Filled with two weeks of momentous meetings at the IAEA, September is an extraordinarily busy month for anyone in Vienna affiliated with international nuclear policy. Diplomats, like me and my team at the U.S. Mission, race to prepare for vital discussions on a range of issues at the Board of Governors and General Conference meetings. Technical professionals within the IAEA log long hours to provide Member States the most current and reliable data upon which to base their decisions. Even hotel managers jump through hoops to accommodate the numerous dignitaries who descend on the Austrian capital from far and wide. And one group that genuinely burns the candle at both ends during this period is the cadre of journalists who cover the IAEA for a broad spectrum of global news outlets.
Knowing what great efforts these committed reporters make to get the facts right and share useful insights, I hosted the press corps at a reception at my home here in Vienna this week. These seasoned professionals, many of whom know the fine points of nuclear policy as well as the experts on the inside of the debate, provide a great service in their tireless pursuit of the truth. In celebrating, I wished not only to acknowledge their importance in explaining complex matters to the public, but to highlight the fundamental value of a free, independent press—something which we cannot take for granted.
While the rapid expansion of the Internet has created many new opportunities for the free exchange of ideas, journalists must still contend with brutality and censorship in far too many corners of the world. According to the international press freedom organization Reporters without Borders, so far in 2011, at least 39 journalists have been killed as a consequence of their work and 148 have been imprisoned. The Newseum in Washington, DC maintains a sobering map highlighting the state of press freedom around the world (view the map at http://newseum.org/exhibits-and-theaters/permanent-exhibits/world-news/press-freedom-map.html). The large number of nations rendered in red, representing regimes which keep journalists under strict control, provides a stark reminder of the work that remains to be done to guarantee the open exchange of ideas.
Enshrined in America’s Constitution, the freedom of the press is a founding principle of the United States, a value we proudly promote in our engagements around the world. The robust community of critical and insightful journalists covering the IAEA and the United Nations here in Vienna plays a vital role in shaping the debate, holding policymakers to account, and engaging the public on the issues of the day. As challenging as it can be to answer journalists’ most probing, challenging questions, I try to tackle each and every one with the awareness that our spirited exchanges stem from a right – the public’s right to know the truth – which far too many people around the world are denied.
ماه سپتامبر با دو هفته نشست های مهم در آژانس بین المللی انرژی اتمی، ماهی پر کار برای همۀ کسانی است که در وین با سیاست هسته ای بین المللی در ارتباط هستند. دیپلماتها، مانند من و گروهم در نمایندگی ایالات متحده، با شتاب در حال آماده شدن برای بحث های حیاتی دربارۀ طیفی از مسائل در نشست های شورای حکام و کنفرانس عمومی هستند. کارشناسان فن آوری در داخل IAEA ساعت های بسیار برای ارائۀ به روزترین و قابل اعتمادترین اطلاعات به کشورهای عضو برای تصمیم گیری آنها، کار می کنند. حتی مدیران هتل ها برای ارائه جا به مقامات عالی رتبه ای که از دور و نزدیک به پایتخت اتریش سرازیر می شوند از هیچ تلاشی فروگذاری نمی کنند. و یک گروه که در طول این مدت صادقانه، به سختی و تا دیروقت کار می کند کادر خبرنگارانی است که آژانس بین المللی انرژی اتمی را برای طیف گسترده ای از رسانه های خبری جهان تحت پوشش قرار می دهد.
با اطلاع از تلاش فوق العاده این خبرنگاران متعهد برای ارائه درست حقایق و در اختیار گذاشتن دیدگاه های مفید، من میزبانی ضیافتی را برای کادر مطبوعاتی در منزل خود در وین به عهده گرفتم. این کارشناسان با سابقه که بسیاری از آنها از حساس ترین نکات سیاست هسته ای به خوبی کارشناسانی که دست اندر کار این مباحث هستند آگاهی دارند، با پیگیری خستگی ناپذیر حقیقت خدمت بزرگی ارائه می دهند. من با این گرامیداشت، نه تنها مایلم اهمیت آنها را در توضیح مطالب دشوار برای عموم مردم به رسمیت بشناسم، بلکه ارزش بنیادی مطبوعات آزاد را برجسته کنم – موضوعی که ما نمی توانیم بدون قدردانی از کنار آن بگذریم.
