامز- عکس از ویکیپیدیا

جان آدامز، در چنین روزی در سال 1735 میلادی در شهر برینتِری در ایالت شمالی ماساچوست چشم بجهان گشود. پدر وی کشاورز بود و تبار او به مهاجران اروپایی میرسید که برای یافتن زندگی بهتر و رشد در فضایی آزاد پا به این سرزمین پهناور گذارده بودند. جان آدامز در شانزده سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد و تحصیلات خود را در سطوح عالی ادامه داد. گفتنی است، وی پیش از انتخاب شدن به مقام دومین ریاست جمهوری تاریخ آمریکا به حرفه تدریس و پژوهش اشتغال داشت.

آدامز به طور مستقیم در جنگ انقلابی آمریکا شرکت نجست، اما در پی ریزی ساخت پایه و اساس دولت آمریکا نقشی کلیدی ایفا کرد. جان آدامز در سال 1776 میلادی به صورت ناشناس رساله ای را با عنوان ” دیدگاه هایی در باره دولت” منتشر کرد. وی در این رساله پیشنهاد نظامی سه لایه ای را که از دو مجلس قانون گذاری (مجلس نمایندگان و مجلس سنا)  یک قوه قضائیه مستقل و همچنین یک قوه اجرایی نیرومند تشکیل میشد ارائه کرد. گفتنی است ساختار کنونی دولتی آمریکا همچنان بر این اساس استوار است. البته این الگوی سیاسی امروزه در بسیاری از کشورهای دمکراتیک جهان، از جمله شماری از نظام های پارلمانی در اروپا با اشکالی متفاوت به چشم میخورد. اصل تفکیک قوا به منظور پیشگیری از قدرمتند شدن بیش از اندازه یک ارگان یا یکی از قوای سه گانه در دولت پیشنهاد شده است. تقسیم مسولیتهای دولتی در شاخه های مستقل و حرفه ای از تمرکز قدرت در دست یک بخش جلوگیری کرده، و نوعی تعادل و همکاری دمکراتیک را میان قوای سه گانه تضمین و تحکیم  می کند.

اعلامیه استقلال آمریکا- عکس از دانشنامه ویکیپیدیا

اعلامیه استقلال آمریکا- عکس از دانشنامه ویکیپیدیا

آدامز  در سال 1783 میلادی، میانجیگری  معاهده صلح با بریتانیا را بر عهده داشت که منجر به اتمام مخاصمه میان نیروهای انقلابی آمریکا و دولت وقت بریتانیا شد. توماس جفرسون یکی از پدران بنیان گذار و از همکاران صمیمی آدامز یک بار از وی به عنوان “ابر تندیس استقلال” نام برده بود. دوستی عمیقی میان آدامز و جفرسون در دوران انقلاب آمریکا شکل گرفت. هر دوی این شخصیتهای تاریخی در نخستین کابینه جورج واشنگتن، اولین رئیس جمهوری ایالات متحده خدمت کردند، آدامز به عنوان معاون رییس جمهوری و جفرسون به عنوان وزیر امور خارجه .

جان آدامز، الکساندر همیلتون، وزیر خزانه داری وقت و جیمز مدیسون اساس سیاستهای یک دولت فدرالیست را که بر روی یک دولت متمرکز و قوی بنیان شده بود را تبیین کردند. آنها طرفدار یک اقتصاد نیرومند مبتنی بر تولید بودند و همین امر موجب نامزدی و نهایتا پیروزی جورج واشنگتن و آدامز به عنوان روسای جمهوری نوپای ایالات متحده گردید. توماس جفرسون، جمهوری خواه ، از حقوق ایالت های قوی تر و اقتصادی عمدتا کشاورزی پشتیبانی میکرد. پس از بازنشستگی جورج واشنگتن  در سال 1796، جفرسون و آدامز در برابر یکدیگر برای دست یابی به مقام ریاست جمهوری قرار گرفتند و رقابتهای خود را با یکدیگر آغاز کردند.  آدامز در این انتخابات پیروز شد. بر اساس اصلی که نفر دوم، یعنی نامزدی که بیشترین آراء را پس از رئیس جمهوری منتخب در میان نامزده ها بدست آورده، به مقام معاونت رئیس جمهوری میرسد،  توماس جفرسون معاون رئیس جمهوری  شد که با وی رقابت کرده بود.

جان آدامز به عنوان رئيس جمهوری کشور، در راستای تدوین و تصویب لایحه “اعمال بیگانگان و ایجاد اغتشاش- 1798″ بسیار تلاش کرد.  این قانون بسیاری از ناظران، از جمله جفرسون را نگران ساخته بود.  آنها بیم داشتند که گسترش اختیارات رئیس جمهوری در برخی از زمینه ها ممکن است استبداد را در رئیس جمهوری (آدامز) تقویت کند. در نظر جفرسون، این قانون، اصول اساسی مندرج در  قانون اساسی آمریکا از جمله حق آزادی بیان و تعریف  محدوده شهروندی را محدود میکرد . در انتخابات سال 1800 ، جفرسون دوباره در برابر آدامز قرار گرفت. وی  تحت پوشش یک نام مستعار برخی از سیاستهای آدامز را به باد انتقاد گرفت.  جفرسون برنده این انتخابات شد، و جان آدامز در شهر کوئینسی، در ایالت ماساچوست، دوران بازنشستگی خود را آغاز کرد  و به نوشتن خاطرات خود پرداخت. دلخوری میان این دو دوست، همکار و رقیب قدیمی همچنان به قوت خود باقی ماند.

ابیگل همسر جان آدامز در طول فعالیت های سیاسی وی ، صبورانه از شوهرش پشتیبانی میکرد،  و گاهی اوقات هم وی را به چالش می کشید. مکاتبات میان این زوج به طور کامل فهرست بندی و منتشر شده است.  مطالعه این متون بینشی عمیقتر را در باره زندگی خصوصی آنها و فرهنگ اولیه آمریکا برای خوانندگان فراهم می آورد. بعدها، هنگامی که ابیگیل متوجه شد که جفرسون در پشت حملات روزنامه ها علیه شوهرش بوده، احساساتش تا حدی جریحه دار شد.  با این حال او بود که پس از مرگ دختر توماس جفرسون در سال 1812 به وی نامه نوشت و مراتب تسلیت خود را به او عرضه داشت. پس از آن، آدامز و جفرسون که برای مدتی طولانی با هم تماس نداشتند، مکاتبات خود را با یکدیگر آغاز کردند و کدورت هایی را که میانشان وجود داشت کنار نهادند.  جان کوئینسی آدامز، فرزند جان آدامز در سال 1825 میلادی به مقام رئیس جمهوری کشور انتخاب شد، و جان آدامز شاهد موفقیت فرزندش در این انتخابات بود. یک سال بعد، جان آدامز و توماس جفرسون در روز چهارم ژوئیه  سال 1826 ، تنها با چند ساعت اختلاف از یکدیگر چشم از جهان فرو بستند .