با وجود آنکه گسترش اینترنت فرصت های تازۀ بسیاری را برای تبادل آزادانۀ عقاید ایجاد کرده است، روزنامه نگاران باید هنوز با بی رحمی و سانسور در شمار بیش از حدی از اماکن در جهان بستیزند. بنابر گزارش سازمان بین المللی آزادی مطبوعات “خبرنگاران بدون مرز”، تا کنون در سال 2011، حداقل 39 روزنامه نگار در نتیجه کار خود کشته شده و 148 نفر زندانی شده اند. موزۀ خبر (Newseum) در واشنگتن دی سی نقشه هوشیارکننده ای را که وضعیت آزادی مطبوعات را در سراسر جهان مورد توجه قرار می دهد، نگهداری می کند (از این نقشه در تارنمای زیر دیدن کنید http://newseum.org/exhibits-and-theaters/permanent-exhibits/world-news/press-freedom-map.html). شمار زیادی از کشورها که با قرمز مشخص شده اند نشان دهندۀ رژیم هایی هستند که روزنامه نگاران را تحت کنترل شدید حفظ می کنند، و این یادآوری دقیقی از تلاشی است که هنوز باید برای تضمین تبادل آزاد عقاید انجام پذیرد.
آزادی مطبوعات که در قانون اساسی آمریکا گرامی شمرده شده است، از اصول بنیادین ایالات متحده است؛ ارزشی که ما با افتخار در تعاملات خود در سراسر جهان به ترویج آن می پردازیم. جامعۀ نیرومند خبرنگاران منتقد و با فراستی که آژانس بین المللی انرژی اتمی و سازمان ملل را اینجا در وین تحت پوشش قرار می دهد، نقشی حیاتی در شکل دادن به بحث، مسئول شناختن سیاست گذاران، و تعامل با عموم در زمینۀ مسائل روز ایفا می کند. با وجود دشواری پاسخ دادن به پرسش های کاوشگرانه و چالش برانگیز روزنامه نگاران، من سعی می کنم از عهدۀ همۀ پرسش ها با آگاهی از اینکه تبادل پرجوش ما از یک حق– حق مردم برای آگاهی از حقیقت – ریشه می گیرد، برآیم، حقی که از شمار بیش از حدی از مردم در سراسر جهان دریغ می شود.
Summer is passing, and while many in Vienna are still dreaming of their August vacations, we at the U.S. Mission are in the midst of a significant round of meetings at the IAEA. Anyone who has glanced at international headlines in recent weeks knows that Iran’s nuclear program remains of grave concern to the international community, and this subject will be at the forefront during the IAEA Board of Governors and General Conference meetings this month.
The recent news out of Tehran, whether about the transfer of centrifuges from one site to another or proud claims about uranium enrichment plans highlight the deeply troubling reality: Iran continues to expand its nuclear program and strengthen its ability to develop nuclear weapons. It flaunts its violation of UN Security Council sanctions and resists fully cooperating with the IAEA, leaving the IAEA unable to confirm that all aspects of its nuclear program are peaceful.
The IAEA Director General has repeatedly noted Iran’s refusal to cooperate on numerous issues, including the possible military dimensions of its nuclear program. The UN Security Council has called on Iran to cease all uranium enrichment activities, and has levied multilateral sanctions against Iran to pressure it to do so. The United States and our partners in the so-called P5+1 group – including the United Kingdom, France, Russia, China, and Germany – continue through both pressure and engagement to try to hold Iran accountable to its international obligations and to cooperate fully with the IAEA. We have tried several times to engage Iran to find a solution to global concern about its nuclear program, but Iran has not been prepared to enter into a dialogue without preconditions. The P5+1 remains unified in continuing to use pressure and engagement to resolve our shared concerns over Iran’s nuclear program.