جنگ استقلال آمریکا- عکس از آرشیو ملی ایالات متحده آمریکا

جنگ استقلال آمریکا- عکس از آرشیو ملی ایالات متحده آمریکا

منابع:

1)      قانون (اتباع) بیگانه و فتنه انگیزی- آرشیو کتابخانه کنگره آمریکا: http://goo.gl/t8ah3N

2)      امروز در تاریخ: http://goo.gl/suwBpm

3)      زندگی نامه روسای جمهوری آمریکا- تارنمای کاخ سفید: http://goo.gl/crmyU2

4)      زندگی نامه ابیگل آدامز- همسر جان آدامز: http://goo.gl/J75T1Z

5)      زندگینامه توماس جفرسون- تارنمای کاخ سفید: http://goo.gl/JYzJWI

6)      جنگ انقلابی آمریکا: http://goo.gl/QFaHHb

7)      زندگینامه آلکساندر همیلتون: http://goo.gl/Dcvh5L

8)      زندگینامه جان کوئینسی آدامز-ششمین رئیس جمهوری آمریکا: http://goo.gl/4T2U4w

9)      در باره دانشگاه هاروارد: http://goo.gl/4rlf9T

10)   تاریخچه مستعمره نشین خلیج ماساچوست: http://goo.gl/jEdY08

11)   نگاهی کوتاه بر انقلاب آمریکا- دانشنامه ویکیپیدیای آزاد: http://goo.gl/RXCb44

 

مبارزه با فقر گامی مهم در راستای توسعه پایدار

 

امروز در گاهشمار بین المللی

پیشینه

مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 1972 میلادی با صدور(قطعنامه 3038 (XXVII)) روز جهانی اطلاعات توسعه را برسمیت شناخت. این اقدام مهم به منظور جلب توجه افکار عمومی جهان به موضوع حیاتی توسعه و نیاز به تقویت همکاری های بین المللی صورت گرفت. مجمع عمومی سازمان ملل در راستای انتخاب این روز تصمیم گرفت که تاریخ آنرا با روز بنیان گذاری سازمان ملل متحد، یعنی 24 اکتبر مقارن کند. علاوه بر این، در چنین روزی در سال 1970، استراتژی توسعه بین المللی دومین دهه توسعه سازمان ملل متحد نیز به تصویب این نهاد بین المللی رسیده بود. به باور اکثریت اعضای مجمع عمومی سازمان ملل متحد ، بهبود مجاری اطلاع رسانی و بسیج افکار عمومی، به ویژه در میان جوانان، منجر به افزایش آگاهی از مشکلات توسعه خواهد شد، و چنین امری به نوبه خود همکاری های بین المللی در خدمت توسعه پایدار را تقویت خواهد کرد.

موضوع توسعه و استراتژی فقر زدایی

سازمان ملل متحد به عنوان نهادی بین المللی، کانون مناسبی برای بحث و گفتگو در باره مسائل مهمی است که صلح و ثبات جهانی در گرو حل آنهاست. در این میان، اتخاذ راهکارهای درازمدت و پایدار به منظور کاهش و نهایتاً از میان بردن فقر، گسترش رفاه عمومی و حفاظت از کره زمین و منابع آن نقشی بسیار برجسته ایفا میکند. گزارشهای تخصصی سازمان ملل و دیگر نهادهای معتبر بین المللی نشانگر وضعیت نامناسب صدها میلیون انسانی است که در شرایط دشواری از نظر اقتصادی زندگی می کنند. بیش از دو میلیارد نفر از جمعیت کنونی جهانی که بیشتر آنها در کشورهای در حال توسعه ساکن هستند با در آمدی کمتر از 2 دلار در روز امرار معاش می کنند. پرسش اساسی در این مورد این است که جامعه جهانی، بویژه سازمان ملل متحد با همکاری قدرتهای مهم اقتصادی جهان از چه راهکارهایی میتواند به منظور کاهش فقر و افزایش سطح زندگی این افراد بهره بگیرد.

 

موضوع توسعه و استراتژی فقر زدایی

تلاش های سازمان ملل متحد در حوزه توسعه پایدار تا کنون تاثیرات بسیار مهمی بر زندگی میلیونها نفر از مردم جهان گذارده است. این تلاشها بر این باور مهم استوار شده است که ” صلح و امنیت بین المللی پایدار تنها با تضمین رفاه و سلامت اقتصادی شهروندان در همه جای جهان” قابل حصول خواهد بود. تلاشهایی که تا کنون در راستای توسعه و در چارچوب همکاری های بین المللی صورت گرفته است در چند محور مهم قابل بررسی است:

• اهداف توسعه هزاره سازمان ملل متحد: در سال 2000 میلادی- رهبران جهان، کشورهای خود را برای دستیابی به چند هدف مهم در زمینه توسعه متعهد کردند که بر اساس توافق و برنامه ریزی های مربوطه جامعه جهانی باید تا سال 2015 میلادی به این اهداف دسترسی بیابد. از جمله اهداف مهم این طرح می توان از نکات زیر نام برد: 1)کاهش 50 درصدی فقر ، 2) جلوگیری از گسترش ویروس کشنده اچ آی وی/ ایدز، 3) ارائه امکانات آموزشی در سطح ابتدایی به تمام کودکان جهان.

• دستور کار در فرای سال 2015 میلادی: با اینکه طرح و اجرای اهداف توسعه هزاره تاثیرات بسیار مثبتی بر زندگی میلیونها نفر در سراسر جهان گذاشته است، اما هنوز برای دستیابی به توسعه پایدار و ریشه کن ساختن کامل فقر راه درازی در پیش است و کارهای زیادی نیز باید انجام شود. دستور کار عملی در فرای 2015 تلاش دارد راه حل هایی عملی و موثر را در راستای از میان برداشتن نابرابری های موجود و چالشهایی که میلیونها نفر در کشورهای در حال توسعه با آنها روبرو هستند به مرحله اجرا در آورد.

• توسعه پایدار: موضوع دستیابی به توسعه پایدار بین المللی مدتهاست که ذهن بسیاری از اقتصاد دانها، کارشناسان، دانشمندان محیط زیست، و همچنین دولتمردان و سازمان مردم نهاد را به خود مشغول کرده است. توسعه پایدار چییست؟ این پرسشی است که در چند خط نمیتوان به تمام جنبه های آن پاسخ داد. (از مطلبی که در همین وبلاگ منشتر شده دیدن کنید.) اما بطور خلاصه میتوان گفت که توسعه پایدار در مفهوم کلی خود در جستجوی افزایش سطح زندگی ساکنان کنونی دهکده جهانی است بدون اینکه منابع طبیعی و محدود کره زمین را برای نسلهای آینده به مخاطره اندازد. برای دسترسی به اهداف واقعی توسعه پایدار باید تلاش کرد که از منایع تمام شدنی یا ناپایدار جهان به بهترین و اقتصادی ترین شکل بهره برداری کرد.

در پایان این نوشتار کوتاه باید یا آوری کرد که مسئله مقابله با تغییرات آب و هوایی نیز در چارچوب مباحث کلی توسعه پایدار قابل بررسی است. این تغییرات با شتابی زیاد آثار منفی خود را بر تمام جنبه های زندگی بشر معاصر آشکار کرده است. به همین منظور، ایالات متحده با همکاری سایر کشورها و همچنین سازمان ملل متحد تلاش دارد این روند را کند ساخته و برای متوقف ساختن آن راه حلهایی علمی و عملی بیابد. طرح انرژی پایدار برای همگان از جمله برنامه هایی است که جامعه بین المللی برای مبارزه با این پدیده اتخاذ کرده است. البته هنوز برای رسیدن به راه حلی کامل راه درازی در پیش است اما تمام کشورها ضرورتا باید در این راه با یکدیگر همکاری کنند. حفاظت از زمین ما تنها راه ادامه زندگی سالم و مرفه برای همگان است.

کودکان خیابانی در بنگلادش- عکس از ویکیپیدیا کامنز

منابع:

  • اهداف توسعه هزاره سازمان ملل متحد: http://goo.gl/ODQupw
  • دستور کار در فرای سال 2015 میلادی: http://goo.gl/Xb1Xmc
  • توسعه پایدار: http://goo.gl/2LuH1k
  • تغییرات آب و هوایی: http://goo.gl/f7ZNdv
  • روز جهانی اطلاعات توسعه: http://goo.gl/eSCGED
  • 24 اکتبر- روز جهانی سازمان ملل متحد- از همین وبلاگ : http://goo.gl/o78KBf
  • نظر مقام مسئول خزانه داری در مورد نقش ایالات متحده در بانک های توسعۀ چند جانبه- آی آی پی دیجیتال : http://goo.gl/GgpI63
  • نشریه الکترونیکی آمریکا: مقابله با تغییرات آب و هوا در سطح محلی– آی آی پی دیجیتال: http://goo.gl/homl1R
  • اطلاعات درمورد شرایط آب و هوایی سال 2011 نشان دهنده تاثیرات تغییرات آب و هوایی است- آی آی پی: http://goo.gl/N9q0tX
  • دانشمندان از تاثیر تغییرات آب و هوا بر حیوانات و اکوسیستم ها گزارش می دهند- آی آی پی: http://goo.gl/8EcI8Y

مارتین لوتر کینگ به همراه پرزیدنت لیندون جانسون- عکس از دانشنامه آزاد ویکیپیدیا

 مقدمه

دکتر مارتین لوتر کینگ رهبر جنبش حقوق مدنی ایالات متحده چهره ای است که برای بسیاری از شهروندان جهان امروز شناخته شده است. میراث مبارزاتی و ارزشهایی که دکتر کینگ برای دستیابی به جامعه ای آزاد، دمکراتیک، و برابر برای همگان به آن اتکاء داشت هنوز هم پس از گذشت دهه ها ویژگی های جهان شمول خود را حفظ کرده است. در مقاله ای که در ژانویه سال 2012 میلادی به مناسبت زادروز مارتین لوتر کینگ توسط همین وبلاگ منتشر شد، به تفصیل به پیشینه زندگی، شرایط اقتصادی-اجتماعی، کودکی و تحصیلات این شخصیت تاریخی پرداخته شد. در اینجا نیازی به تکرار مطالب آن مقاله نیست و خوانندگان گرامی را برای کسب آگاهی های جزئی تر در مورد زندگی دکتر کینگ به آن مقاله رجوع میدهیم. اما در این نوشتار کوتاه تلاش نویسنده بر تشریح اهمیت سخنرانی تاریخی دکتر کینگ که در 28 اوت 1963 میلادی در کنار تندیس آبراهام لینکلن در واشنگتن ایراد شد متمرکز خواهد بود.

تغییرات پنج دهه اخیر در جهان

در این پنج دهه ویژگی های سیاسی، فرهنگی، و اجتماعی ایالات متحده آمریکا و همچنین جهان با تحولاتی شگرف و بزرگ روبرو شده است. بسیاری از نظامهایی که در دوران جنگ سرد به سبک تمامیتگرایی دولتی اداره میشد امرزه جای خود را با نظامهای دمکراتیک و مدرن عوض کرده است. جنبش مدنی در آمریکا جای خود را به جامعه مدنی داده و بسیاری از خواسته های دمکراتیک شهروندان آمریکایی با مشارکت آنها در روند سیاسی کشور برآورده شده است. نیروی جامعه مدنی از خواسته های مشروع و دمکراتیک شهروندان که به سرنوشت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی کشور خود علاقه مند هستند و برای ساختن جامعه ای پویا تلاش می کنند سرچشمه میگیرد. اما در این میان نقش رهبری کننده و الهام بخش شخصیتهای تاریخی مانند دکتر کینگ، گاندی، و یا نلسون ماندلا در شکل دهی جنبشهای مدنی بدور از خشونت از اهمیتی به سزا برخوردار است.

مقدمه سخنرانی مهم دکتر مارتین لوتر کینگ در سال 1963 میلادی، راهپیمایی عظیمی بود که با شرکت بیش از 250 هزار شهروند آمریکایی برگزار شد. دکتر کینگ تلاش خود را بر هماهنگی با سایر گروه ها و فعالان جنبش مدنی متمرکزساخته بود تا بتواند بزرگترین راهپیمایی تاریخ آمریکا را برگزار کند.  هدف اصلی این راهپیمایی آگاه ساختن عموم شهروندان آمریکایی از بی عدالتی هایی بود که تا آن هنگام در بازار کار، حوزه آموزش و پرورش، و دیگر عرصه های زندگی اجتماعی و فرهنگی آمریکا علیه سیاه پوستان اعمال شده بود.  سرانجام و پس از تلاشها و برنامه ریزی های سخت و نفس گیر روز موعود فرا رسید. راهپیمایی بزرگ آزادی در روز 28 اوت 1963 و با حضور حدود 250 هزار شرکت کننده برگزار شد. بسیاری از آگاهان در حوزه سیاست و تاریخ، این راهپیمایی را نقطه عطف جنبش مدنی آمریکا به حساب آورده اند. این راهپیمایی همچنین یکی از عوامل تعیین کننده درتصویب رسیدن قانون حقوق مدنی ایالات متحده در سال 1964 میلادی محسوب میشود.