And so Iran’s nuclear activities will remain a prominent issue discussed at the upcoming Board of Governors meeting. If Iran is truly serious about substantive cooperation with the IAEA, it knows what it should do: answer fully the IAEA’s questions including about the possible military dimensions of its nuclear efforts, and comply with its international nuclear obligations, including all IAEA Board of Governors and United Nations Security Council resolutions.
Check back in the coming weeks for more on this and other topics, and please leave any questions or thoughts you have on the subject in the comments section.
—Ambassador Glyn T. Davies
از دفتر سفیر
سفیر گلین تی. دیویز
نمایندگی ایالات متحده در سازمان های جهانی، وین
7 سپتامبر 2011
تابستان سپری می شود، و در حالی که بسیاری در وین از تعطیلات خود در ماه اوت بازمی گردند، ما در نمایندگی ایالات متحده به سختی سرگرم دور چشمگیری از نشست های آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) هستیم. هر کس که نگاهی به خبرهای بین المللی در هفته های اخیر انداخته باشد می داند که برنامۀ هسته ای ایران کماکان نگرانی شدیدی برای جامعه بین المللی است، و این ماه در نشست شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی و کنفرانس عمومی این موضوع از اولویت های نخست خواهد بود.
تازه ترین خبرها از ایران، چه دربارۀ انتقال سانتریفیوژها از مکانی به مکان دیگر یا ادعاهای افتخارآمیز دربارۀ برنامه های غنی سازی اورانیوم، واقعیتی عمیقا نگران کننده را برجسته می سازند: ایران به گسترش برنامۀ هسته ای خود و تقویت توانایی اش برای توسعۀ سلاح های هسته ای ادامه می دهد. این کشور به تخلف خود از تحریم های شورای امنیت سازمان ملل می بالد و از همکاری کامل با آژانس بین المللی انرژی اتمی امتناع می ورزد، که آژانس را از تایید این که تمام جنبه های برنامه هسته ای این کشور صلح آمیز است ناتوان می سازد.
دبیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی بارها به امتناع ایران از همکاری در شماری از موارد، که امکان وجود ابعاد نظامی در برنامۀ هسته ای این کشور را شامل می شود اشاره کرده است. شورای امنیت سازمان ملل از ایران خواسته است تا به تمام فعالیت های غنی سازی اورانیوم خود خاتمه دهد، و تحریم های چند جانبه های را به منظور اعمال فشار بر ایران برای انجام این کار وضع کرده است. ایالات متحده و شرکای ما در گروه P5+1 – شامل بریتانیا، فرانسه، روسیه، چین، و آلمان- از طریق فشار و تعامل سعی دارند تا ایران را در قبال تعهدات بین المللی خود و همکاری کامل با آژانس بین المللی انرژی اتمی مسئول قرار دهند. ما چندین بار برای تعامل با ایران برای یافتن راه حلی برای نگرانی بین المللی در مورد برنامۀ هسته ای این کشور تلاش کرده ایم، اما ایران آمادگی وارد شدن به یک گفت و شنود بدون پیش شرط را نداشته است. گروه P5+1 در ادامۀ استفاده از فشار و تعامل برای حل نگرانی های مشترک ما دربارۀ برنامۀ هسته ای ایران متحد باقی می ماند.
و بنابراین فعالیت های هسته ای ایران به عنوان مسئله ای مهم در نشست آیندۀ شورای حکام مورد بحث قرار خواهد گرفت. اگر ایران واقعاً در مورد همکاری محقق شده با آژانس بین المللی انرژی اتمی جدی است، می داند باید چه کاری انجام دهد: پاسخ کامل به پرسش های آژانس بین المللی انرژی اتمی شامل احتمال وجود ابعاد نظامی در فعالیت های هسته ای این کشور، و رعایت تعهدات هسته ای بین المللی خود، شامل تمامی قطعنامه های شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی و شورای امنیت سازمان ملل.
برای اطلاعات بیشتر در این مورد و مطالب دیگر در هفته ای آینده از این وبلاگ دیدن کنید، و خواهشمندم پرسش ها و نظرات خود را در این مورد در بخش نظرها بنویسید.
- سفیر گلین تی. دیویز