راهپیمایی آزادی در واشنگتن با حضور 250 هزار نفر- عکس از ویکیپیدیا

راهپیمایی آزادی در واشنگتن با حضور 250 هزار نفر- عکس از ویکیپیدیا

دکتر مارتین لوتر کینگ در این همایش با شکوه، سخنرانی به یادماندنی، تاریخی و معروف خود را با عنوان “من روئایی دارم“  بر روی پله های مجاور تندیس آبراهام لینکلن، نماد و قهرمان لغو برده داری در آمریکا ایراد کرد. به باور بسیاری از کارشناسان، این نطق بلحاظ شیوایی،محتوا و علم بیان یکی از شاهکارهای ادبی محسوب میشود.  سخنرانی پر شور دکتر کینگ در راهپیمایی آزادی واشنگتن، شهرت وی را در داخل و خارج از آمریکا افزایش داد. در همان سال مجله معروف تایم وی را به عنوان “مرد سال” برگزید، و در سال 1964 میلادی، دکتر کینگ جوانترین دریافت کننده جایزه صلح نوبل شد. سر انجام در بهار سال 1965، شخصیت کارزیماتیک و چهره شناخته شده دکتر کینگ در سطح بین المللی، توجه افکار عمومی آمریکا و جهان را به خواسته های مشروع و دمکراتیک جنبش مدنی جلب کرد. در این میان شماری از هواداران جنبش مدنی در درگیری های نا خواسته با جدایی طلبان نژادی در شهر سلما در ایالت آلاباما جان باختند. افکار عمومی داخل آمریکا و همچنین افکار عمومی بین المللی، بهمراه پختگی و چیره دستی دکتر کینگ در مطرح ساختن مطالبات مشروع هواداران جنبش مدنی موجب شد کنگره ایالات متحده آمریکا- با افزودن متمم پانزدهم به قانون اساسی آمریکا-لایحه حق رای مساوی برای سیاه پوستان را به تصویب رساند. این دستاورد برای مبارزان حقوق مدنی نه تنها سیاه پوستان آمریکا بلکه برای سایر اقلیتهای در گوشه و کنار جهان موفقیتی بزرگ و قابل ملاحضه محسوب میشد.  پیامی الهام بخش که درستی عدالت خواهی و صلح طلبی را به اثبات رساند. به هر روی، پس از گذشت پنجاه سال، در روز 28 اوت 2013 میلادی، پرزیدنت باراک اوباما با قرار گرفتن در همان محل تاریخی و در کنار تندیس لینکلن از سخنان تاریخی رهبر جنبش مدنی آمریکا تقدیر کرد. رویای دکتر کینگ و شیوایی بیان وی هنوز هم به گونه ای سحر آمیز و جادویی در فضای آنروز احساس میشد.

 سخنان پرزیدنت اوباما تاکیدی بر عظمت تاریخی و معنوی سخنان پر شور دکتر کینگ بود. باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا در گوشه ای از سخنان خود چنین گفت: ” ما به خوبی و بدرستی فصاحت و بلاغت دکتر کینگ را در آن روز بیاد داریم، که او چگونه به پژواکی توانا برای امید خفته میلیونها نفر تبدیل شد، که وی چگونه راه رستگاری را به انسان های تحت ستم و همچنین ستمگران ارائه کرد. کلمات او متعلق به اعصار است و بلحاظ قدرت و پیشگویی در زمان ما بی همتاست… “در میدان رزم برای عدالت، مردان و زنان بدون رتبه و یا عنوان، ثروت و یا شهرت همه ما را به گونه ای آزاد میسازند و فرزندان ما امروزه آنرا (آزادی را) امری عادی تلقی می کنند. مردمان از هر رنگ و مذهبی با هم زندگی می کنند، می آموزند، گام بر میدارند، شانه به شانه یکدگیر مبارزه می کنند، یکدیگر را دوست میدارند و در با شکوه تریم سرزمین جهان  یکدیگر را بر اساس محتوای شخصیت (انسانی) محک میزنند.” (تشویق حاضران).

پرزیدنت اوباما پیش از آغاز سخنرانی در محل یادبود لینکلن در واشنگتن- عکس از کاخ سفید

پرزیدنت اوباما پیش از آغاز سخنرانی در محل یادبود لینکلن در واشنگتن- عکس از کاخ سفید

منابع

  1. مقاله فارسی آی آی پی- مارتین لوتر مدافع سرسخت کارگران: http://goo.gl/GY9xc
  2. محل یادباود دکتر کینگ در واشنگتن:  http://goo.gl/VGWY6
  3. میراث و زندگی مارتین لوتر کینگ- گالری عکس: http://goo.gl/P4WEi
  4. مقاله فارسی- دمکرات ها از میراث دکتر کینگ تقدیر میکنند: http://goo.gl/9dGw7
  5. من رویایی دارم هنوز زنده است:  http://goo.gl/AqeoI
  6. پرزدنت اوباما در باره دکتر کینگ:  http://goo.gl/4YN0a
  7. گالری-جنبش حقوق مدنی: http://goo.gl/tfajh
  8. ترگود مارشال: http://goo.gl/h2rBv
  9. محله سوئیت آبورن در آتلانتا: http://goo.gl/nemhQE
  10. در باره مورهاوس کالج: http://goo.gl/FVh3ub
  11. در باره تحصیلات دکتر کینگ: http://goo.gl/EVHjT
  12. در باره دانشکده الهیات کروزر- تحصیلات دکتر کینگ: http://goo.gl/fmcUVC
  13. دکتر میس: http://goo.gl/UAKmPP
  14. ماهاتما گاندی: http://goo.gl/sE08N
  15. نه حتی یک مو: http://goo.gl/BG2gOP
  16.  قانون حقوق مدنی: http://goo.gl/svBTY
  17. سخنرانی “من رویایی دارم: http://goo.gl/T8r3g
  18. راهپیمایی از سلما به مانتگامری: http://goo.gl/irxr0
  19. متن سخنرانی پرزیدنت اوباما به مناسبت پنجاهمین سالگرد سخنرانی دکتر کینگ-2013: http://goo.gl/SMDjPp
  20. ویدئوی سخنرانی اوباما-کاخ سفید: http://goo.gl/8w4YQV

 

بسیاری از شهرهای بزرگ ایالات متحده از فرهنگ و هنر مهاجران و همچنین تنوع نژادی آنها تاثیر شگرفی گرفته اند که این تاثیر بر نمای ظاهری شهرها نیز تاثیر داشته و در آنها بازتاب یافته است. شهرهای بزرگ آمریکا اغلب هویتهای خاص خود را دارند که این هویتها نه تنها مرهون آب و هوا و اقلیم منطقه که مرهون بافت اجتماعی این شهرها نیز هست. شهرهایی که نه تنها با اسامی شان که با عناوینی چون سیب بزرگ (نیویورک) و شهرگناه (لاس وگاس) شناخته می شوند.

شهرهای مهم آمریکا ویژگیهای خاصی دارند که با این وِیژگیها از دیگر شهرها متمایز میشوند.

NYC

نیویورک سیتی، بزرگترین شهر ایالات متحده، یک مرکز جهانی بازرگانی و مالی بوده و تاثیری جهانی در صنعت فیلم، سرگرمی و مد دارد. موزه هنر متروپولیتن نیویورک یکی از بزرگترین و معتبرترین موزه های هنری در جهان است که مجموعه ای مشتمل بر 5000 سال تمدن جهان را در خود جا داده است. این شهر دارای بیش از 2هزار سازمان هنری و فرهنگی و بیش از 500 گالری هنری مستقل است. معماری نیویورک عمدتاً در تسلط آسمان خراش ها مانند ساختمان کرایسلر و امپایر استیت قرار دارد که هر دو ساختمان شاهکار معماری آرت دکو (سبک معماری دهه های 1930 و 1920) به شمار می روند.

نمایی از شهر سیب بزرگ در شب

39 سالن نمایش این شهر که در جهان زبانزد است به نام “برادوی” نامیده می شوند.   بسیاری از جنبش های فرهنگی عمده آمریکا مانند دوره تجدد هارلم در دهه 1920 و 1930، در نیویورک آغاز شده اند. این شهر در دهه 1940 مرکز جاز؛ در دهه 1950 مرکز اکپرسیونیسم انتزاعی؛ و در دهه 1970 مرکز موسیقی هیپ هاپ بوده است. نیویورک همچنین به علت جمعیت زیاد مهاجر خود دارای فرهنگ معماری بسیار متنوعی است که بیشتر در بعد معماری داخلی تجلی یافته است و در زیر ظاهر آسمانخراشهای منهتن جنبه های گوناگونی از تنوع فرهنگی را میتوان شاهد بود.

لس آنجلس یا شهرفرشته ها

LA

لس آنجلس بزرگترین شهر ایالت کالیفرنیا و دومین شهر بزرگ ایالات متحده است که مرکز فرهنگ، تکنولوژی و تجارت بین المللی کشور به شمار میرود. این شهر بزرگترین تولیدکننده سرگرمی های عامه پسند در جهان است و فیلم های سینمایی، تلویزیون و صنایع ضبط موسیقی آن شهرتی جهانی دارد.

موزه ها و گالری های متعدد لس آنجلس شامل موزه جی. پاول گتی  که به دلیل برخورداری از مجموعه های عظیم باستانی یونان، ایتالیای باستان و روم شهره است در این شهر قرار گرفته است . آکواریوم آبی کابریلو این شهر نیز بسیار شهره است.

ساختمان دوروتی چندلر، که بخشی از مرکز موسیقی لس آنجلس است، محل سالن اپرای لس آنجلس می باشد و مراسم جوایز سالیانه صنایع فیلم سازی   اسکار نیز در این ساختمان برگزار می شود. سالن کنسرت پیشرو و آینده گرای والت دیسنی که توسط فرانک گری طراحی شده است، محل ارکستر فیلارمونیک لس آنجلس است. این شهر دارای بزرگترین جمعیت پارسی گوی و ایرانیان در خارج است.

 

Chicago

شیکاگو – با نام مستعار “شهر بادخیز” – بزرگترین شهر ایالت ایلینویز و سومین شهر بزرگ ایالات متحده به شمار می رود. این شهر پایتخت تجاری، مالی و فرهنگی غرب میانه به شمار می رود و از زمان برگزاری نمایشگاه جهانی شیکاگو در سال 1893، تبدیل به یکی از بانفوذترین شهرهای جهان شده است.

شیکاگو که به آسمان آبی و بادهای همیشگی اش معروف است

شیکاگو دارای منطقه های رستورانی با نام های شهر یونانی، شهر چینی، ایتالیای کوچک و سئول کوچک می باشد که نشان دهنده ریشه های مهاجران در این شهر است. معماری چشمگیر این شهر نیز شهرتی جهانی دارد: آسمانخراش های آن، مانند برج سییرز که بلندترین برج در قاره آمریکا می باشد، جزو مرتفع ترین آسمانخراش های جهان هستند.

میراث فرهنگی شیکاگو دربرگیرنده سبک منحصر به فرد آن در موسیقی زنده، که به نام بلوز شیکاگو نامیده می شود، است. این شهر دارای موسیقی هیپ هاپ تاثیرگذاری بوده و کمدی های فی البداهه در جوامع تئاتری آن رشد کرده اند. ارکستر سمفونیک شیکاگو و اپرای غنایی این شهر، که هر دو شهرتی جهانی دارند، موسیقی کلاسیک را ارایه می کنند. باله شیکاگو، جشنواره باله شیکاگو و بسیاری از گروه های مدرن و جاز، شیکاگو را مرکز خود می دانند. موسسه هنر شیکاگو دارای مجموعه ای می باشد که دربرگیرنده 5.000 سال تمدن جهان است، و بیشترین تعداد گالری های هنر معاصر در منطقه شمالی رودخانه شیکاگو قرار دارند.

 

Seattle

سیاتل با نام مستعار شهر زمرد سبز، بزرگترین شهر در منطقه شمال غربی ایالات متحده است. محققان در سال 2005، سیاتل را تحصیلکرده ترین شهر آمریکا تعیین کردند .ارکستر سمفونیک سیاتل، اپرای سیاتل و باله شمال غربی آمریکا در این شهر که مرکز منطقه ای هنرهای نمایشی به شمار می رود، جای گرفته است.   سیاتل خاستگاه موسیقی گرانج است.

سیاتل شهر زمردین که بیشترین میزان تحصیلکردگان آمریکا را در خود جای داده است

 سیاتل همچنین به دلیل اجرای تئاترهای زنده خود مشهور است و بسیاری از موزه ها و گالری های مهم مانند گالری هُنری هِنری، موزه هنر سیاتل، پارک مجسمه المپیک و موزه هنر فرای، در این شهر قرار دارند. بسیاری از مجموعه های تخصصی نیز در موزه های دیگر سیاتل مانند موزه نوردیک هریتیج، موزه آسیایی وینگ لوک و موزه پرواز  در این شهر است. این شهر همچنین هرساله میزبان بسیاری از جشنواره های نژادهای مختلف بوده و تعداد زیادی از کاهنان سرخ پوستان آمریکایی در این شهر زندگی می کنند.

San Francisco

سان فرانسیسکو، بخشی از خلیج زیبای سان فرانسیسکو است با جمعیتی معادل 8 میلیون نفر و اغلب بین المللی و چندنژادی. محله های آن نیز بازتاب دهنده این تنوع جمعیتی هستند؛ چاینا تاون یا محله چینی های این شهر که در سال 1906 تاسیس شده دارای شهرتی بین المللی است. منطقه میشن، که محل زندگی بسیاری از مهاجران مکزیکی و آمریکای لاتین می باشد؛ و هایت اشبری، که جنبش هیپی در دهه 1960 از آنجا آغاز شد و هنوز علیرغم نوسازی های چشمگیر، محل زندگی برخی اشخاص خوشگذران است.

 هجوم نویسندگان و هنرمندان در دهه 1950 موجب رشد فرهنگ کافه نشینی روشنفکری شد و تغییرات اجتماعی شگرف در دهه 1960، شهرت سان فرانسیسکو را به عنوان مرکز فعالیت های روشنفکرانه و آزادی خواهانه تثبیت نمود.

سالن اپرای یادبود جنگ در سان فرانسیسکو، محل برگزاری اپراها و باله های بسیار معتبر می باشد. ارکستر سمفونیک سان فرانسیسکو در سالن سمفونی دیویس برنامه اجرا می کند و سالن هربست به دلیل اجراهای موسیقی الکتریکی در آن معروف است. بازسازی دوم تالار مشهور فیلمور هنوز مورد استفاده می باشد؛ ساختمان اصلی این تالار به دلیل آنکه بزرگان موسیقی راک مانند گریتفول دد، جانیس جاپلین و جفرسون ایرپلین فعالیت خود را در دهه 1960 در این تالار آغاز کردند، مشهور بود. هنرستان هنرهای زیبای آمریکایی نقشی برجسته در هنرهای نمایشی این شهر دارد و سالانه بیش از 600.0000 نفر از موزه هنرهای مدرن سان فرانسیسکو بازدید می کنند.

Santa Fe

سانتافه، مرکز ایالت نیومکزیکو، در قرن 1500 توسط مهاجران اسپانیایی مسکونی شد و در سال 1610 رسماً تاسیس شد. فضای اسپانیایی و معماری این شهر که به سبک دهکده های سرخپوستی می باشد، نشان دهنده ریشه های اسپانیایی و سرخ پوستان آمریکایی آن می باشد.

 سانتافه که به عنوان شهری چند فرهنگی و یک مرکز هنری شهرت دارد، محل اقامت تعداد زیادی از هنرمندان می باشد که بسیاری از آنها مناظر زیبای این شهر را نقاشی کرده اند. جورجیا اوکافی، یکی از هنرمندان مشهور نیومکزیکو، برای مدتی در سانتافه زندگی کرده بود و موزه جورجیا اوکافی در این شهر، کارهای او و هنرمندانی که آثارشان شبیه او می باشد را نمایش می دهد. بیشترین تعداد گالری ها، نمایشگاه های هنر معاصر جنوب غربی و سرخپوستان آمریکایی و هنرهای تجربی در این شهر در خیابان کنیون قرار دارند.

 اصولاً نویسندگان، شامل کورما مک کارتی و والکر پرسی، در سانتافه گرد یکدیگر جمع می شده اند. موسیقی و اپرا نیز در این شهر به خوبی ارایه شده اند. اپرای سانتافه یکی از معتبرترین اپراهای منطقه ای در آمریکا می باشد و برنامه های اجرای جشنواره موسیقی های سالنی سانتافه، بسیار شلوغ است. سانتافه همچنین دارای موزه های زیادی می باشد که در سطح جهانی قرار دارند، مانند موزه هنر نیومکزیکو، موزه هنرهای سرخپوستان آمریکایی، موزه تاریخ و مرکز سانتافه (که به هنرهای معاصر اختصاص یافته است).

 Austin

آستین در تگزاس، خود را “مرکز موسیقی زنده در جهان” می نامد، زیرا بسیاری از موسیقی دان ها و سالن های موسیقی در این شهر قرار دارند. شیوه زندگی پرهیجان و مترقی ساکنان این شهر سبب شده است تا آنها شعار “آستن را خارق العاده نگه دارید” را برای خود انتخاب کنند؛ ساکنان آستن به زندگی خارج از عرف و تنوع و دگرگونی خود افتخار می کنند.

این شهر دارای موسیقی های زنده گیرایی می باشد و تعداد سالن های موسیقی این شهر به ازای تعداد ساکنان آن، از هر شهر دیگری در ایالات متحده بیشتر است. آستن سیتی لیمیتس، قدیمی ترین برنامه کنسرت های موسیقی در تلویزیون آمریکا، در دانشگاه تگزاس در آستن ضبط می شود. جشنواره موسیقی آستن سیتی لیمیتس نیز هرساله در پارک زیلکر در آستن برگزار می شود و جشنواره شهری موسیقی آستن و همچنین جشنواره موسیقی رگه، هر ساله در ماه آوریل برگزار می شود. آستن همچنین میزبانی جشنواره سالانه فیلم را بر عهده دارد و هرساله یک جشنواره فیلم/ موسیقی/ چند رسانه ای به نام جنوب از جنوب غربی را برگزار می کند.

باله آستن، چهارمین باله بزرگ در ایالات متحده است. اپرای غنایی آستن دارای اعتبار بسیار زیادی می باشد و همچنین این شهر در زمینه تئاتر نیز پیشینه قدرتمندی دارد.

New Orleans

نیو اورلئانز – با نام مستعار “ساده بزرگ” – یکی از شهرهای بندری مهم ایالات متحده و بزرگترین شهر ایالت لوییزیانا می باشد. نیو اورلئانز که یکی از قدیمی ترین شهرهای ایالات متحده است، به دلیل سابقه چندفرهنگی، موسیقی و آشپزی خود شهرت دارد.

 جذابیت های عمده این شهر عبارتند از خیابان مشهور بوربون در بخش فرانسوی که به دلیل زندگی شبانه پرهیجان آن معروف است؛ خیابان سنت چارلز ( که دانشگاه های تولان و لویولا در آن قرار دارند )؛ میدان جکسن؛ کلیسای جامع سنت لوییس؛ بازار فرانسوی ها و اجراهای موسیقی جاز در سالن پرزرویشن. موزه های هنری این شهر نیز شامل مرکز هنرهای معاصر، موزه هنر نیو اورلئانز در پارک شهر و موزه هنرهای جنوبی آگدن می باشند. نیو اورلئانز همچنین دارای تعداد زیادی از باغ های عمومی، مانند باغ ها و منازل لانگ وو و باغ گیاه شناسی نیو اورلئانز است.

 

پرزیدنت فرانکلین روزولت در حال امضای قانون تامین اجتماعی در سال 1935 میلادی

پرزیدنت فرانکلین روزولت در حال امضای قانون تامین اجتماعی در سال 1935 میلادی

سرآغاز

انسان های نخستین، به دلایل گوناگون از جمله زندگی جمعی، تامین معاش به طور گروهی، و مسولیت هایی که میان گروه ها و یا قبایل و غیره تقسیم می شد تا حدی احساس امینت اجتماعی می کردند. بسیاری ازنیاز های ابتدایی و ضروری آنها از راه فعالیت های گروهی برآورده میشد و شاید این امر موجب شده بود که آنها نیاز چندانی را به وجود تأمین اجتماعی یا پیمان های جمعی احساس نکنند. واحد خانواده، به مفهومی فراگستر از جایگاه مهمی در چوامع نسبتا ابتدایی برخوردار بود، و بسیاری از چالشهایی که افراد این واحدهای به هم پیوسته با آن روبرو میشدند با اتکاء به منابع درونی آنها حل و فصل می شد. بنابر این، شهروندان نخستین این واحدهای کوچک اجتماعی زیاد در مورد آینده خانواده اشان از نظر تامین معیشت نگران نبودند. به هم پیوستگی، کار گروهی، تقسیم مسولیت ها شرایطی را بوجود آورده بود که اعضای این واحد ها میدانستند که در صورت مرگ زودرس نیز فرزندان آنها گرسنه و یا بی سرپرست نخواهند ماند و از پشتیبانی سایرین برخوردار خواهند بود. به تدریج و با سیر تکاملی شهرنشینی شمار نهاد های اجتماعی و مذهبی از جمله معابد، آتشکده ها، کنیسه ها، کلیساها و سپس مساجد افزایش یافت. این نهادها به شیوه های گوناگون شبکه های پراکنده ای را به منظور حمایت از مستمندان و تهیدستان، و همچنین برای سرپرستی از یتیمان و بی سرپناهان سازماندهی کردند.

اما بشریت در مسیر تکامل اجتماعی و دست یابی به پیشرفتهای چشمگیر در حوزه دانش، فناوری، تولید مصنوعات و فراورده های مورد نیاز جوامع، به دیدگاهایی مترقی تر و متعالیتر نیز رهنمون گردیده بود. همواره بسیاری از جوامع در جستجوی راهی بوده اند تا بتوانند به گونه ای فعال، ساختارمند، و موثر به نیازهای اجتماعی شهروندانی که بنا به دلایل متعدد توانایی تامین معاش خود را نداشتند پاسخی درخود بدهد. چگونه میتوان با توجه به ارزشهای بشردوستانه ای که همواره در راس فرهنگهای بشری قرار داشته نسبت به درد و محنت انسان ها و اعضای یک جامعه بی توجه بود؟ چگونه می شد کمبود ها و مشکلات تهی دستان را به گونه ای درخور و محترمانه جبران کرد؟ این گونه پرسش ها در سیر تاریخ چند سده گذشته از اروپا تا آمریکا ذهن و فکر بسیاری از معماران اجتماعی، دولتمردان، و فعالان امور اجتماعی را بخود مشغول داشته بود. آری بسیاری در جستجوی راهی!

تولد قانون مدرن تامین اجتماعی در ایالات متحده آمریکا

واژه تأمين اجتماعي ترکیبی از برخورداری از امنيت نسبی اقتصادی و بيمه اجتماعی است. این قانون برای نخستین بار در لايحه سال 1935 دولت فدرال آمريكا به كار گرفته شد. لایحه تامین اجتماعی در روز 14 اوت سال 1935 میلادی توسط رئیس جمهوری وقت آمریکا، فرانکلین دیلانو روزولت امضاء گردید و با تصویب کنگره شکل قانونی به خود گرفت. در این روز تاریخی که بسیاری از شهروندان آمریکا مدتهای زیادی در انتظار آن بودند، رویای تصویب قانون امنیت اجتماعی با تلاشهای خستگی ناپذیر پرزیدنت رزولت و بسیاری از اعضای کنگره آمریکا به تحقق پیوست. در این روز عکاسان و خبرنگاران در محل حضور داشتند و لحظه امضای این لایحه را در تاریخ ثبت کردند. تصویب این لایحه تاریخی تامین حقوق و مزایای ویژه اجتماعی و درمانی را برای بیکاران و بازنشستگان تضمین میکرد. رزولت از این اقدام کنگره که وی آنرا “عملی میهن پرستانه” خوانده بود قدردانی کرد. گفتنی است، روزولت سکان کشور را در سال 1932 میلادی و در میان رکود بزرگ، یعنی بدترین بحران اقتصادی که این کشور تا آندوران به خود دیده بود در دست گرفته بود. قانون تامین اجتماعی (SSA) روزولت در کنار دیگر برنامه های اجتماعی-اقتصادی وی از جمله “معامله جدید”، استقرار اداره پیشرفت اشتغال، و سپاه غیر نظامی حفاظت تماماً به منظور خارج ساختن آمریکا از رکود بزرگ اقتصادی، و همچنین ایجاد شغلهای جدید برای آمریکایی ها تدوین و اجرا شده بود.

 

نمودار  منابع درآمد دولت فدرال در سال 2010- منبع: کمیته مشترک مالیاتی

نمودار منابع درآمد دولت فدرال در سال 2010- منبع: کمیته مشترک مالیاتی

پرزیدنت دیلانو روزولت در بیانیه عمومی خود در آن روز در مورد وضعیت “جوانانی که نگران آینده خود بودند، و یا آنهایی که صاحب شغل و حرفه ای بودند اما از امنیت شغلی برخوردار نبودند ابراز نگرانی کرد. روزولت به این امر آگاه بود که هیچ برنامه تامین اجتماعی نخواهد توانست همه شهروندان را کاملا در برابر گزند مشکلات و چالشهای اجتماعی بیمه کند، اما بزعم وی تدوین و اجرای قوانین و برنامه های حد اقلی بیمه و تامین اجتماعی گامی ضروری محسوب می شد. وی در این باره چنین گفته بود: “ما هرگز نمی توانیم صد در صد از جمعیت را در برابر صد در صد از خطرات و فراز و نشیب های زندگی مصون داریم” با این حال وی امیدوار بود که تصویب قانون تامین اجتماعی بتواند از افتادن شهروندان ارشد یا سالمندان به وادی تنگدستی و فقر جلوگیری کند. با اینکه قانون تامین اجتماعی (یا سوشیال سیکیوریتی) در ابتدا برای مبارزه با بیکاری ایجاد شده بود، اما عملکرد کنونی این برنامه در درجه اول ایجاد یک شبکه امن برای بازنشستگان و از کار افتادگان است. این قانون همچنین، مزایای اجتماعی ویژه ای را پس از مرگ در اختیار وابستگان نزدیگ مالیات دهندگان (همسر یا فرزندان) قرار میدهد. در پایان لازم به تذکر است که نظام تامین اجتماعی در آمریکا از سال 1935 تا کنون نسبتا بدون تغییر باقی مانده است. امروزه با افزایش طول عمر جمعیت آمریکا، افزایش شمار بازنشستگان، و دیگر چالشهای اقتصادی- این شبکه عظیم تامین اجتماعی با دشورایهایی روبرو است. سیاستگذاران هر دو حزب در مورد کم و کیف این برنامه تا کنون گفتگوهای زیادی انجام داده اند. آینده نشان خواهد داد که چگونه میتوان میراث پرزیدنت روزولت و آرزوهای وی را برای تامین امنیت معیشتی و بهداشتی سالخوردگان حفظ کرد. بدون شک چیرگی بر این چالش دشوار خواهد بود اما با اراده سیاسی و برنامه ریزی های دقیق شاید بتوان برای نجات آن راهی یافت.

 

منابع:

  1. طرح نوین- مقاله آی آی پی: http://goo.gl/q36os5
  2. قرار داد جدید و جنگ جهانی دوم: http://goo.gl/13sGuj
  3. از هوور تا روزولت: انتقال قدرت در دوران بحران: http://goo.gl/9buKeU
  4. برنامه جدید: http://goo.gl/DxYrRm
  5. قانون تامین اجتماعی-اسناد تاریخی آمریکا: http://goo.gl/DBemzw
  6. سند قانون تامین اجتماعی: http://goo.gl/On9p6T
  7. امروز در تاریخ: .  http://goo.gl/MEeFlt
  8. رئیس جمهوری آمریکا که از صندلی چرخدار استفاده میکرد: http://goo.gl/pibPDG
  9. زندگی نامه روزولت- تارنمای کاخ سفید: http://goo.gl/N57nNM

 

روزهای بلند تابستان به طور مرسوم زمان گذراندن تعطیلات است. شیوه ای بسیار مرسوم در آمریکا و درمیان آنهایی که خود را آمریکایی می نامند. این گذران روزهای بلند تابستانی اما به همان اندازه سرزمین و مردم متنوع آمریکا، متنوع است. سفر کردن و دیدن جاذبه های متعدد گردشگری یکی از مهمترین و رایج ترین نوع گذران تابستان در آمریکا است درحالیکه به دلیل گستردگی و تنوع ایالات متحده حتی بسیاری از شهروندان یک ایالت هم قادر نیستند تمام جاذبه های گردشگری ایالت خود را در مدت چند تابستان ببینند چه برسد به اینکه بخواهند تمام جاذبه های گردشگری 50 ایالت آمریکا را تجربه کنند.

شهر نئون و منظره اغواگر لاس وگاس در شب

از این جالب تر این است که دولت آمریکا سازمان رسمی ای به نام سازمان توریسم ندارد و نهادهای خودجوش و انجمن ها از جمله انجمن صنعت توریسم آمریکا این وظیفه را به انجام می رسانند.  هر یک از ایالتها نیز به نوبه خود اطلاعات وسیعی درباره مکانهای دیدنی و فعالیتهای جالب توجه در اختیار مسافرین توریستها و گردشگران قرار می دهند حال آنکه آژانسهای مسافرتی، شرکتهای کرایه اتومبیل، هتلها، و سازمانهای دیگر حتی سازمان بازنشستگی بخش توریسم و گردشگری دارد و اطلاعات مربوط به توریسم را در اختیار مسافرین قرار می دهند!

هونولولوی هاوایی یکی از مقاصد گردشگران

میلیونها توریستی که هر ساله به ایالات متحده می آیند بلافاصله درمی یابند ایالات متحده کشور پهناوری است و مکانهای توریستی و دیدنی بیشمار این کشور هزاران کیلومتر از یکدیگر فاصله دارند. واقعیت این است که بازدید از  تمام این مکانها در طول یک سفر، حتی چندین سفر، غیرممکن است. بنابراین، برنامه ریزی پیش از آغاز سفر و تعیین جزییات سفربسیار ضروری است.

علیرغم افزایش قیمت بلیط هواپیما به علت افزایش قیمت سوخت، آمار مسافرین بین المللی به آمریکا به رکود بالائی رسیده است. با اینکه بسیاری از هزینه های سفر افزایش یافته اما آمریکا این تابستان نیز با رشد خوب گردشگر بین المللی مواجه بوده است.

پرطرفدارترین مقاصد گردشگری آمریکا براساس آمار نیویورک، لس آنجلس، میامی، سان فرانسیسکو، اورلاندو در فلوریدا، لاس‌وگاس، هونولولو، واشنگتن، شیکاگو و بوستون است.

لس آنجلس شهری که زبان پارسی در آن رایج است

به طور کلی، اغلب گردشگران از کشورهای اروپائی به نیویورک و فلوریدا می روند، و آسیائی ها به هاوائی و کالیفرنیا در سواحل غربی، پرواز می کنند. اما اخیراً، لس آنجلس شاهد افزایش تعداد بازدید کنندگان از انگلستان و بیشترین تعداد از آلمان و فرانسه بوده است.

در مجموع، گردشگران بین المللی در سالهای اخیر به طور متوسط هر ساله 122 میلیارد دلار برای سفر به ایالات متحده و در درون آن هزینه کرده اند.

عاشقان مناظر طبیعی محال است از خیر تماشای گراند کنیون بگذرند

بر اساس آمار وزارت تجارت آمریکا خرید، اولین الویت تقریبا 90 درصد مسافران بین المللی است. یک مقام مسئول در وزارت تجارت می گوید: “گردشگران خارجی فقط برای دیدن چیزها به اینجا نمی ایند، بلکه چمدان های خود را پر می کنند و آنها را به خانه می برند. و آنها به صورت گروهی می آیند زیرا اینجا همه چیز {در مقایسه با اروپا} نصف قیمت است.”

بنا بر اظهارات کریستوفر هیوود، یکی از سخنگویان ان وای سی و کمپانی، سازمان گردشگری شهر نیویورک، این شهر مبداء ورودی شماره یک آمریکا برای مسافرین خارجی به شمار می آید و بازدید کنندگان خارجی بیش از نیمی از 28 میلیارد دلار درآمد صنعت گردشگری شهر را ایجاد می کنند. بازدید کنندگان خارجی مدت زمان طولانی تری از بازدید کنندگان آمریکائی در این شهر اقامت می کنند و مبلغ بیشتری نیز هزینه می کنند.

میامی فلوریدا آمیزه ای از زیبایی طبیعی و زندگی شهری است

نکات مهم در سفر به آمریکا

·         ایالات متحده کشور بزرگی است. وقتی برای سفرتان برنامه ریزی می کنید، حتما فواصل بین معروفترین مکانهای دیدنی ایالات متحده را در نظر بگیرید.

·         راههای زیادی برای برنامه ریزی یک مسافرت وجود دارد: می توانید در یک شهر و ناحیه اطراف آن مستقر شوید – مانند میامی، فلوریدا، یا سانفرانسیسکو، کالیفرنیا – یا در یک منطقه بخصوص در کشور – مانند نیوانگند یا دریاچه های بزرگ در منطقه میدوست شمالی – یا در یک محل بخصوص – مانند پارک ملی گراند تتون در وایومینگ یا اوزارک نشنال سینیک ریورویز در میسوری. از آن به بعد می توانید با برنامه ریزی دور و برتان را کشف کنید.

·         اگر قصد دارید در هتلهایی با قیمت متناسب اقامت کنید حتما نظرات و توصیه های دیگر مسافران بی‌طرف را که در تارنماهای گردشگری درج شده مرور کنید

·         در هنگام برنامه ریزی حتما تقویم داشته باشید و احتمالات مختلف از جمله امکان تاخیر پرواز یا خرابی اتوموبیل را لحاظ کنید

·         تارنماهای توریستی مختلفی وجود دارد که به شما امکان برخورداری از تخفیفهای مختلف در هنگام مسافرت را ارائه می دهد

·         از نقشه های الکترونیک غافل نشوید و امکانات مختلف مسیر را با آنها چک کنید. اپلیکیشن ها و برنامه های مخصوص گردشگری را در تلفن همراه خود ذخیره کنید و البته از این نکته ها هم توجه کنید:

·         بلیط هواپیمای خود را از پیش خریداری کنید و برای صرفه جویی از لحاظ تاریخ سفر انعطاف پذیر باشید.

·         برای برنامه ریزی آسان تر و پیدا کردن دوستان جدید به یک تور مسافرتی بپیوندید.

·          از مقاصد همیشگی صرف نظر کنید. مکان هایی که کمتر شناخته شده اند، آمریکای واقعی هستند.

·          دستمزد دادن به پیشخدمتان و رانندگان تاکسی مرسوم است.

·          اتوبوس سوار بشوید. برای مسافت های کوتاه، خدمات اتوبوسرانی مقرون به صرفه هستند.

·           با ساکنان محلی صحبت کنید. آنها شما را برای پیدا کردن بهترین غذا، موسیقی، و مناظر دیدنی راهنمایی خواهند کرد.

 

 اگر تصمیمتان برای سفر به آمریکا قطعی است یا اینکه اینک در آمریکا هستید و درحال برنامه ریزی برای دیدن نقاط مختلف آمریکا حتما سری به تارنمای 50 ایالت در 50 روز که توسط اداره همکاریهای بین الملل و اطلاعرسانی وزارت خارجه آمریکا تاسیس شده بزنید و در جریان دیدنیهای جالب آمریکا و تجربیات مختلف قرار بگیرید: http://iipdigital.usembassy.gov/50states.html#axzz2bTk2Uxyp